Twitter

Facebook

Uitgeverij De Contrabas
Man zoekt bal van Sander de Vaan -- de voetbalbundel voor dit WK

Elders

Reacties

Feed U kunt deze conversatie volgen door in te schrijven op de reactiefeed van dit bericht.

Jacques Santegu

Dit is best een mooi gedicht, vind ik maar de geciteerde William Blake is een dichter die zich niet laat inpassen in één en hetzelfde hokje zoals zijn (ong.)tijdgenoten Wordsworth en Coleridge. Het is een buitenbeentje en een genie maar een geschift genie (zo werd hij door zijn collega destijds omschreven). Niemand van zijn tijd kreeg vat op (weliswaar vooral zijn later geschreven) gedichten en ook nu is het nog moeilijk doordringen.
In de eerste strofe merk ik een soort hang naar de Romantiek wat op zich al romantisch is terwijl de tweede strofe net op de naïviteit van die periode wijst vanuit ons perspectief. Daarna (doorgetrokken) zouden die twee elkaar opheffen (blijft er leegte over en zijn we allen makke lammetjes) terwijl het een soort eeuwigdurende strijd zou moeten hebben opgeleverd waarin net het 'geluk' of een dergelijk iets ligt.
Of ben ik de naïeveling? Ik heb alvast geen idee wat reigers, absinth, zonnebloemvelden, walvissen, enz... ermee te maken hebben behalve de fantasie van de auteur.
Een (niet erg romantisch) maar leuk gedicht al slaat de titel en de verwijzing naar Blake in mijn ogen een beetje als een tang op een varken of doen ze elkaar niet helemaal 'recht' aan.
(dit commentaar is van iemand die zich leek beschouwt maar oprecht geïnteresseerd, dus: zeg op en spreek!)

Harry J.M. Kleinhoven

'Tyger' van William Blake (1757-1827) is onder die titel ooit nog eens op muziek gezet, in 1987, toen nog op LP, door de onvolprezen band Tangerine Dream, één der eerste synthesizerbands, in dezelfde tijd ontstaan als het toenmalige Kraftwerk (van 'Autobahn'). Drummer Klaus Schulze is er niet lang bij geweest, is al vrij snel zijn eigen weg gegaan en is uitgegroeid tot één der grootheden binnen de 'happy few' van de elektronische muziekscene. Dat geldt ook en nog steeds voor de band zelf. Het was door die LP (waarin ook andere gedichten van dezelfde auteur vertolkt werden) dat ik voor het eerst in aanraking kwam met de schitterende poëzie van William Blake, en überhaupt met het enigma van de man zelf. 'The Tyger', zoals het werk eigenlijk heette, is één der meest gebloemleesde en geannoteerde gedichten van de Engelse poëziegeschiedenis; het maakt onderdeel uit van 'Songs of Experience', gepubliceerd in 1794.

Het is vast de bedoeling geweest van de auteur om het prachtige, verhevene, en zelfs een tikkeltje mystieke van Blake's poëzie te contrasteren met een hedendaagse poging daartoe. Ik vind het resultaat nogal schokkend geslaagd.

Sowieso is het al moeilijk genoeg om Blake's poëzie te 'vatten', laat staan het te (doen) omvatten, zoals hier gedaan lijkt te zijn.

Sommige van de regels doen wat houterig, zelfs overmatig gezocht aan. Wel weer grappig is een vondst als "reigers" voor "tijgers". Maar syntactisch ongelukkig gekozen vind ik bv.: "door wankele muren [..] door", beter zou daar passen "van wankele muren [..] door" (hier worden immers kathedralen bedoeld); een opeenvolging als "tenminste minder" klinkt niet echt treffend of muzikaal, eerder zelfs slordig; een frasering als "we zijn leeg" past slecht bij de 'flow' van die regels daar, beter zou zijn "zijn we leeg", dan vervalt ook de komma achter "gezien"; ten laatste, soms is het weglaten van een woordje niet handig, zoals in "je kunt eenmaal" waar duidelijk iets in de spreektaal bedoeld wordt: "je kunt nu eenmaal". Het nut van het enjambement "ader / -prikkers" ontgaat me, temeer daar het afbreekstreepje geen gedachtestreepje is.

Veel gebruik van adjectieven ook. Dat zou lang niet hoeven.

"aangeleund tegen" lijkt me een contaminatie: het is 'aanleunen = leunen tegen' of 'leunen aan = lijken op'.

Ondanks de poging aan het einde het overgrote blok der eigen geschreven dichtregels te verbinden met Blake's twee geciteerde strofen... ik vind het niet echt werken. De dichtregels die echt als 'poëzie' bedoeld zijn, ach, ze klinken wel leuk, maar echt warm ervoor lopen doe ik niet. Het is me veel te dik opgelegd. Een bij elkaar gezochte stroom beelden. Had de auteur gekozen voor een lenigheid die overeen zou komen met Blake's regels, ja, dán had er van een fraaie integratie, zelfs mógelijk interactie, sprake kunnen zijn geweest, iets waar Tangerine Dream toen wél voortreffelijk in geslaagd is.

Beter had de auteur ervoor kunnen kiezen de Blake-citaten achterwege te laten, en het gedicht op zichzelf te laten staan. Het geeft meteen een heel andere beleving. En binnen dát taaldomein komt een gedicht als deze dan ook veel beter tot zijn recht, en uit de verf.

