Al is de wind hier warmer,
de akkers liggen schokkend stil,
de lucht is laakbaar, trekt samen,
er huizen lichten in mijn lichaam:
mijn persoon heeft wimpers,
ik heb zijn handen nog gezien.
Zijn lichaam klopt, staat als een huis
zo vol en vet en zonder vraagteken
in een woord dat rolt
van een tong naar een smalle schacht
zo diep en vol blinkende vissen
kan ik kruipen uit de pakking van mijn lijf
(het oorverdovende lawaai van
behang dat mijn naam draagt
en drukt op eenzame organen)
Ik ben je draagbare spiegel
ik ben tot op de centimeter nauwkeurig
een man met grote vleugels
om op je opgestoken haren neer te dalen
en ik roep vaak maar wat.
Didier le Corbusier
de tracklist
· Lammert Voos, Sjoechem
· Daan Doesborgh, Omtrent mijn belevenissen met Matt Berninger
· Ben Huizinga, het ene been voor het andere zetten betekent nog niet vooruitgang
· Rense Sinkgraven, Ik droeg een geweer
· Josse Kok, Incarnatie
· Wim Brands, Liefde van een kwartier
· Jos Versteegen, Trouwring
· M. Wittmann, Storm
· Aly Freije, Opname
· Niels Blomberg, Lachgas
· André van der Veeke, MASSAGE
· Tijs van Bragt, Avond
· Willem Thies, Eldhestar
· Hans van Willigenburg, LIEFDESVERKLARING AAN DE NAAKTE REALITEIT
· Albert Bobeldijk, PERSOON

Leuk hoor, ik meen het, dichters die altijd over het zelfde zingen en elk toch weer net even anders!
Geplaatst door: Theo Vanderwacht | 03 mei 2011 om 09:56
Ik begrijp het gedicht niet. Hoeft ook niet. Dichters zijn verder dan ik. Moet ik maar een tandje bijzetten. De volgende regel boeide me vooral: kan ik kruipen uit de pakking van mijn lijf
Maar is directer niet beter?: kruip ik uit de pakking van mijn lijf
Geplaatst door: willem van de woestijne | 03 mei 2011 om 14:14
@Willem: Is het mooie aan poëzie niet dat ik "kan ik kruipen uit de pakking van mijn lijf" kan schrijven en dat jij vrij bent om "kruip ik uit de pakking van mijn lijf" te lezen?
Geplaatst door: Didier le Corbusier | 04 mei 2011 om 13:38
Didier,
je hebt gelijk. Ik wil een gedicht zo strak en kaal mogelijk. Dat kan inhouden dat je te ver gaat. Bedankt voor je sympathieke reactie.
Geplaatst door: willem van de woestijne | 04 mei 2011 om 13:52
Het kan toeval zijn en dat sluit ik niet uit, maar ik lees dit gedicht nu en zie dat de 2e regel: 'de akkers liggen schokkend stil' identiek is aan de 1e regel van de één na laatste strofe van mijn gedicht Opname. wat enige tijd geleden hier ook stond.
Aly Freije
Geplaatst door: aly freije | 05 mei 2011 om 16:18
@ Aly. Je bevinding is juist, en het is géén toeval. De regel is GESTOLEN, zoals alle regels hier in dit 'gedicht' GESTOLEN zijn, gebruikt naar deze 'dichter' zijn eigen lol ZONDER toestemming van de oorspronkelijke auteurs. Je moet er zelf achteraan wil je het anders hebben: "Auteurs die hun werk hieruit verwijderd willen zien, kunnen contact opnemen via[..]" (quote site).
http://poeziemix.wordpress.com/about/
Geplaatst door: H | 05 mei 2011 om 17:08
ik vind dat niet kunnen, tenzij er expliciet bij staat dat het een sample is . En minimix kan daarop wijzen , maar dat vind ik niet duidelijk genoeg.
