Mini-interview met Jan Lauwereyns

Jan Lauwereyns (1969) woont en werkt als neuropsycholoog in Wellington, Nieuw-Zeeland. Hij publiceerde de roman Monkey business, het essay Splash en de dichtbundels Nagelaten sonnetten, Blanke verzen, Buigzaamheden en Tegenvoetig, tweebenig.

1) Met welk gedicht van uzelf zou u zich aan de lezers willen voorstellen?

Ik zou mijn volgende gedicht verkiezen, maar aangezien dat zich nog moet laten schrijven, bied ik mijn vorige gedicht, nu dus voor het eerst in het publieke domein:

De Chinese zon van Arkadii Dragomoshchenko

Gras bepale de toekomst van kampvuur

Aanhalingstekenen hijsen je vraag
Gras bepale de toekomst van kampvuur

Wat of hoe, het woud in de wandeling
Aanhalingstekenen hijsen je vraag

Her gaat je in, slang ontglipt het hete
Wat of hoe, het woud in de wandeling

Weerklinkers keren oog naar bron en mond
Her gaat je in, slang ontglipt het hete

Weerklinkers keren oog naar bron en mond

Tellen we dagen in appelen op

Het huis der vliegende dolken zweve
Tellen we dagen in appelen op

Over bamboe verbaasd zij, zo buigzaam
Het huis der vliegende dolken zweve

Er gaat het door, slang besluipt de twijfel
Over bamboe verbaasd zij, zo buigzaam

De groene thee in je rugzak verslapt
Er gaat het door, slang besluipt de twijfel

De groene thee in je rugzak verslapt

Verzworven steppe van Kalmykië

Ten gaan we onder, slang verslindt de oogst
Verzworven steppe van Kalmykië

Zorgeloosheid zakke als zon in sneeuw
Ten gaan we onder, slang verslindt de oogst

De eenzame held, windhalm geheten
Zorgeloosheid zakke als zon in sneeuw

Hij vindt zich of wil hem alweder kwijt
De eenzame held, windhalm geheten

Hij vindt zich of wil hem alweder kwijt

Appelcider wenst zich voor te lezen

Plonsen van spiegels, rennen van water
Appelcider wenst zich voor te lezen

Te komt hij boven, slang verdrinkt het niet
Plonsen van spiegels, rennen van water

Chinese syndromen zweten van maan
Te komt hij boven, slang verdrinkt het niet

Onthoofd is de wesp oneindig en schuin
Chinese syndromen zweten van maan

Onthoofd is de wesp oneindig en schuin

2) Waarom poëzie?

Het is goedkoper en handiger dan film. Je kunt het in je eentje doen, je hebt geen instrumenten nodig, geen verf, geen strijkstok, zelfs geen laptop als het erop aankomt, als je maar woorden voor de geest kunt roepen, in de trein, tijdens het stofzuigen of onder de douche. Ook valt het mee dat taal zo’n geweldige camera obscura is, waardoor (of waarin) je de naakten en landschappen van je gedachten op de gevoelige plaat van je ziel kunt vastleggen.

3) Welke dichters behoren tot uw inspiratiebronnen? Zou u kunnen uitleggen waarom en op welke wijze zij uw eigen werk beïnvloeden?

Ik zou een lange lijst namen kunnen noemen, van Marina Abramovic tot b. zwaal, maar uitleg verschaffen lijkt me hopeloos. Wel wil ik in vogelvlucht nog opmerken dat er (ook) in mijn geval zonder die talrijke en uiteenlopende invloeden geen sprake van dichterschap kon wezen, zodat het mislukken van dit antwoord helaas op een cruciaal gebrek aan (tijd?) zelfkennis duidt.

(4) Welk gedicht van een andere dichter zou u in de online bloemlezing der Nederlandstalige poëzie willen laten opnemen?

Een gedicht geschreven door de Jan Lauwereyns van ‘Nagelaten sonnetten’:

Vroeg meesterwerk

De oude nicht zette een zure knook opzij
en mij op de rechterknie. In het foute
kunstwerk aten twee gele paarden zwarte
peren op. Ik leerde op nummer schilderen
met vroeg er ingepompte afkeer voor
eenvoud.

Toen verdwenen de overblijfselen uit de
ijsjestijd weer in de map. Over mijn voorhoofd
schoof een rimpel die van diepte sprak
voor hij in mijn binnenzak sprong.

© Interview: Arnoud van Adrichem
© Foto: Robert Cross