Mechanomanie

De pompdrift van het machinale. Stalen kilte boven alles.
Het mooie wordt van glinstering ontdaan, en afgepeld

tot het een praktisch feitje is. Een ding, een factor
op zijn plek. Een beeltenis, doordrenkt van het perfecte.

Niets is lelijker. Geen weifelingen, nooit het onverwachte.
Alles volgens plan. Als een maquette opgezet, berekend.

Logisch, onvervalst. Geen leugen die de waarheid
opsmukt, liefde die de vuisten balt.

De pompdrift van het terminale. Elementen boven alles.
Wat wereld werelds maakt, is platgewalst.

En wij, de laatste dans.

 

 

Josse Kok

Comments

[Geplaatst door: Paul van de Wiel]

Logisch, onvervalst. Geen leugen die de waarheid
opsmukt, liefde die de vuisten balt.

Dit zijn echt mooie regels! En de rest mag er ook zijn.

[Geplaatst door: Mirjam den Broeder]

Prachtig! Dit komt direct binnen.

[Geplaatst door: An]

Sterk in klankkleur, vind ik. Het klinkt onheilspellend en aangezwollen.
Ik ga het nog een paar keer lezen.
An.

[Geplaatst door: Mattijs Deraedt]

Mooie verwoordingen en een sterk ritme.
Dit gedicht komt bij mij over als een tegenreactie op het wetenschappelijke dat tegenwoordig ons denken probeert te beheersen, een oproep om opnieuw plaats te maken voor de poëzie, de fantasie, het verhaal... Knap en herkenbaar.

[Geplaatst door: Harry J.M. Kleinhoven]

Nogal stellige beweringen allemaal. Ik vind er weinig poëtisch aan. Ook die merkwaardige, tikje cliché, slotregel doet daar niks aan af.

[Geplaatst door: lieve devlies]

prachtig! Dit blijft kleven!

[Geplaatst door: Martin M Aart de Jong]

Sterk gedicht. Vorm en inhoud kloppen. Misschien niet supersubtiel,maar dat hoort ook niet in dit gedicht. De dans is juist mooi na het platgewalst zijn van het wereldse. Alleen lijkt mij die laatste dans juist hoopgevend. Zelfs op het eind dansen we.