Voor Bavink, de schilder

Woorden als bijen rond zijn hoofd
hij slaat ze soms van zich af
met het ongeduld van concentratie

Schaduwen als honden aan de lijn
hij rukt er aan, tot ze willen
wachten aan zijn voet

Verten als vrouwen voor zijn oog
En de mooiste, de zon, ze heeft
een tred van veren en tule

En Bavink staat onbeweeglijk
terwijl zijn hart rent
naar haar toe

Bavink, Bavink, als verlangen
een hevig gat slaat in je borst,
loop je dan vol of loop je dan leeg?

In het eerste geval verdrink je
in het tweede honger je dood,
mijn vriend

 

Guido Vanhercke

Comments

[Geplaatst door: Harry J.M. Kleinhoven]

Daar horen deze aantekeningen bij:

http://tinyurl.com/denuitvreter

[Geplaatst door: Rim Sartori]

Eindelijk een gedicht, die beklijft! ( en een mooi blog, bedankt HarryJ.M.

[Geplaatst door: D.A. Hoover]

De opsomming in de eerste drie strofen, daar houd ik van. Ze zijn fraai. Dan Bavink in strofe 4. Dan niets meer, wat mij betreft.

[Geplaatst door: Nic Castle]

Ik vind dit mooi, aangrijpend verwoord.