Titel: Terug naar de apotheker
Auteur: Sylvia Hubers
Uitgeverij: Fagel
ISBN: 9059140044
Recensies: Awater 2005/#3), Biblion, Krakatau (oktober 2005), Meander, Opspraak Digitaal (25-9-2005), Parool (27-10-2005), Trouw (30-7-2005, gratis registratie verplicht), Utrechts Nieuwsblad (25-6-2005), De Volkskrant (23-9-2005)
Interviews: Haarlems Dagblad (11-6-2005), Vrij Nederland (9-7-2005).
Boekingen Nederland: SSS
Een gedicht uit de bundel:
DAN BIJ MIJN SCHAT
Dan bij mijn schat
met de zwaarbeladen schouders
meeliggen en kniezen.
Op de toppen van mijn kunnen
breng ik een ampul
met humor in.
Hij kan er niet om lachen.
Lampions! Feestslingers! Guirlandes!
Ik zie Wehkampgidsen vol
attributen om mijn lief verfijnd
tot feesten te krijgen.
Ik zie dagen van liggen.
Vraagtekens
die uit de rug van mijn lief
ten hemel stijgen
© Sylvia Hubers, 2005



























Hoi Syl, ik vond het heel fraai. Wat je al niet aan avonturen in bed kan beleven! Ik kan erover meepraten, hieronder verwoord ik mijn meest memorabele bedavonturen:
Briljant
Zo nu en dan, midden in de nacht
heb ik in mijn kop toch zo’n pracht
“Dit moet voor altijd bij me blijven,
dit moet ik nu meteen opschrijven”
maar ja,
het ligt zo lekker op één oor
ik draai me op de ander
en slaap weer door.
Geplaatst door: Gerardo Helderman | 9-1-06 om 13:54
Sylvia Hubers schrijft eenvoudig. Onverwacht , fris, vrolijk, wrang, verwarring zaaiend, komen die simpele zinnen zonder omwegen bij me binnen. Het raakt me. Dat is Kunst!
Geplaatst door: reina de vries | 23-1-06 om 2:11
ja tja twas wel aardig
Geplaatst door: gozer | 26-4-06 om 9:59
Ik vind het nog al eenvoudig. Meer gewoon leuke rijmpjes dan poëzie.
Geplaatst door: Ellen | 22-5-07 om 15:16
Ik werd op 3 april 2008 tachtig en 'vierde' dat met een kleine voorleesavond. Daaraan deden mee: ing. Kees Berkman (die een diapresentatie gaf over Benin - ik zit in de Raad van Advies van zijn stichting Le Pont, die ontwikkelingsprojecten daar uitvoert). Wim Moerenhout (de grijze stassdeeldichter - collega mijner - van het Amsterdasme Osdorp, een protegé) en ik dus. De dag zelf kreeg ik een mail van Sylvia of ze ook wat mocht voorlezen. Die avond zag ik haar voor het eerst weer sinds 19 jaar.
Ik had ooit met haar kennisgemaakt via een soort 'fanbrief' welke ik als lid van de Raad van Advies van toentertijdse stichting Lift meende haar te moeten schrijven ter stimulatie van haar beginnend, opvallend talent. Het was de enige fanbrief van m'n hele leven.
Ze werd toen presentatrice van m'n leseriekcollectief, waarmee ik toen wel in theaters optrad - en ze was een van de 3 gratiëm bij de presentatie van m'n gelijknamige bundel in de Vondelkerk. Ik probeerde haar wat meer te leren over schrijven en maakte in die jaren ook enkele eigenbeheerboekjes van haar werk. Ze was m'n belangrijkste protegé.
Enfin, ze las dus nu na 19 jaar voor. Later kreeg ik reacties van m'n gasten. Unaniem: ze was het hoogtepunt van de avond. En ik kan en moet het beamen. Ze is bijzonder, heel bijzonder.
Ze is zo helder in haar woorden en toch zo uniek vaak van zichzelf, dat ik alleen maar kan zeggen: ze is van haar taal, if you know what I mean. En dat is het apothekersrecept voor goed dichterschap: VAN TAAL ZIJN in dit hiernutaals.
Geplaatst door: Karel N.L. Grazell | 5-4-08 om 7:16