Philip Hoorne over 'Het vlees is haar'

Philip Hoorne (1964) publiceerde de dichtbundels Niets met jou (het eerste deel in de Sandwich-reeks onder redactie van Gerrit Komrij, 2002), Inbreng nihil (2004) en Het ei in mezelf (2005). Hij is de poëzierecensent van Knack, medewerker van Poëziekrant, Awater en wielertijdschrift De Muur. Onlangs publiceerde hij in het boek Jeugdhelden een artikel over John Lydon en in de volgende Muur komt een hilarisch verhaal over veldrijden. Hilarisch, dat is ook zijn prozadebuut Het vlees is haar dat op vrijdag 28 september om 20.00 uur wordt voorgesteld in het Cultureel Centrum Guldenberg te Wevelgem. Op 11 oktober volgt een dubbelpresentatie te Utrecht, samen met Ingmar Heytze.

1. Drie dichtbundels en nu een verhalenboek. Waarom?

Een schrijver ondervindt al schrijvende waar hij goed in is. Haast bij toeval ontdekte ik nogal bedreven te zijn in het schrijven van verhalen, die ik graag omschrijf als literaire bullshit: spot en zelfspot, feiten en fictie door elkaar husselen en aandikken, verhalen die overal en nergens over gaan of naartoe leiden…
Zeggen dat je iets grappigs hebt geschreven klinkt natuurlijk hautain. Iemand kan van zichzelf gerust zeggen dat hij een ernstig boek heeft geschreven over pakweg het smelten van de poolkappen, en iedereen zal zeggen: ‘jazeker, dit is een ernstig boek over het smelten van de poolkappen’. Humor is een ander paar mouwen, zeer divers en persoonsgebonden. Waar ernst eindigt, daar begint de weidse wereld van de humor. Daarom noem ik humor de overtreffende trap van ernst. Ernst is afgebakend, humor is dat niet. Humor op zijn best is intelligenter en serieuzer dan ernst ooit kan zijn en bevat niet zelden een flinke scheut tragiek. Hoe harder het om te lachen is, hoe harder ook om te huilen. Dat zit allemaal in Het vlees is haar.

2. Branie en politieke incorrectheid, ook dat zijn termen die je bij de aankondiging van het boek hebt gehanteerd. Wil je mensen choqueren?

Absoluut niet. Waarmee kan je tegenwoordig nog choqueren? Daar moet je toch geen verhalen voor verzinnen, de realiteit is schokkend genoeg. Wat die politieke incorrectheid betreft: er zijn in onze maatschappij heilige huisjes waar je niet aan mag raken. Het is prettig dat wel te doen, zonder ooit de bedoeling te hebben dat die huisjes een krimp geven. Ik wil alleen maar knappe verhalen schrijven, in een behoorlijke en bekoorlijke stijl.

3. Ben je nu in de eerste plaats een dichter of ga je je verder op proza toeleggen?

Veel hangt af van hoe dit boek onthaald wordt, maar ik maak me geen illusies. Het verschijnt bij Liverse, een kleine uitgever die niet distribueert via het Centraal Boekhuis. Het boek kost € 12,50 en wordt best online besteld. Het zal hoogstwaarschijnlijk vakkundig verzwegen worden in de pers. Maar stel dat het op het bureau komt van iemand die in het wereldje iets betekent, en dat zet dingen in gang, dan zou het wel eens kunnen dat ik nog meer van die verhalen schrijf of, waarom niet, een heuse roman.

4. In de uitnodiging tot de presentatie noem je Het vlees is haar je proza(c)debuut. Zit je aan de pep?

Haha, neen hoor, ik ben niet zo’n pillenslikker. Fytotherapie is mijn ding: kruiden en plantenextracten… stoer hé? (lacht) Het is gewoon een boek waar een mens helemaal vrolijk van wordt. Proza – Prozac is als woordspeling misschien een schot in open doel, maar ik herinner mij de enorme controverse destijds toen Prozac op de markt kwam. Sommigen vonden het een geneesmiddel des duivels, anderen wilden het onverwijld in vloeibare vorm via de waterleiding in elke huiskamer brengen. Als Het vlees is haar een fractie krijgt van de aandacht die Prozac toen te beurt viel, dan zal deze jongen tevreden zijn.

Philip Hoorne, Het vlees is haar, Liverse, ISBN 978 90 76982 44 1, €12,50

Comments

[Geplaatst door: Literatuuraire]

Ik wil Philips boek wel bespreken. Hij kan contact met me opnemen als hem dat wat lijkt.