Gat

Ooit groef hij in de Grote Markt een gat. Hij groef
een gat zo diep dat hij het hart van Groningen
kon zien. Het klopte, maar het klopte nors.

Met zijn schep heeft hij het hart toen niet doorboord,
maar toegestopt. Groef elders in de stad. Trof daar
nog meer harten aan. Die stak hij wel. Harder dan hij
kon verdragen bleef de hartenklop tot in de buitenwijken

hoorbaar.

Nu sluipt een dichter door de oude binnenstad.
Zijn hart zit in een tas. Zijn schep is zoek. Hij wordt
gehoord maar ook het luisteren verloopt hier nors.

(voor Bart FM Droog)

© Chrétien Breukers, 2008; uit: Hannie Rouweler (red.): Uit het Noorden waait de muze aan (Dichters over Groningen); uitgeverij Passage, 2008