Colofon

Dit is weblog De Contrabas. Begonnen op 21 augustus 2005 door Ton van ’t Hof en Chrétien Breukers. Laatste bericht zal worden geplaatst op 21 augustus 2015, of ergens rond die datum. De weblog zal blijven bestaan, om de rijke archieven niet aan de digitale vergetelheid prijs te hoeven geven.

De redactie was in handen van Chrétien Breukers. De reactiemogelijkheid is gesloten, omdat de website niet ten prooi wil vallen aan eindeloze reeksen spam of aan reacties van notoire internettrollen. Mailen over de website kan aan decontrabas[at]hotmail.com

De boeken van Uitgeverij De Contrabas worden geleverd via Liverse, via CB of direct via Liverse. Eind augustus gaat de nieuwe website van uitgeverij De Contrabas, met bestelinformatie, online.

augustus 2015

ma di wo do vr za zo
          1 2
3 4 5 6 7 8 9
10 11 12 13 14 15 16
17 18 19 20 21 22 23
24 25 26 27 28 29 30
31            

Hoofdmenu

Notities over poëzie Feed

10 april 2015

Notities over poëzie (14): Myrte Leffring

Leffring‘Uiteindelijk gaat het om regels,’ zegt Wim Brands in dit filmpje over Myrte Leffrings debuutbundel Om je schouders hang ik de nachten. Dat is een interessante regel, de regel van Brands; want inderdaad: het gaat in poëzie om regels, regels die je kunt onthouden, regels die je ontroeren, raken of irriteren... maar hoe zit het dan met het gedicht als geheel? Hebben de regels de kracht van een mantra, en kan het gedicht weg? Of bestaat een goed gedicht uit allemaal regels waar het om gaat?

Lees meer "Notities over poëzie (14): Myrte Leffring" »

18 maart 2015

Notities over poëzie (13): Charlotte Van den Broeck

Japanse vijver

Ik ben bang dat mijn onderarmen
in de koivissen van mijn tante
zullen veranderen, bedekt met zilveren huid
en neonrode moedervlekken.

Ze zullen stuiptrekken
tot ze als een slap geslacht
aan mijn ellebogen hangen.

Tot voorbij de kastanjes zijn we gelopen
waar onze benen aflieten als opblaasbootjes
waar we met happende vissenmond
eczeemkringen in elkaars huid kusten
de kringen hebben we aangezet met stift.

We stuurden een vinger over de lijnen, op zoek
naar overlappende patronen, met broekzakken
vol kalkskeletten zijn we heimelijk
weer boven water gekomen.

Lees meer "Notities over poëzie (13): Charlotte Van den Broeck" »

11 maart 2015

Notities over poëzie (12): Onno Kosters

KostersvangstDe dichter is een klusjesman. Geen koe, hoewel hij soms goed kan herkauwen. En eigenlijk is de dichter ook geen klusjesman, want een dichter wordt niet per uur betaald. Soms krijgt een dichter wel ineens heel veel geld voor een gedicht, zoals Onno Kosters voor ‘Doe-het-zelf’, waarmee hij de Turing Nationale Gedichtenprijs won in januari 2013. Het is nu, licht gewijzigd, opgenomen in Vangst, zijn nieuwe bundel.

Lees meer "Notities over poëzie (12): Onno Kosters" »

25 november 2014

Notities over poëzie (11): Paul Hermans

Oud-licht_1414058368Groot is het leger van de dichters die in stilte voortwerken, zonder lezers, zonder Anklang, in een hoekje van de eeuwigheid, helemaal alleen met hun eigen veronachtzaamde werk. Paul Hermans is zo’n dichter. Oud licht is zijn zevende bundel en de eerste die ik heb gelezen. Als ik eerlijk moet zijn: het viel me allemaal niet mee. De jury van de Halewijnprijs prees Hermans’ gedichten om ‘hun geconcentreerde vorm, hun complexiteit die nergens ten koste van de communicatieve kracht gaat, en om hun intrigerende beelden en muzikaliteit.’

