Juan Planas Bennásar

NOCTURNE

Slechts een ogenblik hou je je bloedstroom in toom
en de woorden wijzigen hun waterhuid
in het wateruurwerk
uit afkeer voor metaal en gloeiende lava.
Slechts een ogenblik beschouw je haar onbewoond
en dat lege geheugen spreekt niemand aan,
dat eindeloze spoor adjectieven,
dat zandlichaam tussen je handen.
Slechts een ogenblik dompel je je blik in de hare,
maakt van je spraak de wonden schoon
en aanvaardt goedschiks dat de nacht
je met materie en stilte overdekt.
De liefde en de begeerte eindigen
niet met een uitbarsting maar met geweeklaag.

NOCTURNO

Sólo un instante frenas el río de la sangre
y las palabras mudan su piel
de agua en la clepsidra
por odio de metal y lava ardiente.
Sólo un instante la contemplas deshabitada
y no interesa a nadie esa memoria vacía,
ese infinito rastro de adjetivos,
ese cuerpo de arena entre las manos.
Sólo un instante hundes tu mirada en la suya,
desbrozas del lenguaje las heridas
y aceptas de buen grado que la noche
te cubra de materia y de silencio.
El amor o el deseo finalizan
no con un estallido sino con un lamento.

© Juan Planas Bennásar, 'Nocturno' uit: Fuera del Tiempo, 2004
© vertaling Fa Claes