Twitter

Facebook

Uitgeverij De Contrabas
Man zoekt bal van Sander de Vaan -- de voetbalbundel voor dit WK

Elders

Hoofdmenu

Poëzienieuws

18 september 2014

45ste Editie van de Facebook-Vertaalwedstrijd

Renée Vink wint.

Renée Vink heeft met haar vertaling van ‘Women Who Dye Their Hair’ van de Engelse Janet Fisher de 45ste editie van de Vertaalwedstrijd op Facebook gewonnen. (Zie dit bericht over ontstaan, doel en werkwijze van deze groep). Jan van den Berg won zilver en Sigrid Lensink-Damen brons.

Janet Fisher (Birmingham, 1943) studeerde rechten en werkte vijf jaar voor een Londense juridische uitgeverij. Nadat ze naar Yorkshire was verhuisd, de geboorte van drie zonen en een periode van ziekte, kon ze geen werk meer vinden. Ze besloot schrijver te worden. In 1989 sloot ze zich aan bij The Poetry Business in Huddersfield. Ze heeft drie bundels gepubliceerd: Listening to Dancing (1996), Women Who Dye Their Hair (2001) en Brittle Bones (2008). Janet Fisher is nu met pensioen.

Lees meer "45ste Editie van de Facebook-Vertaalwedstrijd" »

17 september 2014

Notities over poëzie (4): Poëzie met ballen, Martijn Teerlinck en Leo Herberghs

Op 9 september publiceerde Johanna Geels een blogstukje waar je het moeilijk niet mee eens kunt zijn. In een hartstochtelijk pleidooi nam ze het op voor poëzie die buiten de lijntjes wil kleuren, die ‘ballen’ heeft. Toch ben ik het met veel beweringen die zij doet niet eens. Dat er veel flauwe meisjespoëzie verschijnt, de laatste jaren: ja. Maar dan komt het:

‘Bottomline is dat ik de poëzie zonder ballen zat ben. Het gefleem, de zachte handschoentjes, het geschuifel in de gang. Het moest maar es gaan donderen, knetteren, gaan stomen in die letteren. Weg uit de gepoederde salons, hup, de straat op. Dwars door de drek. En als je eigen modderpoel niet diep of smerig genoeg is, ga je maar aan de rand van die van een ander zitten, zo eentje die meurt en afgeeft. Voor schrijven is lef vereist, niet bang zijn om vieze handen te maken, nooit bang zijn.’

Die uitbarsting kende ik nog ergens van. Het is een mix van alle manifesten ooit geschreven, van De Tachtigers tot Ik ben een bijl. Het is de emmer vol gemeenplaatsen die over ons wordt heengestort als iemand Een Punt wil maken en de poëzie een richting in wil duwen die het Eigen Engagement en De Bevlogenheid wil celebreren. Nooit bang zijn, zegt Geels. En eerlijk gezegd vind ik dat een beetje, hoe zal ik het zeggen? Arrogant? Misschien wel.

Lees meer "Notities over poëzie (4): Poëzie met ballen, Martijn Teerlinck en Leo Herberghs" »

08 september 2014

Boeken die ik twaalf jaar niet heb gezien (13): Gerrit Kouwenaar (en Wiel Kusters)

Twee boeken over de deze week overleden dichter Gerrit Kouwenaar vond ik in de bananendozen: Een tuin in het niks, vijf opstellen over Gerrit Kouwenaar (1983) en De killer, over poëzie en poëtica van Gerrit Kouwenaar (1986). Beide boeken zijn geschreven door Wiel Kusters, de Grandma Moses van de Limburgse dichters en de Prins Carnaval van het ooit zo populaire poëtica-onderzoek.

De twee boeken zijn belangrijk geweest voor de receptie van Kouwenaars werk, maar ze zijn ook te beschouwen als de wetenschappelijke sluitstenen van het deel van Kouwenaars werk dat werd afgesloten door Volledig volmaakt oneetbare perzik (1978) en Het blindst van de vlek (1982). Daarna, na het verschijnen van het ogenblik: terwijl (1987), begon de periode van het bezonken meesterschap, culminerend in Totaal witte kamer (2002), het orgelpunt van Kouwenaars oeuvre (nog gevolgd door een kleine toegift, Het bezit van een ruïne, in 2005).

Lees verder op Tzum.

05 september 2014

Hoe kun je een dichter gedenken? Over Gerrit Kouwenaar...

Hoe kun je een dichter het beste gedenken? Door over zijn werk te schrijven. Via Facebook kwam ik uit bij dit bericht, een herpublicatie van een lang essay door Rutger H. Cornets de Groot. Een citaat:

Vallende stilte, een keuze uit eigen werk van Gerrit Kouwenaar, is geen baksteen die de dichter ons na zestig jaar dichterschap in de maag splitst. Met een kleine 250 gedichten is het eerder een verzameling bladeren die stil naar beneden dwarrelt. ‘Kijk, het heeft gewaaid’, zoals Kouwenaar het in een gedicht van die titel eens van Remco Campert optekende:

Kijk, het heeft gewaaid

op het kleine bladstille plein 
lagen groene bladeren die er niet hoorden

het was een zomer zoals het behoorde 
totaal als de oorlog die elders woedde

terwijl de stad als een bom lag te dromen 
moest er een droom zijn geweest die niet droomde

iets om even te schrikken, in woorden, terwijl 
de rivier de vrienden voorbijstroomde

zij spraken over taalgebruik tandbederf aan 
staande doden, schatten de roerloze tegenoever

prezen de dag tot diep in het donker, het was 
zoals het altijd geweest was -

03 september 2014

Over kloosters, wereldverzaking, het katholicisme en Lucebert, en over nog veel meer