Ik zag vooral heel veel onverteerde poëzie van andere dichters, van Gerrit Kouwenaar tot Paul Celan, wereldpoëzie in eigen mal gegoten en voor arbeiders verklaard. Een eigen stem lijkt Hermans niet te hebben. Opmerkelijk, voor een dichter die dus al zeven bundels schreef en zo langzamerhand zou kunnen weten hoe het allemaal werkt. Het titelloze openingsgedicht:

Lees meer "Notities over poëzie (11): Paul Hermans" »

24 november 2014

Notities over poëzie (10): Leonard Nolens

Vdi9789021456751Ik zou heel graag een liefhebber willen zijn van de poëzie van Leonard Nolens. Het lukt me echter niet, alle bundels van de afgelopen zestien jaar hebben die mengeling van pathos en opgedrongen intimiteit waar ik zenuwachtig van word. Bij elke nieuwe bundel springt mijn hart even op: zou het deze keer lukken... maar nee. Het is in Opzichtige stilte (weer zo’n heerlijke Nolenstitel) meteen in de eerste strofe raak:

De spang. Zo klinkt de lunchende zaal
op de derde verdieping, ik heb het gehaald.
Ik stap aan de hand van mijn oudste zoon
uit de hijgende lift, een gang op, soeplucht
en muzak slaan ons in het gezicht.
Gefluister, lachen en stiltes kringelen
boven de tafels, en daarbovenuit
de stentorstemmen, de bliksemsnelle
staccato’s van reclameblokken.

Lees meer "Notities over poëzie (10): Leonard Nolens" »

13 november 2014

Notities over poëzie (9): Johnny van Doorn

Grote kans dat u gisteren een bons heeft gehoord, tussen zeven en acht uur in de avond. Dat was Johnny van Doorn, die zich omdraaide in zijn graf. De Wereld Draait Door had namelijk een eerbetoon aan hem georganiseerd omdat hij op 12 november (gisteren dus) zeventig zou zijn geworden, en helaas, het was weer allemaal much ado about nothing, veel lucht om een weliswaar zinderende kern - maar de kern kwam niet aan bod. Het was beeldvorming wat de klok sloeg.

En jawel, ja hoor: de jonge Van Doorn was een fenomeen, de Selfkicker die als een tornado door het poëzielandschap ging. Maar hij was niet alleen de Selfkicker, hij was, vooral, de schrijver van kleine, inteme verhalen over zijn jeugd en afkomst - en over zijn moeizame gang door de woelige wereld die zich onontkoombaar aan hem opdrong. De Selfkicker was tussen 1965 en 1970 een fenomeen, Johnny van Doorn was vanaf dat moment tot aan zijn dood een schrijver. Die gelukkig weer in druk is. 

30 oktober 2014

Notities over poëzie (8): Wim Brands

Op school is mij geleerd dat dichters allerlei regels hanteren; toen ik poëzie begon te lezen merkte ik dat de meeste dichters die regels aan hun laars lapten. Wie had gelijk, de leraar of de dichter? Allebei, is het antwoord dat je in het Poldermodel dient te geven en dat ik de eerste jaren van mijn lezende (en voorzichtig) schrijvende leven gaf. Tot ik dit gedicht las van William Carlos Williams. Zo kon het dus ook. En het was, hoe je het ook las, of wat voor theorie je er ook op losliet, een gedicht.

Wim Brands is in sommige gedichten net zo vrijmoedig met het enjambement als Williams: ‘Mijn vader zat elke avond / achter het huis, // Het verveelt nooit, / zei hij. // Het uitzicht is altijd / anders.’ Je zou die zinnen anders kunnen arrangeren, maar dat werkt gek genoeg toch niet. Dit titelloze gedicht hoort te zijn zoals het is. Brands is heel goed in het over de bladzijde strooien van losse woorden, die toch bij elkaar horen.