De auteur is nog jong, onzekerheid als deze zal best nog overwonnen worden. ;-)

Tenslotte: In de volgende frase is vast een meervoud bedoeld: "God en vergiffenis [..] door dode mannen geschonken konDEN worden".

[Harry J.M. Kleinhoven]

Gerard Scharn

Absint!

Harry J.M. Kleinhoven

@ Gerard. Onjuist! Zowel 'absinth' als 'absint' zijn beide correct gespeld, en bedoel hetzelfde, nl. alsemlikeur.

[Harry J.M. Kleinhoven]

Gerard Scharn

Niet volgens van Dale en hij bedoelt ook alsemlikeur.

Harry J.M. Kleinhoven

Een repliek van de auteur, na al deze grondige besprekingen, zou toch zeker de moeite waard zijn hier...

Nic Castle

Excuses voor de late reactie!

@Jacques. Dank voor je commentaar.

Met reigers vs zonnebloemvelden en bramenpluksters probeerde ik te verwijzen naar het contrast tussen de schilderkunst uit de Romantiek (zaaiers, plukkers, velden) en de wat kalere fotografie (de moderne versie van de schilderkunst) van nu. Uit gebrek aan plukkers, zaaiers, arme boeren en andere werkers op het veld wordt er aandacht besteed aan wandelende reigers, ooievaren etc.

Absinth vs aderprikkers. Het drinken van absinth is veel romantischer, veel mystieker dan de zelfinjectie waar vele drugsverslaafden van nu aan doen. Absinth drinken is een soort ritueel: er bestaan speciale absinthlepels die je boven het glas legt. Je doet er een suikerklontje op en druppelt er dan ijswater overheen. (Een variant daarop is het flamberen van het suikerklontje met absinth.) Van absinth (de groene fee) zou je gaan hallucineren, als kunstenaar zou je geïnspireerd raken. Het was in de Romantiek dan ook de populairste drank onder kunstenaars.

Nic Castle

@Harry. Hartelijk dank voor je kritische maar eerlijke bespreking. Ik zal je suggesties omtrent ‘wankele muren’ en ‘je kunt eenmaal’ eens goed overdenken. Dank ook voor het opmerken van de contaminatie en de grammaticale fout van konden vs kon. Dat was me zelf nog niet opgevallen, ik zal de redactie dan ook mailen om om een wijziging te vragen.

De twee citaten en de laatste twee strofes zaten oorspronkelijk niet bij het gedicht. De eerste drie strofes lagen maandenlang in mijn map met onaffe gedichten en uiteindelijk werd dit het eerste gedicht waar ik bewust een tweede keer aan ging werken. Ik vind het frapperend en grappig dat dit zo duidelijk te zien is bij de lezer.

Ik dacht zelf lang dat de eerste drie strofes an sich niet voldoende waren om een gedicht te vormen. Dit gedicht is geschreven in een stijl die ik doorgaans niet gebruik, misschien dat het vandaar ook wat gekunsteld overkomt.

Heb jij misschien nog suggesties, tips of meer kritiek? Ik vind je commentaar eerlijk gezegd erg behulpzaam.

Nic Castle

@Gerard. Volgens mij kan het ook allebei. Absint is wel gangbaarder.

Diana Hoogenraad

het eerste couplet met de reigers en het veld zonnebloemen, geeft een surrealistische sfeer,
je verdwaald bij het tweede couplet, vind ik, de kunst is weglaten,

de reiger en de zonnebloemen, is vet!
teveel, dan verliest het gedicht naar mijn mening zijn kracht
ik zie de reiger, en de zonnebloemen,tot nu toe dagelijks, ze fascineren mij nog steeds, ik zag kort geleden een reiger liggen zonnen tussen de zonnebloemen, ik schoot gouw wat foto's, hij lag daar dagelijks, want achter die zonnebloemen, zat een zwaan op het nest, het duurde hem te lang, en ging erbij liggen

Diana Hoogenraad

gauw foutje

Controleer uw reactie

Voorbeeld van uw reactie

Dit is slechts een voorbeeld. Uw reactie is nog niet ingediend.

Bezig...
Uw reactie kon niet worden ingediend. Fout type:
Uw reactie werd gepubliceerd. Nog een reactie achterlaten

De letters en cijfers die u invulde kwamen niet overeen met de afbeelding. Probeer opnieuw.

Als laatste stap voor uw reactie wordt gepubliceerd, gelieve de letters en cijfers in te vullen die die u ziet in de afbeelding hieronder. Dit voorkomt dat automatische programma's reacties achterlaten.

Problemen met het lezen van deze afbeelding? Alternatief bekijken.

Bezig...

Laat een reactie achter

Uitgeverij De Contrabas
Das Haus am Salzhof. Pension in Brandenburg a/d Havel, dichtbij Berlijn. Vanaf 10 augustus 2013.

Cookies

De Contrabas maakt gebruik van cookies. Voor meer informatie Zie hier
.

juli 2014

ma di wo do vr za zo
  1 2 3 4 5 6
7 8 9 10 11 12 13
14 15 16 17 18 19 20
21 22 23 24 25 26 27
28 29 30 31      

Colofon

Redactie: Chrétien Breukers. Reacties onder eigen naam of dichters- pseudoniem zijn zeer welkom. Anonieme of niet ter zake doende reacties worden verwijderd.

Pageviews


Sinds 21 augustus 2005

Categorieën