perspectief

bij het repareren van een dakkapel
valt je blik naar buiten op het groen
en het pad waarlangs je elke dag
je hakken zet. wat je ziet is dit: een wereld

zonder jou erin en toch is dit jouw wereld
en alles wat je kent is daar: het huis,
de straat, het kind lacht
kinderdingen uit zijn keel.

jij staat op het trapje met spijkers in je mond
en wankelt; die over het tuinpad komt
hoort niet hoe je roept, hoe je haar
van grote hoogte met je ogen roept.

 

Frouke Arns

Comments

[Geplaatst door: Guy Dierckx]

Soms begrijp je iets, zonder het te willen verklaren.

[Geplaatst door: Bennie Sieverink]

Frouke, ik herken mij in jouw wereld. Prachtige laatste strofe.

[Geplaatst door: Hans van Willigenburg]

Dit gedicht komt met open vizier, en zonder opsmuk, op je af. Daar houd ik van.

[Geplaatst door: Tim Pardijs]

Mooi, die vervreemding. En zo klein. Spijkers dreigen in de mond. Ja.

De volgende vraag stelde ik je al eens eerder: heb je bewust de shift-toets niet gehanteerd aan het begin van de zinnen? Ik zou het wel doen.

[Geplaatst door: Benjelle]

Een mooie vervreemding, helder en veelzeggend neergezet. De titel past er goed bij. Wat mij betreft laat je die shift toets de volgende keer ook zitten.

[Geplaatst door: Hans Mellendijk]

Het zou een scène kunnen zijn uit het openingsgedicht Maquette van Remco Camperts 'Een oud geluid'. Prachtig.

[Geplaatst door: Harry J.M. Kleinhoven]

Een aparte stervensscène.

[Geplaatst door: sylvie marie]

prachtig!

[Geplaatst door: Johanna Geels]

Ja!

[Geplaatst door: Runa De Moudt]

Het draagt weinig bij, maar ja, gewoon mooi.

[Geplaatst door: Runa De Moudt]

'Het' als in mijn reactie, niet het gedicht. Dat draagt wel bij, tot iets. Dat belangrijk is. :)

[Geplaatst door: Enno Paulusma]

hallo Frouke,
een mooi perspectief lees ik hier.
vanuit een dakkapel, een niet onbekend perspectief.
in strofe twee is het bijna of je nog verder van de wereld af de dingen gadeslaat. waardoor het voor mij ook een soort sterven suggereert.
overigens ook in strofe drie, de ziel die roept, zonder gehoord te worden.

[Geplaatst door: Lilian Caessens]

Prachtig!

[Geplaatst door: Maria Timiaan]

Mooi mooi mooi.
"het kind lacht
kinderdingen uit zijn keel"
En die spijkers en dat roepen.. brr. Goed kippenvel.

[Geplaatst door: Rim Sartori]

Ja mooi, een gedicht... zo vanzelfsprekend,helder en veelzeggend neergezet. Geen geflarf in ieder geval.-`)

[Geplaatst door: Fred Tak]

Mooi de vervreemding verwoord. Het roepen van ogen met spijkers in de mond. Van grote hoogte ja.

[Geplaatst door: Willem]

Een heel mooi gedicht, dat vond ik al toen ik het de eerste keer las, een tijdje geleden. Waar? Bij de 100 beste gedichten van de Nationale gedichtenwedstrijd?

[Geplaatst door: Harry J.M. Kleinhoven]

@ Willem. Gelieve geen onwaarheden te verspreiden. Auteur stond met een geheel ander gedicht (en pas voor het eerst) in de Top 100 van de TNGW 2010, getiteld 'Hoge hoed'.

[Geplaatst door: Willem]

Excuses, vergissing. Insinuatie was het ook niet.
En onwaarheid verspreiden ook niet. Ik las het eerder op deze site en het maakte toen al indruk.