Spinsel

Ze heeft een buurman die ze nooit ontmoet.
Hij is alleen en in het donker
spreekt hij zinnen in een vreemde taal.
Uit de klanken door de dunne wand

puurt de vrouw een pril verhaal. Het groeit
temend tot de rand van het behang, vult
de verte op en vormt een plot

waarvoor geen mens een slot verzint.
De vrouw streelt barsten in de muur
en laat haar deuren op een kier
voor zijn kat die kopjes geeft en spint.

 

Reine De Pelseneer

Comments

[Geplaatst door: Rik Dereeper]

Knap gevonden enjambementen en (binnen)rijmen, alsook een inhoud om u tegen te zeggen. Detail m.b.t. vierde regel: "Uit klanken door de dunne wand" (ik zou eerste "de" weglaten). Dit gedicht vraagt om in een cyclus te worden opgenomen. Doen!

[Geplaatst door: Paul van de Wiel]

Over dit gedicht is niets negatiefs te schrijven. Mooi!

[Geplaatst door: Hans Mellendijk]

Hulde!

[Geplaatst door: Kees Borgdorff]

Toch maar even registreren wat er zo mooi aan is: 'De vrouw streelt barsten in de muur'... Daar komt de adrenaline!

[Geplaatst door: Guy Dierckx]

Sterk, hoe alles hier samenhangt: de titel, de vorm en de beelden die zich voorzichtig laten lezen, als een spinsel, tot 'een plot waarvoor geen mens een slot verzint'.

[Geplaatst door: Benjelle]

Eindelijk weer een uitblinker! Het echte genieten.

[Geplaatst door: Rim Sartori]

Dit gedicht pakt je al mee in het eerste vers zo klankrijk ik krijg meteen een prachtig beeld erbij

"Ze heeft een buurman die ze nooit ontmoet.
Hij is alleen en in het donker
spreekt hij zinnen in een vreemde taal.
Uit 'de' klanken door de dunne wand

[Geplaatst door: Runa De Moudt]

Ja, mooi. Ik ben het eens met Rik Dereeper wbt die eerste de van de vierde regel. Maar mooi.

[Geplaatst door: Chrétien Breukers]

Waarom (vraag ik maar even) is het zo moeilijk om gewoon te zeggen wát er zo goed is, aan het gedicht; dat mis ik, op een paar uitzonderingen na, in deze discussie.

[Geplaatst door: Rim Sartori]

Niet alleen is het klankrijk maar ook zo beeldend, ik zie 'de man uit de vreemde' voor mij en dan staat wat er staat, zo eenvoudig is het, het komt bij mij naar binnen en het beklijft...
Het woordgebruik, mooi. Met weinig woorden veelzeggend zijn.

[Geplaatst door: M.A. Buser]

Een poging om "gewoon te zeggen wát er zo goed [aan] is":
Het beeld van de vereenzaamde man is treffend neergezet aan het begin, met een mooi enjambement tussen regels 2 en 3. Vervolgens ziet men de woorden zich door de muur wurmen, door de kieren stromen; het ontastbare van geluid wordt bijna iets tastbaars in de tweede strofe.
Parallel aan het groeien van woorden als geluid als iets tastbaars groeit er een soort gevoel van intimiteit tussen de "ze" en de buurman, al zal het waarschijnlijk hier om een soort eenzijdige intimiteit gaan, gezien de buurman alleen blijft, ondanks dat hij een kat heeft.
De kat wordt vervolgens een soort vervanging voor de buurman: eerst worden de barsten in de muur gestreeld omdat via hen de het geluid en dus het gevoel van intimiteit en verbondheid de vrouw bereiken, maar de kat is de echte plaatsvervanger. Ze [=de kat] geeft haar immers kopjes en spint omdat ze geniet (de buurman heeft de "ze"-persoon nooit gezien, dus of die kopjes krijgt van de kant kan ze niet weten), maar ze laat de deur openstaan zodat de kat binnen kan komen: op die kat is ze inmiddels gesteld geraakt.

Dat was niet echt "gewoon [te] zeggen", maar is u zoo ook tevreeên, Chrétien?

[Geplaatst door: Hetty Peters]

Prachtig gedicht! Mijn complimenten.