‘Wie door Brabant of Limburg rijdt, komt ze bijna altijd tegen en wie er is opgegroeid, kent ze zeker: de immense gebouwencomplexen waar tot diep in de jaren vijftig de monnikspijen ruisten en de kappen van de nonnen niet gesteven genoeg konden zijn. Scholen zijn het geworden, appartementencomplexen, bedrijfsruimtes voor de creatieve sector. Nauwelijks twee generaties geleden waren het strak georganiseerde brandpunten van wereldverzaking: mannen en vrouwen van allerlei rangen en standen legden hun beloften af om te worden opgenomen in een parallelle wereld waarin onder meer het ideaal van de zuiverheid menselijke verhoudingen reguleerde. Zuiverheid of kuisheid: dat er af en toe gretig gezondigd werd, is de afgelopen jaren nogal duidelijk geworden. Aan het ideaal waarop het samenleven was gebaseerd, zal het niets hebben afgedaan. Het werd nog meer van een niet-menselijke orde dan het al was.’

Over kloosters, wereldverzaking, het katholicisme en Lucebert, en veel meer, in deze interessante beschouwing van Gert de Jager, op NederL.

28 augustus 2014

44ste Editie van de Facebook-Vertaalwedstrijd

Gerda Roest wint

Gerda Roest heeft met haar vertaling van ‘The City Planners’ van de Canadese auteur Margaret Atwood de 44ste editie van de Vertaalwedstrijd op Facebook gewonnen. (Zie dit bericht over ontstaan, doel en werkwijze van deze groep). Met Marijke Bruining (tweede plaats) en Jac Naber (derde) werd een volledig vrouwelijk erepodium gerealiseerd.

Margaret Atwood (Ottawa, 1939) is een van de belangrijkste schrijvers van Canada. Haar werk wordt over de hele wereld gelezen en gewaardeerd. In Nederland is ze bijna uitsluitend bekend als romancier. Bekende werken van haar zijn o.a. ‘De blinde huurmoordenaar’ (waarmee ze de Booker Prize won in 2000) en ‘Alias Grace’. Atwood begon haar carrière in de jaren ’60 als dichter met de bundels ‘Double Persephone’ en ‘The Circle Game’. De gedichten daarin beschrijven vaak de invloed die menselijke constructies hebben op de natuur.

Lees meer "44ste Editie van de Facebook-Vertaalwedstrijd" »

25 augustus 2014

Een pleidooi voor een Levende Dichters Almanak

Op vijf augustus werd bekend gemaakt dat de Dode Dichters Almanak gaat verdwijnen. Een kleine storm van protest trok over het web, een storm die vervolgens is gaan liggen. Het is een klein wonder dat een programma dat door 0,5 fte gemaakt kan worden ineens weg moet. Maar ja, wie kijkt ernaar? Zelfs ik, behorend tot de doelgroep, sla regelmatig over. Of eigenlijk: altijd. Als je een dode dichter zoekt, kijk je even op YouTube.

Daarom lijkt een pleidooi voor iets anders me een goed idee. Voor een Levende Dichters Almanak. Elke werkdag na Pauw een levende dichter, die in beeld een gedicht voorleest. Per week 5 dchters, bijna 52 weken per jaar in totaal zo’ 250 nieuwe gedichten. Kosten: laag. Bereik voor de dichters: hoog. Het is een prachtig plan, dat het daarom waarschijnlijk nooit zal halen.

24 augustus 2014

Drs. P vandaag 95

Vandaag wordt Drs P 95. Reden voor Het Vrije Vers om uit te pakken met een waaier aan felicitatiegedichten. Allen daarheen, voor feestgedruis en vormvaste gedichten.

11 augustus 2014

Arthur van Amerongen over Falafel en Charles Ducal

Column uit de Volkskrant van vandaag: Avamerongen falafelman

05 augustus 2014

Gedicht van Charles Ducal kan rekenen op veel commentaar, nu van Dirk van Bastelaere

Op 1 augustus publiceerde Charles Ducal een gedicht in De Morgen, in zijn functie van Dichter des Vaderlands. De tekst, hier te lezen, is uit onververvalst Isishout gesneden. Een kleine storm van verontwaardiging stak op. Gisteren verwezen we al naar de reactie van Benno Barnard. Op Facebook wijdde Dirk van Bastelaere twee statusupdates aan het gedicht die hieronder, met toestemming van de auteur, volgen. Hij publiceerde ze in het Engels omdat hij veel Duitse en Engelstalige dichters en critici onder zijn connecties telt. De statusregels worden met toestemming van de auteur overgenomen, en we hebben gekozen voor een weergave van de originele tekst.

Lees meer "Gedicht van Charles Ducal kan rekenen op veel commentaar, nu van Dirk van Bastelaere" »

Uitgeverij De Contrabas
Das Haus am Salzhof. Pension in Brandenburg a/d Havel, dichtbij Berlijn. Vanaf 10 augustus 2013.

Cookies

De Contrabas maakt gebruik van cookies. Voor meer informatie Zie hier
.

september 2014

ma di wo do vr za zo
1 2 3 4 5 6 7
8 9 10 11 12 13 14
15 16 17 18 19 20 21
22 23 24 25 26 27 28
29 30          

Colofon

Redactie: Chrétien Breukers. Reacties onder eigen naam of dichters- pseudoniem zijn zeer welkom. Anonieme of niet ter zake doende reacties worden verwijderd.

Pageviews


Sinds 21 augustus 2005

Categorieën