Colofon

Dit is weblog De Contrabas. Begonnen op 21 augustus 2005 door Ton van ’t Hof en Chrétien Breukers. Laatste bericht zal worden geplaatst op 21 augustus 2015, of ergens rond die datum. De weblog zal blijven bestaan, om de rijke archieven niet aan de digitale vergetelheid prijs te hoeven geven.

De redactie was in handen van Chrétien Breukers. De reactiemogelijkheid is gesloten, omdat de website niet ten prooi wil vallen aan eindeloze reeksen spam of aan reacties van notoire internettrollen. Mailen over de website kan aan decontrabas[at]hotmail.com

De boeken van Uitgeverij De Contrabas worden geleverd via Liverse, via CB of direct via Liverse. Eind augustus gaat de nieuwe website van uitgeverij De Contrabas, met bestelinformatie, online.

augustus 2015

ma di wo do vr za zo
          1 2
3 4 5 6 7 8 9
10 11 12 13 14 15 16
17 18 19 20 21 22 23
24 25 26 27 28 29 30
31            

Reacties

Feed U kunt deze conversatie volgen door in te schrijven op de reactiefeed van dit bericht.

Harry J.M. Kleinhoven

Al op de 23e gepubliceerd en ruim 2 dagen later nog geen enkele reactie ontvangen? Nee, ook niet van mij; onwaarschijnlijke rommel als dit is mijn aandacht gewoon niet waard.

RHCdG

Nou, erg toegankelijk is het misschien niet, maar onwaarschijnlijke rommel? Al in de tweede regel vind ik 'armoede trilt' erg mooi klinken. En zo zijn er nog vele andere intrigerende plekken. Het hele gedicht is intrigerend, en maakt de indruk gemaakt te zijn door iemand die weet wat ze wil. Ik geef toe: zelfs ik kan er geen chocola van maken. Maar dat kan ik ook niet van 'hu we wie' van Lucebert.

Eelke

Fijn gedicht: eigenzinnig, strak gecomponeerd, origineel. Niet overal goed te volgen, maar wat zou het.

Het gebrek aan reacties zegt me niets, behalve dat dit soort werk niet past bij Harries gebruikelijke leuterpraat.

Runa De Moudt

Heel veel beelden, maar geen (te duiden) inhoud.

Ik zocht iets om inhoud te vervangen, sfeer bv, zoals in het gedicht Vera Janoucopoulos, van Jan Engelman. Of humor, iets dat verrast, zoals in de Blauwbilgorgel, maar dat vond ik niet.

Ontoegankelijk dus? Of we hebben de sleutel gemist. De titel? Saudade is iets dat met fado te maken heeft, dacht ik. Wikipedia dan maar. En ja.

Saudade: moeilijk te vertalen term uit het portugees. Soms te beschrijven als een diep nostalgische verzameling gevoelens en herinneringen die overblijven als een geliefde sterft.

Dus probeer ik het gedicht te lezen als een saudade, en ga op zoek naar beelden die bij deze lezing aansluiten. Het geeft een wankel houvast maar het blijft moeilijk. Melancholie? Eerder bitterheid. Een gemis naar iemand. Wie? Het lavendelhoertje? De peetvader?

Ik denk dat wat mij het meeste aantrekt in de fado, in dit gedicht ontbreekt: Schoonheid. Als saudade de sleutel is tot dit gedicht is het geen goed gedicht, want we zien hier alleen de lelijke kant van saudade. De diepe vreugde/pijn van het weten dat je niets kan verliezen wat je niet hebt, en alles wat je hebt ooit zal verliezen (leven), dat ontbreekt.

Jammer. Een intrigerend, goed gecomponeerd, maar uiteindelijk lelijk, frustrerend gedicht.

Eelke

Runa, het gaat volgens mij nu juist om die lelijkheid en frustratie. Er wordt lelijk gedaan over mensen die afscheid nemen, het soort verkramptheid dat veel mensen parten speelt bij dergelijke gelegenheden (een andere mogelijkheid is om in lachen uit te barsten, dat schijnt ook voor te komen op begrafenissen). Toch breekt er genoeg moois door (de hals, troost, lavendel, het wespenlijf) om iets achter de lelijkheid te kunnen vermoeden.

RHCdG

De nacht is nog niet verjaard: er is nog hoop...

Lilian Caessens

Voor de verandering eens met Eelke. Boeiend gedicht.

Runa De Moudt

Ja, het is dan ook heel persoonlijk: ik zoek toch wel naar moois in een gedicht. Contrasten en nuances.Raar voorbeeld trouwens van schoonheid, een gestranguleerde (dus gewurgde) hals. Not my cup of tea. :)

Het zijn al beelden van een ongelooflijke hardheid, en ze worden dan ook nog eens met zo'n harde woorden neergezet (gestranguleerde, dikke kont, geoxideerde enz). Ik word er een beetje vies, afkerig, van. Krijg het gevoel dat dat lugubere een pose is.

Ik mis precies wat de titel beloofde: saudade.
Neemt niet weg dat het gedicht me al drie dagen weet bezig te houden. Eerste keer sinds ik hier kom kijken. :)

Runa De Moudt

(Mijn vorige reactie was @Eelke.)

