Vak

Ik werk in een boekhandel.
Ik verkoop meesterwerken
en troep.
Zelf schrijf ik
aan mijn vrouw,
als de hond gevaxineerd,
of als mijn moeder komt
het uur.

Gisteren was hier een jongen
die om een boek vroeg
dat hem zou leren schrijven.
Een handleiding tot romancier.
Kort verhalen is ook goed, zei hij.
Of poëzie.

De heren die hier altijd zijn,
met strikdas en een zekere leeftijd,
immer op zoek naar wat nog beter is,
zij die me soms met dedain bekijken
en een enkele keer met verachting,
hoorden van die jongen op
en van zijn simpele vraag.

 

 

Koenraad Goudeseune

Comments

[Geplaatst door: Harry J.M. Kleinhoven]

"gevaxineerd" ?

Het is: 'waxine' en het is 'vaccine'; ergo: 'gewaxineerd' en 'gevaccineerd'.

Niettemin een interessante zinsconstructie: "Zelf schrijf ik aan mijn vrouw, als de hond gevaxineerd, of als mijn moeder komt het uur." Een woordje [is] of [wordt] lijkt weggevallen? En het zinnetje op zich doet onzinnig aan, vind ik.

Wat een vak hè, poëzie schrijven. ;-)

[Geplaatst door: M. van der Graaff]

Ik bewonder de manier waarop je (zwarte) romantiek over het algemeen paart aan nuchterheid en zelfkant,je optreden op de Nacht was erg mooi.

[Geplaatst door: willem ouwerkerk]

die kleinhoven, wat een schoolmeester, die gaat me daar de dichter even met vierkante haken, spellingskwesties en dure woorden te lijf ipv mee te geven met, zich over te geven aan het gedicht. gelukkig nooit bij die man in de klas gezeten...

dat vind jij wel een leuk vak hè, schoolmeesteren. :-(

[Geplaatst door: Ruud Poppelaars]

De truc van Harrie is dat ie het gehele gedicht kopieert en in een Word of Pages document plakt; vervolgens doet de spellingscontrole de rest; zo’n woordje als
-gevaxineerd- wordt dan rood onderstreept. En dan gaat Harrie googlen.
Harrie heeft de rest van de dag toch niks anders -laat staan beters- te doen.

Een perfect gedicht vind ik het.

[Geplaatst door: Josse Kok]

De laatste strofe is nota bene geschreven voor Harry.
'hoorden van die jongen op' is taal die ik niet ken, maar die wel meteen heel beeldend is. Daar houd ik wel van in een gedicht, chapeau.

[Geplaatst door: Harry J.M. Kleinhoven]

De tegenwoordige spelling is 'vaccin'. Het woord 'gewaxineerd' bestaat niet eens. ;-P

[Geplaatst door: Jacob van Schaijk]

@Josse: "ik hoorde er van op" betekent: ik was er verbaasd over.

[Geplaatst door: willem ouwerkerk]

@josse: inderdaad. alleen, harige harry met zijn waxobsessie hoort nergens van op want stelt zich niet open. "hoorden van die jongen op" zou rechtstreeks uit KEES DE JONGEN kunnen komen. dat is volgens mij ook de bedoeling. inderdaad chapeau.

[Geplaatst door: koenraad goudeseune]

Harry, wat betreft het wegvallen van het woord 'is' of 'wordt',- dat was de bedoeling. De boekhandelaar is immers aan het woord en houdt het beknopt. Het geeft iets krukkigs aan het vers, maar het is een bedoelde krukkigheid. Vaccin, akkoord. Maar met een x gespeld, bezit het nog iets van de chemiek, het giftige, het duister sexuele ook. Je mag me op z'n hondjes nemen, maar vaccineer je eerst, zoiets. Dank voor de lof heren, dames!

[Geplaatst door: Anke Labrie]

Kan het niet zijn dat de 'ik' in dit gedicht het woord met opzet foutief spelt?

Hij schrijft alleen maar briefjes aan zijn vrouw en heeft dit woord misschien in haast even op een briefje gekrabbeld of per sms of mail verzonden en had geen woordenboek in de buurt om de spelling eventueel te controleren.

Wordt de dichter met de 'ikfiguur' verward? Ik zie dit meer gebeuren op het forum.

Daarbij nog het schrijven als vak gevoegd, een niet onbelangrijk onderdeel van het gedicht,en deze 'fout' zou zomaar kunnen.

Ik lees in dit gedicht namelijk wel een dichter die over zijn woordgebruik goed nadenkt:

'met strikdas en een zekere leeftijd'

zowel strikdas als zekere, mooi gebruikt in deze regel.

En wat de reacties van Harry betreft: altijd boeiend om te lezen én vaak leerzaam.
Ik waardeer de moeite die hij altijd doet om zaken uit te pluizen zeer.
Harry, bedankt.

