De lucht is laakbaar, trekt zich samen
aan de stadsgrenzen. Een storm
is wordende, de wind ontmantelt
dunne bomen, maait takken, dakpannen,
sleept afval door de straten. Aan de voet
van een helling ligt een verbogen kind.
Het oefent zich in het sterven.
M. Wittmann

Gericht op effectbejag.
Geplaatst door: Harry J.M. Kleinhoven | 11 maart 2011 om 22:53
Mooie laatste regel.
Geplaatst door: Benjelle | 11 maart 2011 om 22:56
Oefenen in sterven - zie ook de Achterkant van actuele VPRO-gids,gruwelijk wat een kind daarover al niet kan verzinnen. En het gedicht? Een laakbare lucht doet denken aan de god van de wind. De ouden gaven de goden van alles en nog wat de schuld - het noodlot etc. Een verbogen fiets op een dood kind projecteren, het kan allemaal in de dichtkunst, maar ik vind dat het hier,gezien de magere regels eraan voorafgaand, nogal misstaat. Aardig idee maar in uitwerking zwak.
Geplaatst door: Theo Vanderwacht | 12 maart 2011 om 16:13
Wie is "M. Wittmann"? Het lijkt een pseudo te zijn, en er is niets verder over deze 'dichter' te vinden.
Een bizarre link in dit verband is wel deze:
http://www.youtube.com/watch?v=3a7mqcxFhP4
'M. Wittmann, A Great Soldier' [Michael]
1914-1944; als SS-Hauptsturmführer was hij één der succesvolste Duitse tankcommandanten tijdens WOII:
http://nl.wikipedia.org/wiki/Michael_Wittmann
Geplaatst door: Harry J.M. Kleinhoven | 12 maart 2011 om 16:17
Wel wat grof, Harry, zo'n reactie. Blijf bij je taalgeschiedenis. Die is al omvangrijk genoeg. Vanderwacht, jij voelt het: dit simpele versje wil aan het eind
nog even shockeren.
Geplaatst door: Kees Borgdorff | 12 maart 2011 om 16:40
Als je dit gedicht letterlijk opvat betekent het niets. Het lijkt me dat de dichter er iets mee bedoeld heeft, het is waarschijnlijk een metaforisch, zo je wilt een symbolisch gedicht. De storm is dan op te vatten als de voortdurende dreigingen waaraan de huidige mensheid blootstaat. Het verbogen kind is de onnozele, gefrustreerde mensheid die steeds meer met de dood bezig is. Zo opgevat is het een geslaagd gedicht. Zie ook de vanavond uitgezonden show van Herman Finkers, waarschijnlijk op DVD te verkrijgen. De moeite en 20 Euro waard.
Geplaatst door: Paul van de Wiel | 12 maart 2011 om 23:42
Dit gedicht is helemaal in de stijl van Joris Miedema. Volgens mij heeft hij een gedicht van zichzelf geplaatst.
Geplaatst door: Paul van de Wiel | 12 maart 2011 om 23:47
Miedema? Nee, daar geloof ik niks van. Het gedicht is nauwelijks surreëel, en bedient zich van woorden (bv. "laakbaar", "wordende", "ontmantelt") die in Miedema's taalregime zelfs helemaal niet voorkomen.
Geplaatst door: Harry J.M. Kleinhoven | 13 maart 2011 om 00:16
(De gedichten zijn op kennelijk: geen zaterdagpublicatie, 12 mrt 2011.)
Geplaatst door: Harry J.M. Kleinhoven | 13 maart 2011 om 00:48
Nee, dit gedichtje doet het niet voor mij. Het is en en en en en en en verbogen en slotregel. En die komt wel erg kunstmatig op mij over.
En Paul daagt uit...en wie hapt?;-)
Geplaatst door: Lilian Caessens | 13 maart 2011 om 02:46
Bij eerste lezing begrijp je van de gedichten van Joris Miedema niet veel. Maar ga je erover nadenken blijkt er altijd meer achter te zitten. Bovendien hernieuwt hij zich steeds en aan het woordgebruik is absoluut niet af te leiden dat het Miedema niet is want hij gebruikt steeds weer nieuwe woorden. Vaak zitten er maatschappijopvattingen in zijn gedichten en bevatten ze meestal een zekere morbiditeit. Hij plaatste het gedicht als redactielid van de Contrabas onder een totaal onbekende naam met associaties aan de 2de wereldoorlog zoals Harry scherpzinnig vaststelde. Het gedicht heeft met dreiging (oorlog) te maken. Voldoende argumenten om aan te nemen dat Miedema en Wittman dezelfde persoon is (zijn).
Geplaatst door: Paul van de Wiel | 13 maart 2011 om 11:19
Miedema houdt niet van 'oude taal'. Hij is daar vrij grondig in, en nogal consequent ook. De tegenvoorbeelden die ik eerder al gaf betreffen alle drie zo'n beetje archaïsche, klassieke woorden, ergo, etc.
-1 voor Paul.
Wil de echte 'dichter' achter dit pseudo zich bekendmaken...? Dat betwijfel ik. Maar goed, wie weet...
Geplaatst door: Harry J.M. Kleinhoven | 13 maart 2011 om 12:29