Hans Smit

Die 'onwaarschijnlijke rommel' is nog altijd ongeveer drie keer zo interessant als het belegen gepiemel dat Harry zelf hier onlangs liet zien.

Harry J.M. Kleinhoven

@ Runa. Ben het helemaal eens met je bevindingen. Heb nog iets gevonden qua, wellicht, een soort 'sleutel':

'Lavendel werd al in de Griekse tijd gebruikt als geurstof in massageolie om lekker te ruiken en als rustgevend middel. [Het] staat symbool voor vriendschappelijke liefde. Als tegenhanger ook wel symbool voor eenzaamheid. Ook symbolisch voor bewondering en schoonheid.' (bron: een online plantenencyclopedie)

Dan dit, vlg. encyclo.nl: '"Saudade" is een woord dat alleen bekend is in het Portugees en het Galicisch. Het wordt wel vertaald met heimwee, melancholie of weemoed, omdat er geen betere vertaling beschikbaar is. "Saudade" beschrijft gelukzalige gevoelens door de plezierige herinnering aan iets wat niet meer is, en tegelijk ook verdriet, doordat die gelukkige tijd voorbij is.'

Ik viel onmiddellijk voor dat prachtwoord.

Maar... ook bij mij was de enorme tegenstelling tussen titel en vers de reden me van het gedicht geheel af te keren, ondanks dat er best wel aardige dingen in staan, zoals "het continent gefusilleerd" (nogal een omvattend beeld!).

Een goed gedicht moet ontregelen (een boutade van Ilja Leonard Pfeijffer, geloof ik?). Wel, met dat ontregelen zit het wel goed wat dit gedicht aangaat, en daarmee is wat mij betreft meteen alles gezegd.

Zou dan ook graag wat meer argumenten vernemen van de duidelijke voorstanders van dit vers.

Lilian Caessens

eigenzinnig, strak gecomponeerd, origineel. Niet overal goed te volgen, maar wat zou het.

Precies dat Harry. Dit is wat mij betreft een gedicht, dat ondanks én dank het taalgebruik leeft!

Gert de Jager

Wat een commentaren. Alsof weerzin en armoede esthetisch opgekalefaterd moeten worden ter wille van de fijngevoelige poëzielezer.

Ik lees het gedicht als een Georg Grosz-achtig genretafereel in de tropen - als een nogal feitelijk verslag van de wurgende afkeer die je kan overvallen als je in die contreien door een rosse buurt loopt. Goedkope parfums, jokerkasten allerhande, de suggestie van een wespentaille bij een dame die al wat langer in het vak zit. De hals die strangulatie overweegt zou wel eens die van de beschouwer kunnen zijn.

Wat je ziet is uitzichtloze treurigheid. Wat je ervaart is een sensatie van acute vervreemding. Het is die sensatie die dit gedicht inderdaad bijna op zijn Luceberts weet over te brengen.

Runa De Moudt

Uh. Ja, klopt, je hebt gelijk. Het moet helemaal niet mooi zijn. Het mag best rauw zijn. Het was vooral de titel die me op zoek deed gaan naar schoonheid.
Maar ik vind het gedicht te onsamenhangend om van vervreemding te kunnen spreken.

De hals lijkt me nu aan een instrument toe te behoren, klopt met die snaar.

Het geheel roept vooral verwarring bij me op.
Heb gewikipediaat en een driedaagse piekersessie gehad, spreekt voor het gedicht, want bij een flutje doe je natuurlijk die moeite niet.

Ik blijf het willen doorgronden omdat het zo niet voldoende bij me oproept, en ik het gevoel heb dat het dat wel zou doen als het iets, klein beetje maar, minder hermetisch zou zijn.

Gert de Jager

De snaar is rood. In de daaropvolgende regel is sprake van een baan die een bloedbaan zou kunnen zijn en van een ader.

Overigens denk ik dat er enig verband zou kunnen zijn tussen vervreemding als ervaring en onsamenhangendheid als dichterlijk procédé. Op zijn minst sinds Rimbaud.

Harry J.M. Kleinhoven

Ik heb zelfs het idee dat dit eigenlijk een (soort) flarfgedicht is, samengesteld in het Spaans, daarna vertaald naar het Nederlands.

Runa De Moudt

Flarf dacht ik ook eerst aan, maar heb ik snel weer verworpen, op onduidelijke gronden. Waarom denk je samengesteld in Spaans? (Portugees?)

Harry, vind je het nog altijd je aandacht niet waard? ;)

Gert, fijne bijdrage.

Ik vind onsamenhangendheid als dichterlijk procede een mooie metafoor (als je dat zo kan noemen) voor vervreemding. Maar leidt vervreemding in extremis niet tot desinteresse?
In relationele termen zou het op een scheiding uitdraaien vrees ik, in termen van dit gedicht overschaduwt het misschien, jammer genoeg, de ontregeling.

Snaren kunnen een rode coating hebben, of het rood kan staan voor de intensiteit van de muziek of zo. Ah ja. Ik moet ermee ophouden en grammatica studeren.

