Colofon

Dit is weblog De Contrabas. Begonnen op 21 augustus 2005 door Ton van ’t Hof en Chrétien Breukers. Laatste bericht zal worden geplaatst op 21 augustus 2015, of ergens rond die datum. De weblog zal blijven bestaan, om de rijke archieven niet aan de digitale vergetelheid prijs te hoeven geven.

De redactie was in handen van Chrétien Breukers. De reactiemogelijkheid is gesloten, omdat de website niet ten prooi wil vallen aan eindeloze reeksen spam of aan reacties van notoire internettrollen. Mailen over de website kan aan decontrabas[at]hotmail.com

De boeken van Uitgeverij De Contrabas worden geleverd via Liverse, via CB of direct via Liverse. Eind augustus gaat de nieuwe website van uitgeverij De Contrabas, met bestelinformatie, online.

augustus 2015

ma di wo do vr za zo
          1 2
3 4 5 6 7 8 9
10 11 12 13 14 15 16
17 18 19 20 21 22 23
24 25 26 27 28 29 30
31            

Hoofdmenu

Wielrennieuws Feed

25 juni 2013

Recensie: Mont Ventoux Scala Paradisi - Ariane Greep

Mont Ventoux Scala ParadisiEen berg als trap naar de hemel

Heeft u zich wel eens afgevraagd wat de Mont Ventoux eigenlijk van al dat geklim en geklauter op zijn flanken vindt? Ariane Greep wel. In haar film Mont Ventoux Scala Paradisi is de berg geen lijdend voorwerp, zij voert hem sprekend op. 
De berg is verbaasd over het verlangen van mensen zijn top te bereiken. Niet alleen omdat de berg vindt dat hij overal mooi is. In essentie snapt de berg niets van het verlangen van de mens naar ‘altijd’, naar eeuwig leven, onsterfelijkheid. De berg is zich meer dan de mens bewust van zijn eigen tijdelijkheid.

Dat de Mont Ventoux geassocieerd wordt met fietsen en wielrennen, komt - onder andere - door de Tour de France, die regelmatig - niet elk jaar, maar dit jaar wel: op 14 juli (de nationale feestdag) - voor lawaai op de weg naar boven zorgt. In Mont Ventoux Scala Paradisi wordt gefietst en er komen wielrenners in voor, maar het is geen film over wielrennen. Mont Ventoux Scala Paradisi is een film over doelen stellen en trouw zijn aan wie en wat dierbaar is, maar vooral over het leven (en dus ook over de dood). Ariane Greep vertelt vier verhalen, die allemaal op 1912 meter hoogte eindigen: op de top dus van de kale berg.

Lees meer "Recensie: Mont Ventoux Scala Paradisi - Ariane Greep" »

13 juni 2013

Mont Ventoux: met wie ga je die berg op?

Mont VentouxNog maar net uit en toch al 40.000 exemplaren verkocht. Hoe zou dat nou komen? Ventoux van Volkskrant-columnist Bert Wagendorp doet het sinds het boek door de handelaren in De wereld draait door tot Boek van de Maand werd uitgeroepen goed.
Gisteren mocht de schrijver bij Knevel & Van den Brink het succes komen verklaren en moest hij zich verantwoorden voor de vele vloeken die het boek volgens Andries Knevel ontsieren.

Volgens Bert Wagendorp praten mannen van een zekere leeftijd onder elkaar gewoon zo. En over mannen van een zekere leeftijd gaat Ventoux. Mannen die elkaar al heel lang kennen en nog een keer die berg op fietsen vanwege het verleden en vanwege de vriendschap. Want Ventoux is geen roman over wielrennen/fietsen, maar een roman over vriendschap. Als één lichaam de berg op fietsen, beter kun je volgens Bert Wagendorp vriendschap niet verbeelden. 

