Salvos Fac nos (Verlos ons)

Een lied dat gezongen noch gefloten
en alleen maar over wat verborgen blijft vertelt,
een nocturne zonder nacht of klank,
als uit de keel van een koorknaap zonder kerk of zang,
iets in vergelijking waarmee poeder
als olie kan worden uitgesmeerd,
als balsem op van de zon het zonbeschenen lijk,
iemand met een hoed die niet bestaat of dood is
en die je groet alsof hij  Joods is,
een hedendaagse noodzakelijke tegenhanger.
Aldus sprak.

Het vloog, dat lied, maar vliegen was het niet
want zo flagrant vliegt niets en qua bereiken,
leek het een engel zonder vleugels
die de aarde niet bereikt, laat staan deze grijze kamer
en haar vergeelde boeken waaruit kruipt
waar ik verlost van moge.

© Koenraad Goudeseune, 2007