Kenneth Patchen

Kenneth Patchen (1911-1972) is een van de grootste en meest invloedrijke dichters van de twintigste eeuw, die ontroering, humor en woede vormgaf in onder meer jazz poetry (slam avant la lettre), picture poems en eigenzinnige vormexperimenten. Zijn impact op de Amerikaanse poëzie is vergelijkbaar met die van Lucebert op de Nederlandse, zij het dat de laatste een stevige generatie later zich deed gelden. Patchen produceerde tussen 1936 en 1972 zo'n 25 dichtbundels, drie romans en een aantal hoorspelen en toneelstukken. Ook in zijn vroege werk betoont hij zich al een vernieuwer. Hij werkte samen met onder anderen John Cage en Mingus en produceerde de tweede helft van zijn leven, waarin hij na een noodlottige val van een operatietafel aan bed gekluisterd was met een zeer pijnlijke rugaandoening vele picture poems, fabels en gedichten. In Nederland is hij 'geflopt' onder meer vanwege de erbarmelijke vertaling van John Vandenberg van zijn baanbrekende roman The Journal of Albion Moonlight (1941). (Adriaan Krabbendam)

Blues van de eenzame man

O niemand is een lange tijd
Nergens is een grote buidel
om kleine stukjes
mooie dingen te verbergen die

nooit echt zijn gebeurd

voor iedereen behalve
die mensen die het geluk hadden
nooit geboren te zijn
O eenzaam is geen fijne plek

om in gepropt te worden

met alleen
jezelf heen en weer rijdend
op
een blind wit paard
over een verlaten weg waar je
al je
vrienden van nabij ontmoet

Niemand is een lange tijd

Lonesome Boy Blues

Oh nobody’s a long time
Nowhere’s a big pocket
To put little
Pieces of nice things that

Have never really happened

To anyone except
Those people who were lucky enough
Not to get born
Oh lonesome’s a bad place

To get crowded into

With only
Yourself riding back and forth
On
A blind white horse
Along an empty road meeting
All you
Pals face to face

Nobody’s a long time

Uit: When We Were Here Together, 1952
© vertaling Adriaan Krabbendam

Comments

[Geplaatst door: Jan J.B. Kuipers]

Albion Moonlight erbarmelijk vertaald? Ook de Nederlandse versie is redelijk indrukwekkend.

[Geplaatst door: marcel raman]

Of de vertaling van John Vandenbergh al of niet erbarmelijk is laat ik in het midden. Feit is dat door het verschijnen van fragmenten uit "Albion Moonlight" in de Paria-reeks Patchen werd geïntroduceerd in ons taalgebied. Paria-reeks die voor die tijd (1950!) moedig baanbrekend werk verrichtte: niet alleen Patchen, ook Miller, Nin, Sade, Artaud, Kafka, Joyce, Proust...

[Geplaatst door: Adriaan Krabbendam]

Niets dan lof voor de Paria-reeks! En inderdaad is met het verschijnen van Patchen's "Een brief aan God" in de reeks goed werk verricht. Misschien ben ik wat al te streng voor Vandenbergh, maar zijn vertalingen (Faulkner, Lowry enz.) hebben eerder iets academisch dan poëtisch. Zijn beste werk is de vertaling van "Ulysses" geweest, met het geweldige notenregister.

[Geplaatst door: karel n.;. grazell]

Het werk van Patchen is me bekend sinds ik Sleepers Awake te leen kreeg van Bert Schierbeek in 1947. De invloed van Patchen in Nederland is voor mij duidelijk te zien bij een of meer schrijvers van die naoorlogse jaren. Zelfs de naam van z'n uitgever, New Directions, las ik in een literair werk.