Titel: Blauwe rijst
Auteur: Frans Budé
Uitgeverij: Meulenhoff
ISBN: 90 290 7766 2
Recensies: Meander
Een gedicht uit de bundel:
Zodra de dood
Hij heeft ’s nachts staan wachten, takken
vertrapt, schimmelige bladeren op het pad.
Daar leeft hij voor, in volle lengte luisterend
aan een raam, aandachtig geritsel, behaaglijk
voor de juiste stap. Niet meteen een dans,
maar toch in minder dan geen tijd
zijn rinkelende spoor waar hij
op zachte zolen door openstaande deuren
zijn glimp laat zweven in een hoofd,
net nog niet vergruisd. Waar u ook bent,
zegt hij, het kreunen van de wind drijft u terug,
blaast u voort, krijtwit, bloot – en niemand
die uw voeten kust dan ik, ijskoud
zal ik u omsluiten, uw naam wissen, zout
naar uw slapen dragen, slijk op uw wangen,
en met u rondgaan, verder dan u dacht.
© Frans Budé, 2006
Dit gedicht vliegt me aan. Grijpt me bij de keel. Slaat me recht in het gezicht. Dit is wat ik van kunst verwacht. Dat het me wankelen doet. Happen naar adem.
Geplaatst door: Jozua Douglas | 1-8-06 om 0:56