De Publieksprijs 2005

De Publieksprijs voor de beste poëziebundel 2005 is een gezamenlijk initiatief van Rottend Staal en de Contrabas. Voor het eerst mag het publiek bepalen wat het de beste Nederlandstalige poëziebundel van het jaar vindt. De prijs beoogt meer aandacht voor de poëzie, die zij o zo waardig is. Daarnaast wordt op deze speciale website een uniek en blijvend online overzicht geboden van alle in 2005 bij reguliere uitgeverijen gepubliceerde Nederlandse en Vlaamse bundels. Voorts complementeert deze prijs de reeds bestaande, veelal door vakjury's toegekende, poëzieprijzen.



Sponsors





























E-mail ons

> Contact

Gedichtendagprijzen 2006

Reacties

Reacties onder eigen naam of dichterspseudoniem zijn zeer welkom. Anonieme of niet ter zake doende reacties worden verwijderd.

Pageviews


sinds 23 oktober 2005

© Rottend Staal & de Contrabas


« Het ei in mezelf - Philip Hoorne | Hoofdmenu | Steven! - René Huigen »

Reacties

Gerardo Helderman

Hoi Syl, ik vond het heel fraai. Wat je al niet aan avonturen in bed kan beleven! Ik kan erover meepraten, hieronder verwoord ik mijn meest memorabele bedavonturen:

Briljant

Zo nu en dan, midden in de nacht
heb ik in mijn kop toch zo’n pracht
“Dit moet voor altijd bij me blijven,
dit moet ik nu meteen opschrijven”
maar ja,
het ligt zo lekker op één oor
ik draai me op de ander
en slaap weer door.


reina de vries

Sylvia Hubers schrijft eenvoudig. Onverwacht , fris, vrolijk, wrang, verwarring zaaiend, komen die simpele zinnen zonder omwegen bij me binnen. Het raakt me. Dat is Kunst!

gozer

ja tja twas wel aardig

Ellen

Ik vind het nog al eenvoudig. Meer gewoon leuke rijmpjes dan poëzie.

Karel N.L. Grazell

Ik werd op 3 april 2008 tachtig en 'vierde' dat met een kleine voorleesavond. Daaraan deden mee: ing. Kees Berkman (die een diapresentatie gaf over Benin - ik zit in de Raad van Advies van zijn stichting Le Pont, die ontwikkelingsprojecten daar uitvoert). Wim Moerenhout (de grijze stassdeeldichter - collega mijner - van het Amsterdasme Osdorp, een protegé) en ik dus. De dag zelf kreeg ik een mail van Sylvia of ze ook wat mocht voorlezen. Die avond zag ik haar voor het eerst weer sinds 19 jaar.
Ik had ooit met haar kennisgemaakt via een soort 'fanbrief' welke ik als lid van de Raad van Advies van toentertijdse stichting Lift meende haar te moeten schrijven ter stimulatie van haar beginnend, opvallend talent. Het was de enige fanbrief van m'n hele leven.
Ze werd toen presentatrice van m'n leseriekcollectief, waarmee ik toen wel in theaters optrad - en ze was een van de 3 gratiëm bij de presentatie van m'n gelijknamige bundel in de Vondelkerk. Ik probeerde haar wat meer te leren over schrijven en maakte in die jaren ook enkele eigenbeheerboekjes van haar werk. Ze was m'n belangrijkste protegé.
Enfin, ze las dus nu na 19 jaar voor. Later kreeg ik reacties van m'n gasten. Unaniem: ze was het hoogtepunt van de avond. En ik kan en moet het beamen. Ze is bijzonder, heel bijzonder.
Ze is zo helder in haar woorden en toch zo uniek vaak van zichzelf, dat ik alleen maar kan zeggen: ze is van haar taal, if you know what I mean. En dat is het apothekersrecept voor goed dichterschap: VAN TAAL ZIJN in dit hiernutaals.

Controleer uw reactie

Voorbeeld van uw reactie

Dit is slechts een voorbeeld. Uw reactie is nog niet ingediend.

Bezig...
Uw reactie kon niet worden ingediend. Fout type:
Uw reactie werd gepubliceerd. Nog een reactie achterlaten

De letters en cijfers die u invulde kwamen niet overeen met de afbeelding. Probeer opnieuw.

Als laatste stap voor uw reactie wordt gepubliceerd, gelieve de letters en cijfers in te vullen die die u ziet in de afbeelding hieronder. Dit voorkomt dat automatische programma's reacties achterlaten.

Problemen met het lezen van deze afbeelding? Alternatief bekijken.

Bezig...

Laat een reactie achter