[Geplaatst door: Jacob van Schaijk]

Goed gebaar van Anke om Harry te bedanken. Zonder vakmanschap kan dichten verworden tot de weergave van hersenruis. In de kunst zijn de termen "puur" en "zuivere expressie" nog als eens excuus voor ongeremde gerotzooi.

[Geplaatst door: willem ouwerkerk]

ok anke, ik ben nieuw hier, maar ik zal toch met een zekere achterdocht dat groepje strikdasheren achter in de winkel blijven bekijken.

[Geplaatst door: Jacob van Schaijk]

Correctie: "ongeremde" moet zijn "ongeremd". Sorry.

[Geplaatst door: Harry J.M. Kleinhoven]

@ Koenraad. Dank voor de bijlichting.

@ Anke. "heeft dit woord misschien in haast even op een briefje gekrabbeld"

Zou kunnen, maar dan had ik zeker een dubbele punt verwacht achter het woord "vrouw". Zie het verschil:

"Zelf schrijf ik
aan mijn vrouw:
als de hond gevaxineerd,
of als mijn moeder komt
het uur."

Door de plaatsing van de komma aldaar lijkt het veeleer dat de *dichter zelf* spreekt, niet de door de dichter *verdichte persoon* (i.e. de boekhandelaar).

Een andere interessante spelling in het gedicht is: "Kort verhalen". In het Vlaams spelt men voor short stories: 'kortverhalen'. Door de spatie ertussen alhier wordt het zn. 'verhalen' ineens een werkwoord! Dat geeft ineens een heel ander beeld in die passage.

Anke, Jacob, dank voor jullie kudos.

@ Ouwerkerk. "ok anke, ik ben nieuw hier"... jaja, geloof je het zelf? Je blaast, voor een 'nieuweling', meteen nogal hoog van de toren, vind ik.

[Geplaatst door: Jürgen Smit]

Is het mogelijk om al die porren, steken, etc. voortaan gewoon achterwege te laten en ons te beperken tot de gedichten.

Dat een ieder de gedichten op een andere wijze benadert en bespreekt is zo langzamerhand wel duidelijk. Daarnaast zijn er nu eenmaal meerdere wegen die naar .... leiden.

& de schoolmeester sloft terug naar de koffiekamer.

[Geplaatst door: Inkwith Barubador]

Interessante collectie cliche's. Als gedicht helaas tamelijk zwak. Al bij de eerste regel kon ik een geeuw niet onderdrukken.

[Geplaatst door: willem van de woestijne]

Het gedicht spreekt me wel aan.
-gevaxineerd- trof me direct positief, nieuwe woorden, nieuw spelling; wel vind ik de -x- in het gedicht(optisch) veel aandacht vragen. Maar dat zal -cc- in zekere mate ook doen.
Ik vind de verhouding van de boekman met zijn vrouw interessant. Ze moet wel ver weg overzee of overleden zijn, als de man haar de kleinste handelingen schrijft. Maar wat mysterie is juist o.k.
Het beeld van de man die het bestaan van meesterwerken en troep onderkent, maar zelf slechts notities van kleine handelingen maakt (er is hoop:Voskuil)vind ik o.k.en herken ik.

[Geplaatst door: Inkwith Barubador]

Ja, nogal wiedes dat je er een hoop in herkent. Het gedicht staat vol met dingen die ik herken, en daarom vind ik het nu juist een slecht gedicht. Het biedt namelijk niets nieuws, het is allemaal open deuren intrappen. De dichter moet zelfs zijn toevlucht nemen tot alternatieve spelling om nog een beetje "vernieuwend" de aandacht te trekken, want verder is het een afgekloven been.

Iemand die romancier wil worden, daar lopen er honderduizenden van rond. Ik wil verbaasd en verwonderd worden.

[Geplaatst door: willem van de woestijne]

@Inkwith,
verbaasd en vewonderd worden, o.k. Je kunt ook geraakt worden.Ik word geraakt door de tragiek van iemand die meesterwerken wil schrijven en weet dat hij dat niet kan. (en dat is ook het herkennen waar ik op doel)

[Geplaatst door: buigt]

Ik ben nieuw hier, dus ik moet het hebben van indrukken, eerder dan herinneringen. En het is kennelijk KG-week. Gezien het proza van de laatste tijd, had ik van de auteur een behoorlijk rococo gedicht verwacht. Met veel toeters en bellen dus.

Maar ik word aangenaam verrast met droog en kaal taalgebruik. Kijk moeilijke woorden zìjn geladen, maar simpele woorden wòrden beladen. Hoe? Ja dat is een geheim proces.

Als ik een tipje van de sluier moest lichten, dan zou ik zeggen dat de suggestie een belangrijk element is. Soort half-gecontroleerde bluf als men mij toestaat. De woorden dienen zich aan en zelfs de auteur weet de draagwijdte niet van wat hij zegt. Als het goed is. Ieder goed gedicht is aan het eind een goed probeersel.

