Vigdís Grímsdóttir

Vigdís Grímsdóttir (1953) is sinds haar debuut in 1983 met de verhalenbundel Tien beelden uit je leven uitgegroeid tot een van de prominentste schrijvers van IJsland. Naast poëzie publiceerde zij romans, verhalen, een kinderboek en toneelstukken. In 1992 kreeg zij de IJslandse Literatuurprijs. Twee van haar boeken werden genomineerd voor de Literatuurprijs van de Noordse Raad. Haar werk heeft soms een mystieke en lyrische inslag. De verfilming van haar roman Kaldaljós (Koud licht, 1987) werd een groot internationaal succes. De hier opgenomen gedichten werden eerder gepubliceerd in de bloemlezing Moordliederen, uitgegeven bij Uitgeverij Wilde Aardbeien en vertaald door Kim Middel (Kees Klok).

Zit aan de keukentafel

Zit aan de keukentafel
Een roestbruine theelepel
in een beslagen glas
Een klokhuis
op een handgemaakte schaal
Een afgesneden roos
op een wit blad
Een goudbruin bot van de hond
in de hoek
En de triestheid

Tegenover me een venster
Een onheilspellende lucht
Een oneindige dimensie van het gewelf
en een ster die de maan bekrast

Vliegend doorklieft
mijn blik de aarde
naar een verweerd deksel
Eist een antwoord van het stof
En leven van de stilte
Zweeft
rondom de dichtgespijkerde kist
 
Sit við eldhúsborð

Sit við eldhúsborð
Rústrauð teskeið
í máðu glasi
Nagað epli
í renndri skál
Afskorin rós
á hvítu blaði
Brúngult bein hundsins
í horninu
Og leiðinn

Á móti mér gluggi
Skúmdregið ský
Endalaus óravídd hvolfsins
og stjarna sem ristir mánann

Fleygt auga mitt
klýfur jörðina
að fölnuðu loki
Krefur moldina svars
Pögnina lífs
Sveimar
kringum naglfastan kassann

Kijk naar mij

kijk naar mij

ik ben het melkmeisje
in de liefdesgedichten van Tagore
en drink de zoete melk
van je lippen

mijn vingers
spelen met het loof
aan de lotusboom van het meisje
aan jouw lotusboom

je tepels worden
harder, harder, harder
onder mijn tong

Horfðu á mig

horfóu á mig
ég er mjaltastúlkan
í ástarljóðum Tagores
og drekk sæta mjólkina
af vörum þínum

fingur mínir
leika við laufin
á lótustrénu stúlkunnar
á lótustré þínu

geirvörtur þínar
harðna, harðna, harðna
undir tungu minni

Ik hield van een gedicht 

Ik hield van een gedicht
dat ik nog nooit gehoord had

ik hield van bloemen
op rokken van vrouwen

ik zat op de trap
en zweeg

was bang
de uitzinnige dans
te verstoren
de magie van het gedicht

ik voelde hoe de bloemen uit het gedicht
in mijn hand prikten
zag hoe mijn hand begon te bloeden

Ég elskaði ljóð

Ég elskaði ljóð
sem ég hafði aldrei heyrt

elskaði blóm
á pilsum kvenna

sat á tröppunum
og var þógul 

óttaðist að trufla
trylltan dansinn

galdur ljóðsins

fann hvernig blóm þess
stungust í hönd mína
sá hana blóðgast

(c)Vigdís Grímsdóttir
(c)Vertaling: Kim Middel