Een vrouw met uitgediende borsten staat
aan de rand van haar bed. Om het piekeren
te sussen trekt ze de lakens los, werpt
de knoedel voor de tobbe. Ze zoekt iets
om te verschonen, om nieuw te maken
maar het zijn de lakens niet die ziek zijn.
M. Wittmann

Net zo kort als de vorige van dezelfde auteur ('Storm'), en met net zo'n gezochte pointe.
Geplaatst door: Harry J.M. Kleinhoven | 09 april 2011 om 22:04
Storm in tobbe.
Maar ... wie is het nou?
Geplaatst door: Arjan Keene | 09 april 2011 om 22:12
Sorry, beetje flauwe reactie van me.
Het beeld is toch wel krachtig, ik zie wel de twijfels over het verjarende lijf en het vervliegen van dromen gebundeld in die knoedel. Mooi woord trouwens.
Geplaatst door: Arjan Keene | 09 april 2011 om 22:22
Intrigerend woordspel, veel associaties bij me oproepend.
uitgediende borsten - sussen - werpt -
verschonen
piekeren - tobbe(n)-'aan de rand van'
En 'werpt de knoedel voor de tobbe', wat een ritme en wat een krachtig beeld.
Toen ik het woord knoedel zonet nog even opzocht bleek de uitdrukking in de knoedel raken, weliswaar in het Bargoens, ook nog in de war raken te betekenen.
Bij eerste lezing stond de compacte vorm me wat tegen, maar inmiddels vind ik die samengebalde vorm juist wel mooi aansluiten op die knoedel.
Kortom: met genoegen gelezen.
Anke Labrie
Geplaatst door: anke labrie | 11 april 2011 om 21:21