Lees meer "Notities over poëzie (8): Wim Brands" »

29 oktober 2014

Notities over poëzie (7): Pieter Boskma

In een interview dat Margot Vanderstraeten hem laatst afnam zei Jeroen Brouwers: ‘Mijn manuscript herschrijf ik soms tot vijf keer aan toe, een contemplatieve bezigheid. Schrijven doe ik met inkt. Overschrijven met potlood. Ik kan ook uren– en dagenlang naar dat ene juiste woord zoeken. Ik zoek natuurlijk geen synoniemen. Ik zoek dat ene juiste woord dat ik, als ik het heb gevonden, in de desbetreffende zin, alinea, context giet. Soms blijkt dat woord, of die beschrijving, dan toch onbruikbaar. Dan begin ik opnieuw. Die traagheid is essentieel.’

Aan deze woorden moest ik denken toen ik de nieuwe dichtbundel van Pieter Boskma opensloeg. Hij heet Zelf, die nieuwe bundel, en het is een treffende titel, want onderwerp van alle verzen is Pieter Boskma zelf. Ooit hield ik van het werk van Pieter Boskma. Zijn eerste drie bundels, Queest, De messiaanse kust en Tiara vond ik zelfs erg goed, ook al was hij een Maximaal. Later in zijn oeuvre kreeg hij een beetje messianeske neigingen en de laatste jaren probeert hij de rol van A. Roland Holst over te nemen, zonder daarbij het taalgevoel van de overleden Prins der Nederlandse Dichters te adopteren.

Lees meer "Notities over poëzie (7): Pieter Boskma" »

05 augustus 2014

Notities over poëzie (3): A. Roland Holst

Vandaag is het precies achtendertig jaar geleden dat A. Roland Holst stierf. Bij leven was deze Prins der Nederlandse Dichters een legende, en nu is hij dat nog wel -- maar er groeit al aardig wat mos op zijn bronzen buste. Dat is jammer, want hij schreef minstens tien gedichten die het verdienen om de eeuwen te trotseren. ‘Even sneeuw’ is er daar een van. Deze acht regels jagen elke keer het kippenvel over mijn huid. Dat is natuurlijk geen argument om het gedicht tot klassieker te verheffen, maar ik vermoed dat ik niet de enige ben.

Dit stukje moet anders. Vier maanden, van 5 april tot vandaag, heb ik me bezig gehouden met dit achtregelige gedicht. Het is misschien wat lang, meer dan honderdtwintig dagen voor die regels, maar u moet weten, ik was verliefd. Of je kunt zeggen ‘ik was verliefd’ weet ik trouwens niet. Liefde komt maar gaat minder snel. Ik was in de periode die ik nu afbaken in elk geval heel zeker wél verliefd. Met de verbeten wanhoop verliefden eigen.

Lees meer "Notities over poëzie (3): A. Roland Holst" »

01 augustus 2014

Notities over poëzie (2): Martijn Benders

Wat koop ik voor jouw donkerwilde machten, Willem verscheen in 2011 bij uitgeverij Loewak, het eenmansbedrijf van Martijn / Martinus / M.H. Benders. De bundel werd op De Contrabas twee keer besproken. Het kon niet op. Door Willem Thies en door Abe de Vries.

De website waarop het boek lang te koop werd aangboden is verdwenen. Jammer, want het was een vindplaats, een heerlijke plek waar Benders niet alleen zijn eigen boeken aanbood, maar ook eindeloze polemieken en zeer ingewikkelde samenzweringstheorieën uitzweette.

Lees meer "Notities over poëzie (2): Martijn Benders" »

Cookies

De Contrabas maakt gebruik van cookies. Voor meer informatie Zie hier
.

Laatste reacties

Pageviews


Sinds 21 augustus 2005

Categorieën