Om het later niet als plagiaat beoordeeld te krijgen, vermeld ik dat ik die vereenzaming ook in mijn gedicht 'Mist' heb proberen te verwoorden...

Mist

Wanneer zij nog half slaperig haar bed uit stapt
en met verwarde haren in peignoir en pantoffels kruipt, bibbert zij.
Zoals vroeger voelt het,
toen op de dijk de vochtige wind haar huid aan flarden scheurde
en ganzen haar bij de punten van de rok
naar de einder voerden.

Nu staat zij in de dampende badkamer van haar flat
met aan de andere kant van de muur
een buurman die zijn stoppels scheert.
Als zij douchet
kan hij haar veelbelovende lichaam niet zien,
noch het weerspiegelde verlangen
in haar gezicht.

Wanneer zij met haar laarzen amper dicht geregen
naar de balkondeur loopt,
klampt zij zich vast.
Zoals vroeger is het,
toen geluiden nog in watten waren gedrenkt
en spinnen vanuit in hun bedruppelde webben buiten
op haar loerden.

Zij ontpelt zich en kruipt terug in bed
met een doos tissues op de vrije plek
en boeken op de grond.
Als het weer zo is,
kan zij beter de nacht in dons verlengen,
want voor haar houdt deze dag
de gordijnen dicht.

(Eerder geplaatst op Dichttalent en eigen website)

[Geplaatst door: Saskia van den Heuvel]

Fantastisch!

Ik word zowaar wakker geschud.

[Geplaatst door: Jacques Santegu]

De buurman en de kat zie ik alleen maar in de zieke geest van de vrouw.
Of zijn het allemaal katten? Wie weet...

[Geplaatst door: Rim Sartori]

Elke dag sta ik even stil
kijk, naar jouw gegroefd gelaat,
volmaakt verzonken in rust.

Ik praat met jou,
omademd met herinneringen
verdrijf ik de eentonigheid.

[Geplaatst door: Kees Borgdorff]

Kleine kanttekening: ipv 'puurt' had ik 'peurt' gekozen, overeenkomstig 'Uit de klanken door de dunne wand'.
Dat vertellen mijn oren tenminste.

[Geplaatst door: Martijn Benders]

Jongens, dit is toch helemaal geen goed gedicht. Zijn jullie allemaal niet goed bij het hoofd ofzo.

[Geplaatst door: Eelke]

Prachtig hoor, die malle vreemde taal die langzaam binnen komt druppelen, terwijl de kat, in de woorden van M.A. Buser, "vervolgens een soort vervanging voor de buurman" wordt ("Of zijn het allemaal katten? Wie weet..." - Jacques Santegu).

Het moet haast wel des dichters intentie geweest zijn om het gedicht zelf een zelfde dynamiek te geven: "het komt bij mij naar binnen en het beklijft" (eens dus met Rim Sartori).

Met Rik dereeper, M.A. Buser, en Harry JMKH (nog niet gereageerd) wil ook ik even wijzen op het treffende enjambement in regel 2 en 3 - het is er zeker een.

Zoals Paul van de Wiel al zei: "Over dit gedicht valt niets negatiefs te schrijven." Dus ben ik, met Rim, even stil, vastbesloten om Reine's woorden hun werk te laten doen: "Dit gedicht pakt je al mee in het eerste vers zo klankrijk ik krijg meteen een prachtig beeld erbij."

[Geplaatst door: Martijn Benders]

Gatverdamme wat vind ik dat toch klote van die mensen die totaal niet kunnen dichten en dan allemaal elkaar ophemelen, gewoon omdat ze daar wederzijds belang bij hebben.

[Geplaatst door: Chrétien Breukers]

Daar zit wat in, in dat wederzijdse belang. Ik zou toch willen weten, van beide partijen eigenlijk, waarom? Waarom is het goed, waarom is het (helemaal) niet goed? Dat lijkt me beter discussiëren dan een hoop gescheld.