Geplaatst door: aly freije | 05 mei 2011 om 19:34
Hij zet er anders wel een tracklijst onder en dat is volgens mij bedoeld als bronvermelding. Ik zie dit overigens als een flarfgedicht, maar vind dat het daarvoor te veel samenhang en te weinig absurdisme heeft. Of zie ik dat verkeerd heren en dames flarfers? Hoewel ik het eindresultaat op zijn minst intrigerend vind.
Geplaatst door: Lammert Voos | 05 mei 2011 om 20:02
Nee, dit is geen flarf Lammert. Een flarf is het resultaat van zoekresulaten. Dit is dus een minimix. Aha, dan kan ik mijn stuk van 2000 woorden een maximix noemen of er tig minimixen van maken. Zo kom je nog eens op ideeën. Op zichzelf vind ik dit dus wel leuk.
Het verzamelen van andermans zinnen is al eerder gedaan en wel door De Tilburgse kunstenaar Paul Bogaers. Zijn roman - Onderlangs – bevat geen enkele door hemzelf geschreven regel. Bogaers verzamelde zinnen uit obscure, oude boeken en arrangeerde die tot zijn eigen roman.
Geplaatst door: Lilian Caessens | 05 mei 2011 om 21:38
@ Lilian. En mag je dat verzamelen dan ook zomaar doen of moet je daarvoor van tevoren, of tenminste vooraf aan publicatie, eerst toestemming vragen? Bij mijn weten gaat het in de muziekindustrie zo: pay as you go, dus gebruik je iets (zelfs al is het maar een sample), of speel je een muziekje, dan betaal je achteraf auteursrechten. Hoe gaat dat bij flarf? Daarvan zijn de 'samples' niet verbonden aan specifieke auteurs. Bij bovenstaand 'gedicht' liggen al deze zaken fundamenteel anders. En ik vraag me echt af of zo'n 'mix' als deze hierboven wel wezenlijk vergelijkbaar is met wat Paul Bogaers ooit gemaakt heeft (en die dat gedaan heeft met van auteursrechten gevrijwaard materiaal, zo'n 250 bronnen afkomstig uit de eerste helft van de twintigste eeuw). Ik vraag me dat ook af omdat in dit geval er nog volop auteursrecht bestaat (en dat zeer waarschijnlijk, i.r.t. deze 'mix', niet eens gehonoreerd is), sterker: willen de geciteerde dichters wel dat hun unieke regels, uit hun eigen verband gerukt, zo worden ingezet?
Geplaatst door: Harry J.M. Kleinhoven | 06 mei 2011 om 09:35
@Harry: het is nou niet mijn meest briljante regel die hier geciteerd wordt, maar persoonlijk heb ik er niet zoveel moeite mee. De bronnen staan erbij vermeld en ik vind ieder experiment in principe leuk.
Geplaatst door: Lammert Voos | 06 mei 2011 om 10:02
nee, ik vind dit niet correct om zo'n regel van mij uit een gedicht zo maar te gebruiken. Dit gedicht staat bovendien ook nog niet in een bundel. Dat zou het ook nog weer anders maken. Maar die bronnen vind ik niet zo duidelijk. Ik las daar in elk geval niet meteen uit dat het een verzameling van regels van andere dichters was.
Geplaatst door: aly freije | 06 mei 2011 om 11:49
Allereerst wil ik alle auteurs die geschoffeerd zijn door mijn gebruik van hun versregels mijn excuses aanbieden. Het is nooit mijn bedoeling geweest over te gaan tot broodroof in de Nederlandstalige poëzie.
Andermans intellectuele eigendom gebruiken zonder daar toestemming voor te vragen, is diefstal. Dat zal ik niet tegenspreken. Ergo: ik ben een dief. Tenzij je de minimix (het door ieder zichzelf respecterend dichter zo verachte woord – ik durf het zelfs al geen gedicht meer te noemen) beschouwt als het resultaat van een creatief proces.
Ik heb de voor mij interessante regels uit andermans gedichten geselecteerd en deze in een andere context gebruikt, omdat ik benieuwd was naar het resultaat van dit proces. Ik heb bij het samenstellen gezocht naar een geheel dat (voor mij) klopte.
