Totzoverdetover - Leo Hermens

Titel: Totzoverdetover
Auteur: Leo Hermens (1961)
Uitgeverij: Atlas
ISBN: 90 450 1314 2
Bijzonderheden: Debuut. Verscheen 1 december 2005
Recensies: Meander, Trouw (4-2-2006)
Boekingen Nederland: SSS

Een gedicht uit de bundel:

VERSTOKTE LUISTERAAR

Boven mij pompen wolken zich op tot brei.
Beneden streeft koolzaadgeel naar boterbloemgeel.

Torenhoog, ik blij om de bijval, zwaaien en piepen
giek en lier van kranen, hun graten naar krachtig tot zwaar.

Wind, vertel mij wat.

Dit lijf van hoepel en doek. Een flauwe grap, een afleiding,
voor de weerloos snellen in het zog van de snelweg.

Zoals het hoort, laten weten hoe woest vanwaar de wind?
Wat zou ik wijzen, zo zeer zonder wijsheid.

Met ophef bedoelen doen die, die draad en schipper voelen,
de wat zijn we goed (ja, in gekke bekken trekken) vlaggen.

Mijn één oor in, het andere uit, gaan de bergen naar de zee,
de smaak toegewijd te pakken, dan met overgave verstrooid.

Een en al oor voor de zucht, bries en bulder
van duizendschoon en goor. Ik zweer op licht verteerbaar,

sta vast tot ik geroerd ben en rimpel, zwel, verbluft.
Zoals het mij leven inblaast, rukt het me aan flarden.

Ik kan geen nee zeggen.

© Leo Hermens, 2005

Comments

[Geplaatst door: anton simons]

Een aangenaam ritme. De oneliners tekenen zich af tegen de twoliners als Gelderse bruggen of Limburgse heuveltjes.

[Geplaatst door: ank hermens]

Dit gedicht is een van mijn favoriete gedichten uit je bundel. De titel vind ik heel mooi. Het gedicht roept bij mij bij het lezen een heerlijk beeld op, van even stil blijven staan, een moment van reflectie en gewoon even genieten van "kleine" schoonheid.