[Geplaatst door: Martijn Benders]

Het is een slecht gedicht omdat:

1, Het geen enkele intelligent te noemen observatie bevat
2. Het geen enkele intelligent te noemen taalsconstructie bevat
3. Het archaisch en ouderwets is
4. Het geen enkel intelligent concept op de achtergrond heeft - inhoudelijk is het ook belegen.
5. Een meute zeer matige lezers het geweldig vind - bijna een recept voor middelmatigheid.

Laat ik het nog even, voor alle helderheid, herhalen: bovenstaand werkje bevat geen enkel intelligent te noemen element.

Wie 'hij spreekt zinnen in een vreemde taal' en 'de vrouw puurt een pril verhaal' en 'de vrouw streelt barsten in de muur' schitterende poezie vindt die is gewoon niet goed bij zijn hoofd en heeft nooit ook maar enige echte poezie gelezen.

[Geplaatst door: Eelke]

Juist. Dus een gedicht moet intelligentie uitdrukken, jij bent intelligent, en de 'zeer matige lezers' zijn niet goed bij het hoofd. Dit gedicht komt niet in de buurt van de 'echte poezie' die niemand hier reagerend, behalve jijzelf natuurlijk (als intelligent persoon speurend naar intelligente gedichten), kent. Ergo: het is een slecht gedicht.

Daar is inderdaad geen speld tussen te krijgen.

[Geplaatst door: Martijn Benders]

Dat boeken niet langer intelligent hoeven zijn - dankzij een afkalvend onderwijssysteem - is uiteindelijk juist niet meer dan een mening. Voor de grote massa wellicht niet. Dat neemt niet weg dat je hier twee zaken verwart: niet intelligentie is een mening, maar juist het idee dat dat niet ter zake zou doen. Dit is een ontstellend matig gedicht, met geen enkele intelligente observatie erin: een man en een vrouw zitten in kamers naast elkaar, de man spreekt een vreemde taal, de vrouw gaat de barsten in de muur betasten, o o o wat verlangen ze toch naar elkaar, een leuk poesje sluit het af, einde. Belabberd als film, belabberd als gedicht. Hety spijt me maar alleen een volslagen hersenloze idioot zou hier een groot gedicht in zien.

[Geplaatst door: Chrétien Breukers]

Intelligentie, dat is ook eens een keer een aardige toon aanslaan - ook als je wat lelijks gaat zeggen. En ja, dan heb ik het tegen jou, Benders. Dus doe eens gezellig mee, en beperk je tot de argumenten.

[Geplaatst door: Martijn Benders]

Ja, nou ja, jullie bekijken het maar.

[Geplaatst door: Eelke]

@ Martijn, thanks voor de borrelpraat, maar ik zie niet goed hoe jouw reactie aansluit op de mijne. Daarbij vatte ik jouw standpunt en argument slechts samen, mijn eigen mening heb ik nog niet gegeven.

Naar mijn smaak is dit inderdaad een slecht gedicht, maar niet door een gebrek aan intelligentie. Wat me stoort is dat de woorden onmatig worden gebruikt, en er gewoon (nog) niet goed staan. Daarnaast suggereert de dichter dat er iets interessants gebeurt (Ze heeft een buurman die ze nooit ontmoet /Hij is alleen en in het donker /spreekt hij zinnen in een vreemde taal, etc), terwijl er, behalve de kat en wat gestreel, concreet niets gebeurt, laat staan dat er concreet iets gebeurt wat interessant is of suggestief. Het is wel het soort holle metaforiek waar een bepaald slag dichters gek op is (heerlijk, die gedichten over taal).

Maar dit alles heeft met intelligentie weinig uit te staan, eerder met zeggingskracht. En die ontbreekt hier volledig.

[Geplaatst door: Martijn Benders]

Oh kijk, plots blijkt alle aanprijzing 'ironisch bedoeld'. En dan de persoon die recht voor zijn raap is de slangenkuil uitwerken.

[Geplaatst door: Eelke]

Het spijt me, maar ik kan geen chocolade van jouw teksten maken, dus hier laat ik het maar bij.

[Geplaatst door: Martijn Benders]

Maw je bent wel vilein, maar niet intelligent genoeg om die vileinheid ook zelf te vatten.

[Geplaatst door: Eelke]

Dat zou zomaar kunnen. Alweer weet ik niet precies wat je bedoelt, en ik vermoed jijzelf ook niet.