Gevaxineerd deed ik weg. Op dat woord rust de vloek van Harrie. En het is te moeilijk voor mijn KISS-verhaal. Dus ik zou ervan maken:

Zelf schrijf ik
aan mijn vrouw,
als de hond gegaan,
of als mijn moeder komt
het uur.

Dat uur is geweldig getroffen. Maar wat me aan dit gedicht het meest bevalt is de titel. Drie letters. Negen betekenissen. Eénentachtig suggesties. Zesduizendeenenzestig associaties.

Om er één te noemen daarvan: als we bijvoorbeeld het kleermakersvak zouden afzetten tegen de verkoop van meesterwerken en troep, zoals in de boekenwinkel of op de Contrabas, dan zouden we ogenblikkelijk de naakte keizer herkennen en de wat seniele strikdassen (inclusief yours faithfully) die hem vergeefs aan- of uitkleden naar eigen behoefte.

[Geplaatst door: buigt]

> Zesduizendeenenzestig associaties.

Hoofdrekenen is leuk en aardig maar als je daardoor vijfhonderd associaties mist - dat is zo'n acht procent - wordt het tijd om aan de machine te gaan langzaam.

[Geplaatst door: hoeplah]

Er is helemaal geen suggestie van een overleden vrouw. Als de lezer werkelijk alle richtingen uit fantaseert terwijl daar geen mooie suggestie toe wordt gegeven in het gedicht dan is het woordenkramerij.
In mijn optiek gaat het nergens over.
Maar ja...de smaak hier is ver te zoeken, dat is bekend.
En nu wacht ik op het vingertje van Chrétien...zucht.

[Geplaatst door: buigt]

> En nu wacht ik op het vingertje van Chrétien...zucht.

We weten nooit precies waar eddy op doelt natuurlijk, maar dat de denkbeeldig overleden vrouw zich omdraait bij zijn reactie moet een concrete mogelijkheid blijven.

[Geplaatst door: Lilian Caessens]

Niets, helemaal niets zou ik wijzigen. Helemaal goed zoals het er nu staat. Juist wél gevaxineerd. Het is wat mij betreft volkomen in harmonie met moeder, het uur en later met 'hoorden op'. De simpelheid van de jongen [in de uitoefening van zijn vak]prachtig weergegeven, en de de oude heren in het woord 'dedain'. De herkenning van de ik in die jongen. Alsof ze elkaars taal verstaan. Én elkaars ogen.

Je had dit naar die wedstrijd [zucht, hoe heet die ook alweer?]moeten sturen Koenraad.

[Geplaatst door: buigt]

> Juist wél gevaxineerd. Het is wat mij betreft volkomen in harmonie met moeder

Krijg je dat weer. Omdat jouw moeder is gevaxineerd Lil, moeten we allemaal in de harmonie gaan. Nou mooi niet madam. Gevaxineerd is foute ouwe leem altijd en steeds. En speciaal bij honden, jongen of moeders.

Ik heb het zojuist nog eens nagevraagd bij de gecastreerde halfblinde pekinees van hiernaast en hij schudde het hoofd van louter gerechtvaardigde vrouwenvijandigheid. Dan vraag ik je toch.

[Geplaatst door: Jacob van Schaijk]

Gezien "hoorden op" zou het mij ook niet verbazen als "gevaxineerd" gewoon ontleend is aan spreektaal in de omgeving van Rotterdam.

[Geplaatst door: Lilian Caessens]

Haha Buigt, zeg nou maar gewoon, dat ik het bij het rechte eind heb. Scheelt je een hoop woorden;-) Het staat er met opzet zó. Dat uur ook. Juist de spreektaal moet het hem doen in dit gedicht. En al haal je al mijn moeders erbij en voor mijn part al jouw halfblinde pekinezen, ik ben enthousiast over dit gedicht.

[Geplaatst door: Inkwith Barubador]

Ik begrijp nog steeds niet waarom iemand dit een goed gedicht kan vinden. Er is werkelijk niets aan.

[Geplaatst door: Kees Borgdorff]

Chapeau,Inkwith,chapeau! In het land der blinden...

[Geplaatst door: Runa De Moudt]

dat weg laten vallen van een laatste woord is zo'n poetisch trucje waarvan ik het meteen een beetje aan mijn maag krijg. Wat de uitleg ervoor ook is.

Na al het gehamer op letterlijkheid en oprechtheid had ik een euhm, echter gedicht verwacht.

De x. Tja. Spielerei ja. Maar of het ook functioneel is? Als je het voorleest heb je nog altijd gewoon een mank gedicht met nietsbetekenende enjambementen en weinig sfeer. Jammer.