In het systeem staat je stem als een huis.
Huis dat zich sluit, hek voor de deur.
Huis dat zich sluit, blind voor elk raam.
Huis dat zich sluit, wingerd in de muur.
Bel niet aan, breek niet in, kijk en sluit
uit dat de duisternis daar, onder de
lakens over de meubels, onder het stof
(ook dat nog) op die lakens, het stof
op het stof, ooit het daglicht zal zien.
In het systeem heb ik greep op je stem,
draag ik hem uit. Gaat het vervolgens
plat.
Verloop
is een kwestie van tijd, zei de aannemer mij.
Als de herbouw hier toeslaat, eenvoudigweg
omdat de aanleunwoning die je bouwde
wegzakt in zand (er was eens een mannetje)
bij gebrek aan een huis dat staat als je stem,
huis zonder blinden of hekken of wingerd,
herstelt zich het blikveld en slingert het
lood uit: schiet het vanzelf in het lood.
Verloop is een kwestie van tijd, zei de man
die mij die weerstaanbare offerte deed.
(Die mij ook nu nog onweerstaanbaar leek.)
Onno Kosters

Dat na elke regel een witregel gebruiken werkt niet echt, 't kan allicht gebruikt zijn om het gedicht groter te laten lijken, maar het is eigenlijk nergens voor nodig. Voorts wordt er prima met enjambementen gespeeld en het isoleren van van de woorden "plat" en "Verloop" werkt prima. En de pointe op het einde werkt ook alleraardigst.
Geplaatst door: M.A. Buser | 03 juni 2011 om 13:43
De witregels maken het gedicht trager, geeft het verloop weer. Het werkt erg goed, naar mijn mening. Prachtig gedicht! Ik moest even aan Huis Clos van Sartre denken.
Geplaatst door: Annabel van Lier | 03 juni 2011 om 17:18
En het heeft ook iets weg van een hek. Maar ik weet natuurlijk niet wat de bedoeling van de dichter was.
Geplaatst door: Annabel van Lier | 03 juni 2011 om 17:19
Dat van die witregels heeft vermoedelijk een technische reden: copy-paste uit Word, vermoed ik, waarbij in veel blogsystemen de alineaspatiëring voor/na behouden blijft als je dat vooraf niet wegpoetst.
Geplaatst door: Arjan Keene | 03 juni 2011 om 19:35
Gezien zijn andere gedichten, denk ik dat hij dit bewust gedaan heeft. Maar misschien kan de dichter zelf een tipje van de sluier oplichten?
Geplaatst door: Annabel van Lier | 03 juni 2011 om 19:40
Een echt en loeistrak performnancegedicht. Een mantra. Op papier te dun, niet pakkend.
Geplaatst door: Marein Baas | 04 juni 2011 om 01:22
Reclame is "pakkend". Een goed gedicht werkt trager, time-released.
Geplaatst door: Cath Blaauwendraad | 04 juni 2011 om 07:17
Ik vind de metafoor van het huis wel erg ver uitgemolken. Er komt zelfs een aannemer in voor.
Geplaatst door: Inkwith Barubador | 04 juni 2011 om 09:28
Huisjesmelker
Geplaatst door: Annabel van Lier | 04 juni 2011 om 12:33
Een gedicht van deze tijd: zakelijk. Sorry, maar 'er was eens een mannetje' snap ik niet. Gelukkig hebt u interpunctie gebruikt.
Geplaatst door: Hetty Peters | 04 juni 2011 om 20:50
@ Hetty. "(er was eens een mannetje)" betekent: er werd gebruik gemaakt van een zwart betaalde zgn. 'beunwerker', helaas vaak geen échte vakman, maar dan weer wel (hoe typerend Hollands ;-) ) een stuk goedkoper dan de betere professional.
Geplaatst door: Harry J.M. Kleinhoven | 04 juni 2011 om 21:24
@Harry. Aha, dank voor deze uitleg :)
Geplaatst door: Hetty Peters | 04 juni 2011 om 22:08
catharina, pakkend kan vele tempi en zelfs vele betekenissen hebben. In dit geval bedoel ik juist dat er weinig sprake is van timerelease, maar wel van een rake eerste indruk.
Geplaatst door: Marein Baas | 05 juni 2011 om 00:37
Zelden zo'n onweerstaanbaar saaie tekst gelezen. Je blijft er naar staren: wat bedoelt-ie nou? Dat woord systeem past hier niet. En die stem ook niet. Een huis ja, dat wordt afgebroken en opgebouwd.
Kinderen zouden dit niet accepteren. Volwassenen kun je alles wijs maken.
Geplaatst door: Kees Borgdorff | 06 juli 2011 om 21:26
Zelden zo'n onweerstaanbare tekst gelezen. Je blijft ernaar staren: het roept zoveel op. Dat woord systeem past hier perfect. En die stem ook. Een huis ja, dat wordt afgebroken en opgebouwd.
Kinderen zouden dit waarderen. In tegenstelling tot sommige volwassenen ontbreekt het hen niet aan fantasie of inlevingsvermogen.
Geplaatst door: Annabel van Lier | 11 juli 2011 om 21:39
En in correct Nederlands voordat ik daar op aangesproken word: ontbreekt het hún niet
Geplaatst door: Annabel van Lier | 11 juli 2011 om 21:47
@ Annabel. Voor kinderen is het woord 'systeem' iets buitengewoon vreemds, ze hebben er echt geen enkele voeling mee, het is dan ook een typisch woord voor de (doorgaans ondoorzichtige) volwassene.
Geplaatst door: Harry J.M. Kleinhoven | 11 juli 2011 om 21:49
Harry: ik geef Nederlands aan kinderen vanaf 16 jaar. 'Systeem'is geen abstract begrip in hun belevingswereld
Geplaatst door: Annabel van Lier | 11 juli 2011 om 22:46
Nu je toch de confrontatie zoekt, Annabel,
leg de kinderen hier eens didactisch uit hoe 'systeem' en 'stem' zo fantastisch imaginair gebruikt worden.
Dan leren we nog iets!
Geplaatst door: Kees Borgdorff | 12 juli 2011 om 11:11
Kees: ik vul zelf mijn lessen wel in en op deze website heb ik nog geen enkele positieve opmerking van jou kunnen vinden op welk gedicht dan ook, vandaar mijn parafrase van jouw commentaar.
Geplaatst door: Annabel van Lier | 13 juli 2011 om 07:46
Als je iets parafraseert, respecteer je het origineel. Anders valt de basis onder je parafrase weg. Dus je mag wel 'dank je wel' zeggen, Annabel. En: wees zuinig op mensen die het NIET met je eens zijn. Gedichten bestaan ook uit schaduw...!
Geplaatst door: Kees Borgdorff | 13 juli 2011 om 11:24
Hekcuva good job. I sure appreciate it.
Geplaatst door: Sunny | 22 augustus 2011 om 14:48