Colofon

Dit is weblog De Contrabas. Begonnen op 21 augustus 2005 door Ton van ’t Hof en Chrétien Breukers. Laatste bericht zal worden geplaatst op 21 augustus 2015, of ergens rond die datum. De weblog zal blijven bestaan, om de rijke archieven niet aan de digitale vergetelheid prijs te hoeven geven.

De redactie was in handen van Chrétien Breukers. De reactiemogelijkheid is gesloten, omdat de website niet ten prooi wil vallen aan eindeloze reeksen spam of aan reacties van notoire internettrollen. Mailen over de website kan aan decontrabas[at]hotmail.com

De boeken van Uitgeverij De Contrabas worden geleverd via Liverse, via CB of direct via Liverse. Eind augustus gaat de nieuwe website van uitgeverij De Contrabas, met bestelinformatie, online.

augustus 2015

ma di wo do vr za zo
          1 2
3 4 5 6 7 8 9
10 11 12 13 14 15 16
17 18 19 20 21 22 23
24 25 26 27 28 29 30
31            

Reacties

Feed U kunt deze conversatie volgen door in te schrijven op de reactiefeed van dit bericht.

Harry J.M. Kleinhoven

"Er is geen reden waarvoor dan ook", laat ik het daar, w.b. dit gedicht, nu eens hartgrondig mee eens zijn!

Wat dit gedicht een beetje verpest is de 'eerst dit, dan dat'-opsomming. Dat geldt ook voor sommige, m.i. onaffe, onvoldoende doordachte frasen, zoals "een goedkeuringsstempel", hoezo 'een', logischer zou zijn: 'mijn', en dat is omdat er maar één van is, nl. die van de lyrische ik.

Strofe 4 vind ik dan wel weer aardig gevonden.

Jeanine Hoedemakers

Prachtig! Dat is mijn eerste gevoel (blijft vaak zo).

Maarten Embrechts

Je Stadsnomade doet me denken aan de Flâneur van Baudelaire.

Maarten

Hans van Willigenburg

@Harry Ik begrijp je punten, één voor één.

De 'eerst dit, dan dat'-formule vormt m.i. juist een ironisch contrast met de 'ordeloze' handelingen in het gedicht zelf (alsof het om een procedurele afwikkeling gaat).

Wat betreft 'een goedkeuringsstempel' blijf ik achter 'een' staan. De interpretatie dat ik ergens bij één of ander instituut (KEMA?) een officieel goedkeuringsstempel vandaan snaai en die op een detail in de stad plak, lijkt me heel ver weg. 'Een' is, volgens mij, al genoeg 'van mij' en staat stilistisch beter, omdat in de volgende zin alweer sprake is van 'mijn kin'.

Blijf me gerust pesten...;-)

Josse Kok

Ik vraag mij af waarom de stempel geplakt wordt, en niet gedrukt, en waarom er nu juist 'goedkeurings-' voor moet staan. Ik vind het jammer van mijzelf dat ik daar blijf steken, want de laatste 3 strofen zijn erg sterk.

Hans van Willigenburg

@Josse

Dank voor je reactie. 'Plakken' is, zoals gewenst, een stuk achtelozer (slordiger) dan 'drukken', maar een stempel 'plakken' is - toegegeven - in een puur prozaïsche lezing wat problematisch... (Heroverweging waard.)

'Goedkeuringsstempel' is - vind ik - juist mooi, omdat het, te midden van de chaos van de stad, de willekeur van de rond banjerende nomade extra accentueert (hoezo is iets 'goed' en het andere 'slecht'?): willekeur in zijn bewegingen en zienswijzen.

Laatste 3 strofen zijn inderdaad (ook) heel sterk: dank voor het compliment!!!...;-)

Harry J.M. Kleinhoven

Oké, bekijk het eens zo, dan: met '*een* goedkeuringsstempel' wordt juist gesuggereerd dat het een willekeurig stempel betreft. (Zie ook je uitleg ervan.) Ik vind dat een zwakheid. Logischer, en pakkender w.b. het gedicht, is de solipsistische visie van de lyrische ik, dat het *zijn* (unieke) stempel is dat hij plakt. Dat twee keer "mijn" na elkaar, wat je stilistisch bezwaarlijk vindt, is niet eens storend. Het heeft juist wel iets tragisch: omdat de bewegingen elkaar zo (procedureel) precies opvolgen, krijgt zelfs zijn eigen kin zijn eigen goedkeuringsstempel. ;-)

Paul van de Wiel

Bijna achteloze maar wel humoristische weergave van de volledige zinledigheid van een stadswandeling. Gelukkig gebeurt er niets in dat nooit meer door je vingers glipt. Hulde aan de dichter die zo onbezwaard kan leven en dichten.

Mirjam den Broeder

Lekker onthecht gedicht. 'Klantpassen voor mijn detectie': leuk gevonden. Ze vangen je lekker toch niet. De beginwoorden van de strofen 'dan, vervolgens, waarna, tot slot' halen het dichterlijke er een beetje uit voor mij; het wordt daardoor iets teveel een verhaaltje ('en toen... en toen...'), ik zou als lezer liever in de 'nomadeflow' blijven.

De reacties op dit bericht zijn afgesloten.

Uitgeverij De Contrabas

Cookies

De Contrabas maakt gebruik van cookies. Voor meer informatie Zie hier
.

Laatste reacties

Pageviews


Sinds 21 augustus 2005

Categorieën