Petrarca, die de berg op 26 april 1336 om heel andere redenen beklom, zag uiteindelijk af van het idee dat samen met vrienden te doen. Hij zocht naar geschikt gezelschap en kwam tot de conclusie dat hij met geen van zijn vrienden de onderneming aandurfde. Uiteindelijk koos hij voor zijn broer, die zich zeer vereerd voelde. In zijn reisbrief De beklimming van de Mont Ventoux/The Ascent of Mont Ventoux beschrijft hij wat er op zijn vrienden tegen was:

Lees meer "Mont Ventoux: met wie ga je die berg op?" »

31 maart 2013

Het vlakke land van de Ronde van Vlaanderen

De Ronde van VlaanderenHonderd jaar geleden werd hij voor het eerst verreden: de Ronde van Vlaanderen. Ook zonder de Muur van Geraardsbergen blijft het een lijdensweg. Het is aanlokkelijk om de link te leggen naar de voorbije week waarin ook geleden werd, maar waarom zou ik dat doen als Dimitri Verhulst dat al zo onnavolgbaar heeft gedaan.

In zijn boek Dinsdagland bereist hij zijn eigen land op zoek naar kleine karakteristieken. Dat wielrennen niet ontbreekt, zal niet verbazen. Hij staat niet alleen langs het parcours tijdens De Ronde van Vlaanderen, maar alleen die koers mag Het evangelie volgens Vlaanderen heten.

Lees meer "Het vlakke land van de Ronde van Vlaanderen" »

19 januari 2013

Lance A. te A. bekent, maar daar blijft het voorlopig bij

Neem mij mijn leedvermaak niet kwalijk, maar na de bekentenis die Lance A. tijdens een talkshow aflegde – na heel lang heel hardnekkig ontkennen – schoten er allerlei platte teksten door mijn hoofd:

‘Vuile huichelaar, pak jij je koffer maar,
en verdwijn voorgoed uit mijn leven’,

wie kent dit levenslied van Renée de Haan niet. De huidige Mevrouw A. is niet de eerste Mevrouw A., dus wie weet wat eerdere eega’s wisten en welke consequenties zij daaraan verbonden.

En Aart Staartjes zong ooit:

‘Je bent een liegbeest, een jokkebrok,
Van acht’ren en van voren
Maar ga d’r asjeblieft mee door
Want ’t is zo grappig om te horen.

Dat laatste vind ik dan weer niet. Ik vond er niets grappigs aan. Goed, hij heeft bekend, maar niet omdat hij te doen heeft met zijn slachtoffers, maar omdat hij zichzelf nog net iets zieliger vind nu hij nooit meer in wedstrijdverband mag sporten. Terwijl dat eigenlijk heel goed voor hem is. Zolang hij niet in de verleiding komt om te willen/moeten winnen, hoeft hij ook niet te slikken en te spuiten.

Lees meer "Lance A. te A. bekent, maar daar blijft het voorlopig bij" »

13 december 2012

Gent-Wevelgem 75

In 2013 wordt Gent-Wevelgem voor de vijfenzeventigste maal verreden. Ter gelegenheid van dat heuglijke feit verschijnt nu het boek Gent-Wevelgem 75 van Koen D'haeneRik Vanwallegem en Rudy Neve. Op zijn weblog schrijft D'haene over de totstandkoming van het boek.

Het is een prachtige wedstrijd, maar sommige edities zijn memorabeler dan andere. Bijvoorbeeld die van 2005, toen Nico Mattan achter stayers wist te winnen. Of nou ja, stayers... hij kon er niks aan doen dat die motors daar reden...

06 april 2008

Ronde van Vlaanderen

Tom Boonen? Philip Gilbert? Of toch (mijn favoriet) Nick Nuyens? Wedden kan nog hier >> of in de reacties onder dit bericht.

29 februari 2008

Wielerweekend...

