Twee stokoude heren worden bijgeschonken.
De jenever puilt als oogbollen uit de glaasjes.
Om en om nippen ze zwijgend
van hun drank, die langzaam en
gelijkmatig daalt: communicerende vaten.
Onder de zitting van de stoel hangen
de lege broekspijpen van een veteraan.
Zijn ogen staan me niet aan, ze lopen
vol met wit licht.
Iemand bestelt achter de bar een sigaar
maar plet hem onder zijn achterwerk.
Hij raapt – schráápt de resten bij elkaar
en pruimt ze. Geen draadje tabak gaat verloren.
Een mond scheurt open in een lach, en sluit
abrupt, alsof er iets dreigt te worden verstoord.
Willem Thies

Een werkelijk tranentrekkende tekening.
Str.2: 'dalende drank' - kijk aan, weer eens een hypallage. Het woordje "en" in r.2 daar lijkt me overbodig, ritmisch beter past een komma achter het woord "langzaam".
Geplaatst door: Harry J.M. Kleinhoven | 24 mei 2011 om 23:24
Gewoon een verhaaltje in een wat ongelukkige vorm. Het is dat het van Willem Thies is, anders moesten we dit maar snel vergeten.
Geplaatst door: Eelke | 25 mei 2011 om 09:54
Harry en Eelke: jullie hebben gelijk, door de papierversnipperaar ermee.
Wellicht dat er een enkele regel reïncarneert in een volgend gedicht, als hij naadloos past, maar als geheel is het niet overtuigend - het voldoet niet aan de Thies-kwaliteitsnorm.
Dank, ik leer hier veel van.
Geplaatst door: Willem Thies | 25 mei 2011 om 11:33
Toch zou ik dit zeker niet zomaar versnipperen. In ieder geval niet de eerste drie strofen en de laatste. Het beeld van twee oude tandeloze kroegtijgers hangt wel. Met - wie weet - een oorlog tussen hun in, een verlopen leven, een ...
Drama! Meer drama! Het cliché mag van mij weer in de mode! ;-)
Geplaatst door: Arjan Keene | 25 mei 2011 om 20:37
Willem,
ik vind het prachtig dat je schrijft dat je het gedicht gaat versnipperen. Daar is veel moed voor nodig. Ik werd alleen maar woedend bij de minste kritiek. Wel zou ik oppassen met mogelijke reïntegratie van een regel in een nieuw gedicht. Ik zou daar niet van uitgaan. Als de tijd rijp is komt die zin vanzelf weer boven.
Geplaatst door: willem van de woestijne | 25 mei 2011 om 20:42
De meest critisch critiserende criticus ( (c) Suske en Wiske) verdiend natuurlijk uitgebreide kritiek, maar dat is helaas niet mijn fort. Dit is een uitstekend begin van een Kronkel, die uiteraard zou eindigen met een weemoedig inzicht.
Geplaatst door: Marein Baas | 26 mei 2011 om 01:15
Ik lijk Kleinhoven wel. Getsie.
Geplaatst door: Marein Baas | 26 mei 2011 om 01:16
Maar dan wel met een taalfout. Kleinhoven verdient beter.
Geplaatst door: Hans Mellendijk | 26 mei 2011 om 09:00
correctie: en plet hem vervolgens onder zijn achterwerk
Geplaatst door: Glinsterlach | 06 juni 2011 om 18:40
@ Glinsterlach: ik heb dat overwogen, zonder 'vervolgens' (want dat is impliciet), daar er van een echte tegenstelling geen sprake is, daarin heb je gelijk. Echter: dat 'staat' potsierlijk, alsof hij de sigaar bestelt *met het oogmerk* hem onder zijn achterwerk te pletten, alsof het een act of kunstje is die respectievelijk dat hij opvoert. (En iedereen: daar *gaat* ie weer, hoor, let op!)
(Je kunt a.h.w. aanvullen: 'hij bestelt een sigaar met de intentie hem op te roken, maar (helaas)...' enzovoort.)
Maar goed, we hadden al, in goed overleg, besloten het gedicht te vernietigen - geen suggesties tot 'correcties' nodig dus, *maar* evengoed bedankt.
Geplaatst door: Willem Thies | 06 juni 2011 om 19:46