ik trek alvast mijn zwarte kousen
aan. zo voel ik mij prima
geassimileerd door de mannenbroeders
van de poldertaliban.
ik had mijn roots verkwanseld
god en gebod in de uitverkoop
gedaan. mij laten verleiden
door een goddeloze sjamaan.
ik zal een huis bewonen waarop
gods zegen rust. ik zal mijn maagdenvlies
laten herstellen, een man vinden
die me zedig op de wang kust.
en ik zal wachten. ik zal de dagen
vullen met het stoppen van kousen
voor mijn zeven kinderen. de tv
en facebook buiten de deur, een kalf
slachten. alle dagen is het
rokkendag. op zondag komt de ouderling
langs voor koffie met gebak
om mijn ene dochter te vervloeken
en de andere te verkrachten
dan zal ik stilletjes wegglippen
de naaimachine snort. de koffie pruttelt zacht.
geen klacht komt over mijn lippen.
Jolies Heij

Krachtig. Het kabbelende ritme staat in fraai contrast met de inhoud. Naar mijn idee kan het metrum net iets verbeterd door bijv. 'wangen' in meervoud (r.12) en 'de' kousen (r.14). Regel 3 vind ik minder mooi, ook in combinatie met regel 4; dat legt het effectbejag er naar mijn idee net iets te dik bovenop in het begin.
Geplaatst door: Arjan Keene | 26 juli 2011 om 21:39
Hoop doet leven, blijven dromen
ik geniet van je gdicht
Geplaatst door: Diana Hoogenraad | 28 juli 2011 om 09:49
Er zit vaart in dit werk
Ook onrustige vastberadenheid
Een stevigheid van willen
Van verlangend trachten
naar toekomst
Een blijver dus
voor d'eeuwigheid neergepend.
Geplaatst door: Lyssens Werner | 12 september 2011 om 15:09