Wat ik me afvraag is of de verzen
de akkers liggen laakbaar samen,
de lucht is schokkend, trekt stil,
voor evenveel commotie hadden gezorgd bij Aly Freije?
Misschien is het maken van een minimix net een vraagstelling bij de betekenis van auteursrecht anno 2011.
Ik kom hier nog op terug.
Geplaatst door: Didier le Corbusier | 06 mei 2011 om 14:15
Wie is de persoon achter het pseudo 'Didier le Corbusier' ? Dat bekend maken zou al wat kunnen verzachten.
Geplaatst door: Harry J.M. Kleinhoven | 06 mei 2011 om 14:40
Nee, volgens mij geen toestemming voor een citaat Harry. Bron vermelden is voldoende. Het citaatrecht in Nederland gaat ver, zo heb ik begrepen.
Geplaatst door: Lilian Caessens | 06 mei 2011 om 15:33
Beste Didier
'de akkers liggen laakbaar samen,
de lucht is schokkend, trekt stil,'
Dat is op een creatieve manier een eigen invulling geven, weliswaar met woorden van andere dichters, maar dat vind ik wat anders dan regels overnemen.
Geplaatst door: aly freije | 06 mei 2011 om 15:37
Beste Aly,
Ik was in dit project meer geïnteresseerd in de interactie tussen de regels dan in die tussen de woorden.
Dat ik jouw regel heb gekozen, komt omdat ik die op de ene of andere manier interessant vond.
Ik heb nooit de bedoeling gehad de regel van jou te stelen.
Geplaatst door: Didier le Corbusier | 06 mei 2011 om 16:01
In zoekopdrachten kom je soms ook regels van dichters of schrijvers tegen Harry, die wel degelijk verbonden zijn aan specifieke auteurs. En het boek van Paul Bogaerts vind ik wel wezenlijk vergelijkbaar, omdat hij regels en delen tekst gebruikte uit andermans werk, auteursrechten daargelaten. Daarover had IK het niet. Ik had het over het creatieve proces. Dit om misverstanden te voorkomen.
Geplaatst door: Lilian Caessens | 06 mei 2011 om 16:15
beste Didier,
Dan is het voor mij duidelijk nu en goed zo.
Geplaatst door: aly freije | 06 mei 2011 om 16:44
Het auteursrecht aangevuld met allerlei jurisprudentie geeft een maker het recht gebruik te maken van bestaand materiaal om een nieuw kunstwerk te maken mits voldoende duidelijk is dat daarmee een nieuw kunstwerk is ontstaan met een eigen signatuur. Dan is bronvermelding ook niet van toepassing.
Geplaatst door: Nanne Nauta | 06 mei 2011 om 18:04
Men stuurt hier geheel vrijblijvend in, hopend op plaatsing. Dan lijkt een citaat (of wat dit dan ook voorstelt) mij eerder complimenteus dan beschimpend. Natuurlijk zijn er perfectionisten die hun gedicht liever als geheel laten lezen, en zich als dichter niet willen associëren met gepeupel van een lagere klasse. Dat kan, maar charmeert geenszins. Ik vind deze bonte was wel wat hebben. Auteursrecht klinkt daarbij als een ietwat zwaar woord voor een lapjeskat uit gedichten die slechts digitaal geplaatst zijn.
Geplaatst door: Josse Kok | 06 mei 2011 om 18:31
Het lijkt me een mix te zijn waarvan het vooral de bedoeling is er de muziek in te lezen/horen (overheersend auditief) i.t.t., als we niet te lyrisch worden, in de gebruikte gedichten. Niet toevallig wordt er een 'tracklist' vermeld. Tussen de haakjes lees ik een zelfrelativering of bescheidenheid vanwege de dichter/dj. Kortom een uitstapje naar de discotheek.
Geplaatst door: Jacques Santegu | 06 mei 2011 om 18:51