rood stof blaast over de schrale akkers
een vlieg zoemt nijdig om mijn hoofd
de wieken van de molen knarsen in
de hete wind drukt de stilte, de stilte beloofd
kille straaltjes zweet lopen in mijn nek
die wrijf ik met mijn zakdoek droog
ik schrik op als een fazant luid kakelend
uit het struikgewas opvliegt en ik
keer mijn rug naar de zon, zo ben ik
in het voordeel, want zien ze me
minder scherp en in de verte komen nu
the bad guys met rinkelende sporen
aangezweefd, gespeeld nonchalant met
hun handen op de heup, de naderende dood op
krakende cowboylaarzen, een spiegel als water
trillend in verschroeide lucht
Lammert Voos

Dat is nait verkeerd, ja. Uiterst beeldend. Maar, neem ik aan, niet autobiografisch.
Geplaatst door: Cornelis van der Wal | 24 juni 2011 om 00:10
Een aparte kijk op het Overijssels landschap. Het spreekt mij wel aan, op de regels 3 en 4 na. Die gekunstelde taalconstructie (Harrie Kleinhoven kent het wetenschappelijke woord daarvoor)vloekt met de helderheid van dit gedicht.
Geplaatst door: Bennie Sieverink | 24 juni 2011 om 12:01
De moeder aller spaghettiwesterns! Wat een scènes. De eerste zes regels roepen op een sterke manier het beroemde beeld op van de wachtende mannen op het station. De ambiguïteit in zin 3 en 4 vind ik juist sterk. Ze verstoren de herkenbare filmische voorstelling plots, net als de bad guys die komen aangezweefd, let wel: mét rinkelende sporen. Daar laat je die trillende hitte mooi zien. Jammer alleen van die 'naderende dood' op laarzen. Dat was al duidelijk.
Geplaatst door: M. van der Graaff | 24 juni 2011 om 14:59
Nog steeds wordt Voos
bereden door Folklore.
Geplaatst door: Kees Borgdorff | 25 juni 2011 om 09:49
Wat tegengas vanuit en -af de jaren 50 eastcoast.
Hoor en kijk, en sluit je even voor al die (pop) woordjes af..
http://www.youtube.com/watch?v=9bZKJdpbh4g&feature=related
Geplaatst door: Tedje Wagt | 29 juni 2011 om 11:48
Hands up, Pief paf, Het Zuiden van Borges werd hier net niet benaderd.
Geplaatst door: Tedje Wagt | 29 juni 2011 om 11:53
Zelfs oorlogen worden later folkloristisch
behandeld; zo je wilt: als kitch verkocht.
Zo te zien blijven dichters dan niet achter. Lekker spelen met de Dood.
Geplaatst door: Kees Borgdorff | 29 juni 2011 om 13:11
boven al die poezie stilte van de laatste dagen uit, klinkt plots 1 der mooiste leeuweriken ooit, 'higher and higher'(John Keats)
Geplaatst door: tedje wacht | 01 juli 2011 om 12:07