Juan Planas Bennásar

Het paradijs is slechts omkoperij
en de prijs is buitensporig.

[ Er wordt verteld dat om een liefdesbelofte
het bloed door de straatjes
van Albac vloeide, en dat het kleed van Elizabeth
na de huwelijksnacht
nooit meer wit werd
maar de buren ademden opgelucht ]

Ze wou naar het zuiden uitwijken en deed het
wetende dat haar nagels
gemakkelijk de geaderde
wanden van de mijn zouden vergeten.

Nu omringt haar de nutteloze luxe
van een zwarte telefoon
en enkele bij tussenpozen opduikende glimwormen.

- Meneer is niet thuis. In feite
wordt het huis door geesten belegerd

en het jaagt haar angst aan dat de zon
met woeker licht geeft en dat de presenteerbladen
wegen alsof ze niet verplaatsbare tegels
waren met vieze reliëfs
die een oude oorlog uitbeelden
overvol van ketens en blinkende
toortsen.

[ Emir vergastte haar op een paar kantwerkjes
van stroop en sprak haar over de onbeperkte macht
van de schoonheid. Hij sprak haar over een paar stenen
die de arenden in hun nesten opslaan
en over een paar ogen die haar altijd zouden bewonderen. ]

Zij voelde zich dan dartel
en zo besloot ze wat het geluk was

El paraíso es sólo un soborno
y su precio un exceso.

[ Dicen que por una promesa de amor
corrió la sangre por las callejuelas
de Albac, y el traje de Elizabeth,
tras la noche de bodas,
nunca volvió a ser blanco
pero el vecindario respiró tranquilo ]

Deseó emigrar al Sur y lo hizo
sabiendo que sus uñas
olvidarían fácilmente
las veteadas paredes de la mina.

Ahora la rodea el lujo inútil
de un teléfono negro
y unas luciérnagas intermitentes

— El señor no está en casa. En realidad
la casa está sitiada por espectros

y le asusta que el sol alumbre
con usura, y que las salvillas
pesen como si fueran losas
inamovibles, con relieves sórdidos
que ilustran una guerra antigua
repleta de cadenas y brillantes
antorchas.

[ Emir la obsequió con unos encajes
de almíbar y le habló del poder ilimitado
de la belleza. Le habló de unas piedras
que almacenaban las águilas en sus nidos
y de unos ojos que siempre la admirarían. ]

Ella se sintió entonces liviana
y así decidió qué era la felicidad

© Juan Planas Bennásar, uit: Alrededores o la mansión de las luciérnagas, 2006
© vertaling Fa Claes