Iain Britton

Scènes waarin Stanley Spencer kookt

Beelden van de straat het gekletter
van hebbelijkheden van mensen beelden binnenin
een stenen kakhuis van de proclamatie
de kruisiging

dorpsbewoners
die hun laatste avondmaal eten.

Je zit in je nakie als een gepelde ui
en maakt tekeningen van mannen en vrouwen
die aan bijbel bonzen doen en psalmodiëren
en koken in de nieuwigheid van hun religieuze stoofpot.

Je zit op de plee en herbeleeft de dagelijkse beslommeringen
van het leven

en krabbelt een acute processie
van microscopische verhalen
leegt een gemoed op het zachtste papier.

Je krabbelt gehaast
voor de focus fragmenteert in de massa
materie die met de minuut grijzer wordt.

Met mijn hoofd gevangen in zijn eigen adem
gedij ook ik in de meest stinkende plaats
waar ik woorden zuig uit een punt
een tang gebruik om werkwoorden te verlossen
en contradicties pers uit de allerzwartste plek.

In dit vierkanten gehucht van podia en theaters
gestreepte villa's en tuinen ouder dan Gethsemane
zit ik en zing
onder een klokkentoren die tikt onder een
fluorescerend kruis
bevlekt is met rode engelen
die te laag vliegen of
te hard
en spetteren in zijn schittering. Ik kan ze nog altijd
horen exploderen als motten boven me.

Wijn vloeit in plakkerige, bruine stroompjes
die de betonnen trappen en stoepen lakken
waarop ik loop - braaksel rijpt in goten en riolen.

Jij toont je verhaal in plaatjes achterin
de achtertuin. Het behelst de visie van één man
op hoe de dorpsbewoners zich zouden moeten gedragen.

Een gemeentewerker begeeft zich in het openbare toilet
op de hoek van Ranitikeiweg en begint
de urinoirs te desinfecteren, spoelt de potten
poëzie die de laatste sporen van de menselijke expressie uitwist
de leidingen oppoetst voordat de volgende binnenkomt
manifesteert zichzelf weer voor het verplichte gezeik.

'Scenes of Stanley Spencer cooking' verscheen eerder in Jacket #25, februari 2004
Copyright Nederlandse vertaling © A.T. van 't Hof 2004