Titel: Deze rouwmoedige schoonheid
Auteur: Lucas Hüsgen
Uitgeverij: Querido
ISBN: 90 214 6722 4
Recensies: Awater (2005/#2), Meander, De Morgen (16-2-2005), NRC Handelsblad (6-5-2005), Poëzierapport
Boekingen Nederland: SSS
Een gedicht uit de bundel:
VERLIEFD OP DE RIVIER
Eens liep ik lang langs water. Het was
de rivier als een meer. Ik hoorde
de bende trommelaars en zag ze
onder het bolle blauwe afdak. Nabij
kenden alom planten geen droefenis, achter
heggen afgeschermd. Een vrouw met kind
liet het meisje bij trossen van bloempjes
begaan. Meer dan eens mocht ook ik
het beton mijn concurrentie aandoen, en ik
verloor, zoals wij allen kunnen, van
brug tot brug. Hengelaars zaten op
een lange rij te wachten op het klotsen. De
man met de club schreed statiger dan
ooit, tijdens zijn passage, zij lachten, en
waar was de golfbal die hij niet kon slaan?
Mochten wij lijken op de kraanvogel?
Geschiedde niets dan diens dalen? Ik
waadde door het hoog wassende riet,
toch was het nog groen, en ik bedacht
dat ik in het hotel niet aan riet of waden
terug hoefde te denken. Ik peinsde
en ging maar zitten. Hardloper spurtte
voort over de betonnen richel, en hij
lachte een beetje. Wat waaide de stad
de snelwegen toe. Ik keek uit over water
zonder boten dan die ene, het klotsen
deed niet mee, de bergen hielden
huizen vast. Toen de oude heer
mij vriendelijk vroeg of ik als toerist
de rivier bezocht, maakten wij ons trots.
© Lucas Hüsgen, 2005



























Reacties