Mary Jo Bang

De kwestie van het overgeblevene

De dag waarop ze haar glittertranen opdeed
en OLief lippenglans,
een sinaasappel at op een lege
en de nummer 8 trein nam
naar Grackleville, ontmoette ze een man
die in zichzelf herhaalde, Dit is alles, dit is alles.
De muziek van een populaire mars speelde
door zijn hoofd. Dit, zei hij, is alles,
en verwees elk verder commentaar
naar een reeds lang bestaand verzet dat gedijde in zijn borst.
Nee, zei hij, tegen het aanbod
van een chaotisch labyrint van wolken,
toewijding, regen, wezens uit fabels
en overvloedige eenzaamheid.
Hij begaf zich alleen in het kreupelbos
der ledige situaties, de rauwe
retorische kracht van het gesprek,
onderwijl mompelend, Dit is alles ...

Leerling van de dood. Giftige genade.
Vreselijke en verrukkelijke slaap.
Wanhoop en duistere wateren.
De verderfelijke ochtend.
De gelijkwaardige nacht.
Het trieste feit van de rozerode gloed
van Gracklevilles late kleurenspel.

'The Question of Remains' uit: The Eye Like a Strange Balloon (Grove Press, 2004)
Copyright Nederlandse vertaling © A.T. van 't Hof 2004