RHCdG

Dat vervreemding tot onsamenhangendheid en andere syntactische en grammaticale stoornissen kan leiden is waar. Maar dat betekent niet dat je, wanneer je op een gedicht geen vat krijgt, meteen kunt concluderen dat het onsamenhangend of willekeurig is, zoals Harry hierboven doet met zijn flarfreferentie. Als dit gedicht overtuigt, dan is dat juist omdat het sterk is en stevig, een innerlijke spankracht en samenhang vertoont, ook al weet men niet welke, en al zou men die nooit te weten komen.

Harry J.M. Kleinhoven

@ RHCdG. Ik neig er nu zelfs toe te denken dat het gedicht zelf-referentieel is in de beleving van 'saudade'. Dat sluit de beleving van de lezer geheel buiten. ;-)

@ Runa. De auteursnaam 'Simone Sabra' is mij (vooralsnog) een raadsel, wellicht is het een pseudoniem? Het enige terugvindbare qua die naam is op een Arabische Facebook-pagina. En iets op Second Life. En daarnaast alleen Spaanse/Portugese (?) verwijzingen, een tiental. Eén dezer pagina's vertaald uit het Spaans (door Google) geeft als naam 'Simone Sabra = Simone zal weten' (stam: 'saber = weten'), mannelijke vervoeging. Eigenlijk moet het zijn: 'hij zal weten = él sabrá; zij zal weten = ellos sabrán', met accentjes dus. Vandaar mijn vermoeden van een Spaans flarfgedicht. Ik vind dat een spontane, interessante link.

Oké, ik geef toe, ook mij houdt het gedicht nog steeds bezig(jes). :-/ Het zou wellicht geen slecht idee zijn wanneer de auteur hieronder zelf eens zou antwoorden, denk ik dan stiekem... ;-)

[Harry J.M. Kleinhoven]

Nic Castle

Heel intrigerend, suggestief gedicht. Mooie beelden ook. Naar mijn idee speelt muziek, of zelf geluid an sich, een grote rol in dit gedicht. 'Een lange hand troost en giert' associeer ik met iemand die viool of gitaar speelt.

Gert de Jager

Er valt wat voor te zeggen, inderdaad. In "hals" lopen dan twee betekenissen in elkaar over. Wat na de dubbele punt volgt, zou de inhoud van de fado kunnen zijn of wat de fado teweegbrengt. Of beide.

Volgens mij wordt de chronische melancholie waaraan Portugezen zouden lijden, nogal eens in verband gebracht met de hele of halve continenten die ze in de loop der eeuwen verloren.

RHCdG

Het gedicht is zelf ook erg muzikaal: er zijn veel o's en a's, onderbroken door een afwijkende maar heel mooie r. 5.

Verder ook veel spanning en afwisseling: vanaf r. 8 tot aan het slot enjamberen alle regels, compleet met apokoinou in r. 10.

Het vocabulaire is ook bijzonder en apart, met woorden als gestranguleerd, netelgif, jokerkast, lavendelhoer, wespenlijf. De vergelijking met Lucebert blijft min of meer onontkoombaar, maar de dichter heeft een echte, eigen stem, die klinkt zoals weinig andere stemmen in het bos.

Runa De Moudt

Ja, ik denk dat we met die muziek toch in de juiste richting zitten. Ik zou onderhand heel graag eens een kopje thee drinken met onze Simone, en een lang gesprek hebben over snaarinstrumenten, fado en verloren contineneten.

Nic, die hand associatie had ik nog niet gemaakt. Goeie.

Harry J.M. Kleinhoven

Mijn warme aanbeveling voor de redactie: dit gedicht opnemen als selectiegedicht voor de bundel. Het is, vind ik, door de relatieve ongrijpbaarheid, en getuige ook de intense discussies erover, het meest boeiende van allemaal van de in deze rubriek tot nog toe verschenen gedichten (39).

Controleer uw reactie

Voorbeeld van uw reactie

Dit is slechts een voorbeeld. Uw reactie is nog niet ingediend.

Bezig...
Uw reactie kon niet worden ingediend. Fout type:
Uw reactie werd opgeslagen. Reacties worden gemodereerd en zullen pas zichtbaar worden als ze door de auteur zijn goedgekeurd. Nog een reactie achterlaten

De letters en cijfers die u invulde kwamen niet overeen met de afbeelding. Probeer opnieuw.

Als laatste stap voor uw reactie wordt gepubliceerd, gelieve de letters en cijfers in te vullen die die u ziet in de afbeelding hieronder. Dit voorkomt dat automatische programma's reacties achterlaten.

Problemen met het lezen van deze afbeelding? Alternatief bekijken.

Bezig...

Laat een reactie achter

Reacties worden gemodereerd en worden pas zichtbaar als ze door de auteur zijn goedgekeurd.

Uw informatie

(Naam is verplicht. E-mail adres wordt niet getoond bij de reactie.)

Uitgeverij De Contrabas

Cookies

De Contrabas maakt gebruik van cookies. Voor meer informatie Zie hier
.

Laatste reacties

Pageviews


Sinds 21 augustus 2005

Categorieën