'Niet meer de opwarmrondjes in Australië , Quatar, Azië, op Mallorca, aan de boorden van de Middellandse Zee of in Californië, maar zaterdag gaat het over de Kluisberg, Côte de Trieu, Oude Kwaremont, Hotondberg, Muur, Valkenberg, Eikenberg, Leberg, Berendries en Molenberg. Oftewel de Omloop het Volk. Zondag is het de beurt aan Kuurne-Brussel-Kuurne. Dan gaat het over de Edelare top, La Houppe, Kanarieberg, Kruisberg, Oude Kwaremont, Côte de Trieu, Tiegemberg en Nokereberg.' Lees verder bij Peter Visser >>

Oudekwaremont1

08 oktober 2007

Valverde ontmoet De Vaan, of andersom

'Renner Alejandro Valverde wil dat er een eind komt aan loze beschuldigingen. „Iemand roept wat en voordat je het weet ben je een dopegebruiker en mag je niet meer koersen."' Collega Sander de Vaan sprak Valverde persoonlijk en publiceerde de bijzondere weerslag van dit gesprek in het NRC Handelsblad >>

17 april 2007

Korte nabeschouwing van de eerste helft

2065Winnaars die je een week later al vergeten bent, zoals deze en deze. Een groot kampioen, die rijdt alsof hij een groot kampioen om zeep wil helpen. Alsof het cyclisme (wat weer iets anders is dan de wielersport – maar de kenners begrijpen dat) zich in een tussentijd bevindt, in zo'n periode waarin een heel legioen tussenpausen er voortdurend met de bloemen vandoor gaat.

Het mooie weer leek angst en landerigheid in het peloton te zaaien; of anders: misschien was het weer te mooi, wat leidde tot landerigheid en angst – angst om de boot te missen. Boonen – die zeldzame combinatie van talent en panache – had namelijk angst, angst om te winnen, leek het wel; dat leidde tot brokkelig ploegenspel en machtsvertoon op merkwaardige momenten.

Nee, u zit niet in een dichtbundel van Claude van den Bergeno worry. Bovenstaande zinnen welden (alsof ik de zotskap van een Franse filosoof over mijn hoofd kreeg getrokken) in mij op na de eerste helft van het klassieke voorseizoen. We hoeven, als het om sport gaat, namelijk niet allemaal te schrijven van 'toet toet en boing boing en wie is er het eerste aan de meet, na hevig stoempwerk'. Eén Mart Smeets is voldoende, dunkt mij zo.

Want wat is, na deze omslachtige inleiding, de kernvraag die de gemiddelde wielerliefhebber kwelt? Deze: Kan Tom Boonen de kampioen  worden die hij de afgelopen jaren leek te zijn? Het komende halve seizoen zal het bewijzen. Hij heeft het in zich om in de voetsporen van Rik I, Rik II en Le Gitan te treden. Maar dan zal hij de angst en de landerigheid (of de landerigheid en de angst) waarmee hij tijdens de Ronde en tijdens Parijs-Roubaix rondreed, van zich af moeten zetten. Fietsen kan hij namelijk al. Nu nog even leren afmaken, in meerdere betekenissen van het werkwoord.

(Hierna een link leggen naar de situatie in de poëzie, tegenwoordig; ook constateren dat Boonen op zijn 27e meer gewonnen heeft dan Van Looy op zijn 27e – daaraan koppelen een overpeinzing over de druk, die in elke periode weer anders op talentvolle coureurs [dichters?] wordt gelegd ...)

03 maart 2007

Begin wielerseizoen

Zwijgplicht die in zwijgdrift om kan slaan. Biechtgeheim
en absolveringsdrang. De enige patron – gezocht door het
met wijwater besprenkelde, door het naar voorjaar hakende
peloton. Het volk. Credo in unum Deum. Offerandes eisend.

Geur van olie; sacrament van alles dat beginnen gaat.
Ondertussen briest en snuift het in de groep van leven
dat naar het schijnt en binnen korte tijd, maar elders,
voor het grijpen ligt en dan wordt bijgezet in afgelegde

meters tussen startschot, wedstrijdduur en finishlijn.

© Chrétien Breukers, 3.03.2007

Cookies

De Contrabas maakt gebruik van cookies. Voor meer informatie Zie hier
.

Laatste reacties

Pageviews


Sinds 21 augustus 2005

Categorieën