Juan Planas Bennásar

DE LIEFDE

Misschien bestaat de liefde in de woorden
zoals de echo van een grond leggende
en dubbelzinnige doorgang
die ons een enkel ogenblik
van onbepaalde duur weerhoudt
in de onbewoonde holte, breekbaar,
van het geheugen voor anker gegaan tussen de algen,
de roze pantoffels en de tandenborstel,
deze lichte bagage, overdekt
met veelzeggend stof en vezels afwezigheid,
die altijd de schipbreuk overleeft.
Misschien bestaat ze als een levenslange
en harmonische taal,
metafoor die tussen de golven het leven
neerschrijft met nauwgezette onzekerheid
en onmiddellijke beroering tussen de lakens,
terwijl ze tracht het nieuwe ritme van
de lichamen, de stemmen, de adem,
onze ranzige geamuseerde glimlachjes bij te stellen.
Misschien vervalt de liefde, veroudert ze,
en wordt ze neergeschreven in de holten die we verlaten,
of wordt ze geboren in andere omhelzing,
in ander bloed, in andere steen.

EL AMOR

Quizá el amor exista en las palabras
como el eco de un tránsito
fundacional y ambiguo
que nos retiene un solo instante
de duración indefinida
en la deshabitada oquedad, frágil,
de la memoria anclada entre las algas,
las zapatillas rosas y el cepillo de dientes,
ese breve bagaje recubierto
de polvo delator y hebras de ausencia,
que siempre sobrevive al naufragio.
Quizá exista como un lenguaje
vitalicio y armónico,
metáfora que escribe entre las olas
la vida, con puntual incertidumbre
e inmediato revuelo entre las sábanas,
intentando ajustar el nuevo ritmo
de los cuerpos, las voces, los alientos,
nuestras rancias sonrisas recreadas.
Quizá el amor decaiga, envejezca,
y se escriba en los huecos que dejamos,
o nazca en otro abrazo,
en otra sangre, en otra piedra.

© Juan Planas Bennásar, 'El amor' uit: Fuera del Tiempo, 2004
© vertaling Fa Claes