Dag ex-dictator, kom binnen,
hang je jas maar aan de kapstok,
wij nemen het nu van je over.
Kijk daar, aan die tafel,
waar collega’s van je zitten,
is nog een plaatsje vrij.
Ga gezellig met hen kletsen,
terwijl we wachten op Mugabe.
Bestel een biertje, koffie,
wat je ook maar wilt –
Wat zeg je?
Liever aan die lege tafel daar?
Helaas, dat zal niet gaan,
want die is al voor ons
gereserveerd.
Ron Hoeks

Wat een revelaties in dit gedicht, wat een fijnzinnige duiding van 's mensens lot. Deze tekst heeft een werkelijk transcenderende werking in het waarlijk poëtische.
Geplaatst door: Harry J.M. Kleinhoven | 03 maart 2011 om 22:51
Dikke lul.
Geplaatst door: Hans Smit | 03 maart 2011 om 23:09
Heren heren nou toch. Politesse.
Geplaatst door: Chrétien Breukers | 03 maart 2011 om 23:14
Mes excuses.
Geplaatst door: Hans Smit | 03 maart 2011 om 23:30
@ Harry: je bent het ironieteken vergeten ;).
En 'mens' wordt zwak verbogen - de genitivus luidt derhalve: 'des mensen lot', 'het lot des mensen', toch?
Verder niets aan toe te voegen.
Behalve een (significant beter) gedicht, een stuk ouder, maar (weer) actueel:
'Dit gedicht heeft geen eeuwigheidswaarde'
Hartje duisternis stampvoet een vorst
(voormalig onsterfelijk, vet & fotogeniek)
stervende (maar de luipaardmuts onverzettelijk
op zijn hoofd) in luiers door het paleis
jankend: rebellen naderen niet schoorvoetend.
Zorgde de aarde maar voor onverbiddelijker
[opschudding!
Wat wapenhandelaars leggen nog een kaartje
fronsen de wenkbrauwen, drinken whisky
maar zijn generaals, toekomstige ministers
van Nationale Wederopbouw, denken dit is furie
noch strategie: dit is onbeholpenheid
en smeren 'm. - Wat moet Stabiliserende Factor
(massaslachtingen hebben hier nooit
iets van Failliet gehad: de Mensheid ligt in [Europa),
wat moet Grote Krijger nu?
Een huurlingenuitzendbureau bellen,
paracommando's (met mooi Vlaams accent)
bestellen? Te kort dag. Frankrijk?
Verkeert in diepe diplomatieke slaap
en Ronald heeft Alzheimer.
O privévliegtuigpiloot
is er in de wereld
in de wereld nog een land
om naar uit te wijken?
D a t i s e r. M a r o k k o.
(uit: 'Mijn gedichten', Mustafa Stitou)
Geplaatst door: Willem Thies | 03 maart 2011 om 23:48
Zo, het obligate gastvrije onthaal dat je als debutant op eender welk forum ten deel valt, hebben we weer gehad.
Een enkele sneer en wat schuttingtaal - dat kan beter, mes amis.
met groet en dank voor de aandacht,
ron
Geplaatst door: ron hoeks | 04 maart 2011 om 21:34
@Ron: met dit verschil dat dit niet 'eender welk forum' is. De schuttingtaal was bovendien niet aan jouw adres gericht.
Inhoudelijk is je gedicht m.i. een kleine gedachte die als een gier ergens ver boven een fictief land cirkelt, maar de grond niet raakt.
En ik heb veel beter werk van jou gelezen.
Geplaatst door: Arjan Keene | 04 maart 2011 om 22:33
Een poëtische reactie, Arjan, mijn dank daarvoor. Een gedicht hoeft de grond niet te raken, mag er boven blijven zweven. Maar dat is natuurlijk niet wat je met de beeldspraak bedoelt.
Ik ben het trouwens met je eens: dit is niet eender welk forum.
groet
Geplaatst door: ron hoeks | 04 maart 2011 om 22:58