Mini-interview met Jurre van den Berg

Jurre van den Berg (Thesinge, 1986) is student Sociologie aan de Rijksuniversiteit Groningen, waar hij voor het academisch jaar 2005-2006 tot huisdichter werd benoemd. Hij is tevens redactielid bij Doe Maar Dicht Maar, een stichting voor jongeren en poëzie. Van den Berg schrijft korte verhalen en poëzie, waarvoor hij prijzen won bij wedstrijden als Write Now!, De Kunstbende en Doe Maar Dicht Maar. In september 2006 verscheen zijn debuutbundel Avondkikkers, een uitgave van Stichting Universiteitsblad Groningen. Voor 7 euro te verkrijgen. Lezers buiten Groningen wenden zich tot Jurre van de Berg.

1) Met welk gedicht van uzelf zou u zich aan de lezers willen voorstellen?

Statistiek voor alfa's

De kans bestaat
dat je dit niet weten wilt, maar ik

bespaar je Griekse letters als granaten
in je verslapen linker hersenhelft.

Het was toevallig dat ik in je steekproef zat.
Dat je me meenam was een keuze:

je verwierp H0 en hield me,
ik ben de alternatieve hypothese.

Misschien had ik het bij een ander
(significantieniveau) niet gered.

Dat wil dit eigenlijk zeggen:
ik was toevallig geen toeval

met toevallig als niets anders
dan de uitzondering op

de regel die we -net als toeval-
niet willen zijn.

Die kans bestaat.

(uit: Avondkikkers, 2006)

2) Waarom poëzie?

In poëzie probeer ik mijn verwondering een plaats te geven. Mijn gedichten zijn een constante poging om te laten zien dat de alledaagse dingen om ons heen bijzonder en uniek zijn.  Bovenal zijn ze vaak méér. Meer dan wij vaak denken, en meer dan de dingen om ons heen zelf pretenderen. Ik laat me verwonderen, en probeer dit vervolgens in taal te vatten om te kunnen verwonderen. Door een evenwicht te vinden in de compositie tussen observatie en taal tracht ik de dingen hun verhaal (of wat ik er van maak) te laten vertellen. Ik wil lezers mijn ogen lenen in mijn zoektocht naar uniciteit en universaliteit. In deze zin is mijn poëzie een aanklacht tegen de vervangbaarheid.

3) Welke dichters behoren tot uw inspiratiebronnen? Zou u kunnen uitleggen waarom en op welke wijze zij uw eigen werk beïnvloeden?

Het is typerend om te zien dat wanneer ik kijk naar wie mij inspireren onbewust de vorm/inhoud-discussie die altijd in de poëzie speelt zijn intrede doet. Het mechanisme is hetzelfde: ik wil me laten verrassen. Soms is dat door de stijl en lyriek, bijvoorbeeld van dichters als Daniël Dee die de taal van papier kan laten zingen, maar vaker nog door inhoud.

Mijn voorliefde voor het alledaagse vond ik terug bij Rutger Kopland. Ook hij laat zien dat – in een bepaalde context -  kleine dingen een universele waarde kunnen krijgen. Dit maakt je vaak bewust van de breekbaarheid ervan. Twee andere dichters die ik hier moet noemen zijn Jan Baeke en Kasper Peters. Zij vertellen het ogenschijnlijk verstaanbare verhaal van de dingen om hen heen en weten mij met deze stille, vaak ingetogen poëzie aan te grijpen, ze openen mijn ogen.

De combinatie van deze combinatie van verstaanbare lyriek en verwondering hanteert ook Joep Kuiper, alhoewel hij grootser, heftiger en meer beeldend schrijft dan ik. Ik ben meer een dichter van nuances. Mijn gedichten hoeven niet te schreeuwen, maar ik hoop dat ze blijven resoneren.

4) Welk gedicht van een andere dichter zou u in de online bloemlezing der Nederlandstalige poëzie willen laten opnemen?

Het gedicht ‘Maaskant’ van Daniël Dee, uit zijn laatste bundel Vierendeel. Omdat hij met dit gedicht laat zijn dat hij meer is dan – zoals op de voorkant van het boekwerk staat – de opvolger van J.A. Deelder.

maaskant

maria omschreef mij het uitzicht van hotel new york
drijvende dokken een kraan tilde hout als een baby omlaag
ze vroeg zich af wat ze moest doen om dicht bij hem te blijven

ik kende dat uitzicht wel dus ik vertelde
zag je dat verliefde stel dat is al lang uit elkaar
zij wilde hem per se leuk vinden maar het werkte niet

verder vertelde ik haar het was reeds vijf in de morgen
zag je die bedrukte voorman die zo lang heeft gezworven
hij wilde per se rijk worden maar hij werkte niet

waar wij nu zitten kijk hier bij de rivier
met zalm op het bord en wijn in het glas
volgens maria de mooiste plek langs de kade

de enige constante in deze transithaven
de richting van de maas naar de noordzee
een wapperende wimpel op de landkaart

altijd klotsend tegen de kant van het terras
de beukende hartslag van het nieuw rotterdam
een meisje kust haar vriend een voorman fluit

dit is de dag om even dicht bij me te blijven

Daniël Dee

(uit: Vierendeel, 2005)

Comments

[Geplaatst door: marjolein]

Een fan van Dee, daar wil ik meer van weten. Me dunkt, het kan alleen maar voor iemand spreken als Maaskant of welk Deediaans gedicht volgens die persoon dient te worden opgenomen in de bloemlezing der Nederlandstalige poëzie.

[Geplaatst door: pietersz van calumburgh]

Duidelijk een fan van één van de voorgaande huisdichters van de RuG namelijk Daniël Dee. Jurre schrijft mooie poëzie en 18 van zijn verzen zijn verschenen in de bijzonder fraai uitgevoerde en verzorgde bundel "avondkikkers". De liefhebber moet dit bundeltje in de kast hebben.

[Geplaatst door: Sara]

Jurre wil je met me trouwen?:P