Terug naar zee

Als ik zomaar vragen heb, ga ik
terug naar zee. De zee die zo

volmaakt rustig is, dat de vogels
er hun nesten op bouwen.

Dat bevreemdt de vissen ook.

Hun ogen lijken lampjes, dat het
is of er tweemaal zoveel sterren zijn.

Zij weten niets en doen niets –
hun kopjes omhoog het water uit.

Dan, voor de narren op het strand,
zingen ze met stemmen vol van

schuim het drijfhoutlied, alsof ze
zomaar antwoord geven.

 

 

Rik Andreae

Comments

[Geplaatst door: Bennie Sieverink]

De zee bij nacht, mooi bezongen.

[Geplaatst door: Paul van de Wiel]

Een dichter die bevrediging vindt in zijn eigen fantasie en dat pretentieloos beschrijft. Erg mooi.

[Geplaatst door: Martin Berghoef]

vreemd slot.

[Geplaatst door: Harry J.M. Kleinhoven]

Dat "zomaar [..] zomaar" bevalt me echt totaal niet aan dit gedicht. Het is te veel, te... would-be. Het had beter geweest wanneer één van die twee, of zelfs beide, er niet ware geweest. "het drijfhoutlied" een mooie vondst.

[Geplaatst door: B.M. van Hulst]

Pretentieloos. Ik weet het niet. Het gedicht heeft juist veel pretentie, die het vervolgens ook waar maakt. De pretentie van troost. De schoonheid zit hem er voor mij in, dat de pretentie uit het werk lijkt te komen en niet (via het werk) uit de dichter.

Mooi dus.

[Geplaatst door: Margo van Stratum]

Prachtig... Op bouwen, bouwen al genoeg?
Ja, zo vnd je goede antwoorden......

[Geplaatst door: marco]

mooi gedicht, ik hou ervan als er een natuurlijk ritme in zit, en dat lees ik hier. het enige wat ik misschien zou weglaten is:

de zee die zo

volmaakt is, dat de vogels
er hun nesten bouwen