Colofon

Dit is weblog De Contrabas. Begonnen op 21 augustus 2005 door Ton van ’t Hof en Chrétien Breukers. Laatste bericht zal worden geplaatst op 21 augustus 2015, of ergens rond die datum. De weblog zal blijven bestaan, om de rijke archieven niet aan de digitale vergetelheid prijs te hoeven geven.

De redactie was in handen van Chrétien Breukers. De reactiemogelijkheid is gesloten, omdat de website niet ten prooi wil vallen aan eindeloze reeksen spam of aan reacties van notoire internettrollen. Mailen over de website kan aan decontrabas[at]hotmail.com

De boeken van Uitgeverij De Contrabas worden geleverd via Liverse, via CB of direct via Liverse. Eind augustus gaat de nieuwe website van uitgeverij De Contrabas, met bestelinformatie, online.

augustus 2015

ma di wo do vr za zo
          1 2
3 4 5 6 7 8 9
10 11 12 13 14 15 16
17 18 19 20 21 22 23
24 25 26 27 28 29 30
31            

Hoofdmenu

Rutger H. Cornets de Groot Feed

24 oktober 2014

De stand van de kritiek (2): Jannah Loontjens (Awater)

Ud-logo

Met de poëzie gaat het altijd goed én slecht: er wordt onnoemelijk veel poëzie geschreven en gepubliceerd, maar goede poëzie is er maar weinig en wat er is, wordt nauwelijks gelezen. Wat ontbreekt is een sterke kritiek: een die zelf op behoorlijk peil staat en zich kan verhouden tot de poëzie die ze geacht wordt van minder goede te kunnen onderscheiden. In plaats daarvan viert dilletantisme hoogtij.

Exclusief voor De Contrabas peilt Rutger H. Cornets de Groot, zelf recensent voor Awater, de komende weken de stand van de kritiek in kranten, tijdschriften en online media. In de tweede aflevering van deze reeks antikritieken opnieuw een Awater-recensent: Jannah Loontjens.

Lees meer "De stand van de kritiek (2): Jannah Loontjens (Awater)" »

17 oktober 2014

De stand van de kritiek (1): Matthijs Ponte (Awater)

Ud-logoMet de poëzie gaat het altijd goed én slecht: er wordt onnoemelijk veel poëzie geschreven en gepubliceerd, maar goede poëzie is er maar weinig en wat er is wordt nauwelijks gelezen. Wat onder meer ontbreekt is een sterke kritiek: een die zelf op behoorlijk peil staat en zich kan verhouden tot de poëzie die ze geacht wordt van minder goede te kunnen onderscheiden. In plaats daarvan viert dilettantisme in de kritiek hoogtij.

Exclusief voor De Contrabas peilt Rutger H. Cornets de Groot, zelf recensent voor Awater, de komende weken de stand van de kritiek in kranten, tijdschriften en online media. Vandaag als eerste in deze reeks antikritieken: Awater-recensent Matthijs Ponte.

Lees meer "De stand van de kritiek (1): Matthijs Ponte (Awater)" »

19 augustus 2012

Piet Gerbrandy: poëziekritiek in de lage landen

Rutger Cornets de Groot (die met onderstaande beschouwing zijn eerste bijdrage aan De Contrabas levert, alleszins een plechtig moment) las een recensie van Piet Gerbrandy, verschenen in De Groene van deze week, helaas niet online te lezen. Gerbrandy `schreef´ over de nieuwe bundel van Samuel Vriezen, verschenen in de reeks halverwege chapbooks. Informatie over Vriezens bundel vindt u hier.

Als ik stukjes zou schrijven zoals Piet Gerbrandy zijn poëzierecensies schrijft, dan zou ik ongeveer op de volgende manier beginnen:

'Poëzie wordt maar weinig gelezen, en nog minder verkocht. Niettemin valt er in die enge wereld nogal wat prestige te behalen waarmee je ook in de wereld daarbuiten indruk maken kan, op je meisje bv of op je moeder. Een van de manieren waarop je aan prestige wint, is als je door mij besproken wordt. Niet omdat ik uitblink in scherpe dan wel subtiele analyses, maar omdat ik het al zo lang doe en omdat ik klassieke talen heb gestudeerd. Dat laatste is altijd een aanbeveling, zoals ook de in alle opzichten klassieke Ilja Pfeijffer weet.
Wie Samuel Vriezen is, wist buiten de poëzie en de muziek eigenlijk niemand. Maar nu ik in De Groene Amsterdammer van deze week een volle pagina aan een veredelde print-on-demand-uitgave van hem wijd, staat hij ook voor ons op de kaart.'

Men ziet het procedé: het gaat bij Gerbrandy van buiten naar binnen. Hij deduceert, dat wil zeggen dat hij vanuit het algemene conclusies voor het bijzondere trekt. Let er maar eens op: hij begint steevast met een algemene beschouwing over een zeker verschijnsel. Dan vult hij het aldus geschapen kader verder in. Het is een nogal angstige, paranoïde methode: hij wordt niet door een bijzonder verschijnsel getroffen om daar voor de rest van de wereld conclusies uit te trekken – wat je toch zou verwachten als je wil weten wat poëzie überhaupt voor de wereld te betekenen heeft – maar bakent eerst de grenzen af en zoomt dan van bovenaf in. Zo weet hij zeker dat er niets kan ontsnappen. En zo verandert hij een creatief proces in een invuloefening.

Lees meer "Piet Gerbrandy: poëziekritiek in de lage landen" »

Cookies

De Contrabas maakt gebruik van cookies. Voor meer informatie Zie hier
.

Laatste reacties

Pageviews


Sinds 21 augustus 2005

Categorieën