Tour 2007 – Etappe 1 (London - Canterbury)

Vanmiddag zullen we het zeer waarschijnlijk niet meemaken, maar hoe mooi zou het zijn als McEwen of Freire of Boonen tijdens de massasprint zo ver vooruit komen te zitten dat ze tijd hebben om hun shirt recht te trekken (zonnebril op het voorhoofd, niet vergeten) en dat ze dan, nog steeds lengten voor het aanstormende peloton, een boek uit hun achterzak kunnen halen, waarna ze dat openslaan en beginnen te declameren...

Whan that Aprille, with hise shoures soote,
The droghte of March hath perced to the roote
And bathed every veyne in swich licour,
Of which vertu engendred is the flour;
Whan Zephirus eek with his swete breeth
Inspired hath in every holt and heeth
The tendre croppes, and the yonge sonne
Hath in the Ram his halfe cours yronne,

En dat het publiek invalt met:

And smale foweles maken melodye,
That slepen al the nyght with open eye-
So priketh hem Nature in hir corages-
Thanne longen folk to goon on pilgrimages
And palmeres for to seken straunge strondes
To ferne halwes, kowthe in sondry londes;
And specially, from every shires ende
Of Engelond, to Caunturbury they wende,
The hooly blisful martir for the seke
That hem hath holpen, whan that they were seeke.

Want wielrennen is cultuur. Maar wielrenners zijn nu ook weer niet van die enorme Chaucerlezers, denk ik. Het wordt daarom 'gewoon' een tocht van London naar Canterbury, van de hoofdstad van het afkalvende keizerrijk naar de mythologische stad. Engeland is een (voormalig) wereldrijk en toch lijken alle historische, goed geconserveerde gebouwen er in een staat van doorzichtige breekbaarheid te verkeren. Alsof ze de breekbaarheid van de landsgeschiedenis moeten uitbeelden.

Tenminste, zo ervoer ik het gisteren, toen ik de Big Ben en Buckingham Palace in beeld zag komen: mooie taartdozen die door een kwaadwillende vandalenvoet met één nijdige trap kunnen worden vernield. Het is de Engelse wellevendheid die de vandaal voorlopig op afstand houdt, maar het lijkt een kwestie van tijd voordat het een keer fout gaat. Dat Engeland er nog staat, is een wereldwonder.

Gelukkig gaan we morgen naar Gent: ook sprookjesachtig, maar aardser. In ieder geval: minder etherisch dan Engeland. De wielersport is meer iets voor het continent.

© Chrétien Breukers, 8 juli 2007

Comments

[Geplaatst door: Harry Zevenbergen]

Mooi!

(maar het is natuurlijk wel McEwen)

[Geplaatst door: Chrétien Breukers]

Fuck. Dat doe ik nou altijd fout.