Colofon

Dit is weblog De Contrabas. Begonnen op 21 augustus 2005 door Ton van ’t Hof en Chrétien Breukers. Laatste bericht zal worden geplaatst op 21 augustus 2015, of ergens rond die datum. De weblog zal blijven bestaan, om de rijke archieven niet aan de digitale vergetelheid prijs te hoeven geven.

De redactie was in handen van Chrétien Breukers. De reactiemogelijkheid is gesloten, omdat de website niet ten prooi wil vallen aan eindeloze reeksen spam of aan reacties van notoire internettrollen. Mailen over de website kan aan decontrabas[at]hotmail.com

De boeken van Uitgeverij De Contrabas worden geleverd via Liverse, via CB of direct via Liverse. Eind augustus gaat de nieuwe website van uitgeverij De Contrabas, met bestelinformatie, online.

augustus 2015

ma di wo do vr za zo
          1 2
3 4 5 6 7 8 9
10 11 12 13 14 15 16
17 18 19 20 21 22 23
24 25 26 27 28 29 30
31            

Hoofdmenu

Literair nieuws Feed

11 november 2013

De harde mystiek van Oek de Jong en de zachte kant van W.F. Hermans

Het leven volgens Oek de Jong - Terug naar een naaktheid‘Hermans’ mensbeeld is eenzijdig. Er is geen balans tussen hemel en hel, engelen en monsters, licht en donker, de mannelijke en de vrouwelijke wereld, de verstandelijke en de gevoelsmatige benadering van de dingen. Er is geen veelheid aan perspectieven, er is slechts dat ene dwingende perspectief van een schrijver die steeds hetzelfde wil bewijzen.
Het grootste manco is het volledig, maar dan ook volledig ontbreken van wijsheid of zelfs het streven ernaar’,

dat zei Oek de Jong in 1998 in de Kellendonklezing die de titel kreeg Zijn muze is een harpij: over het wereldbeeld van W.F. Hermans. 

Dat Oek de Jong het in Zijn muze is een harpij doet voorkomen of Hermans en hij volkomen tegengesteld dachten over literatuur en wereld is volgens Wilbert Smulders, universitair hoofd-docent Moderne Nederlandse Letterkunde, niet terecht. 

Lees meer "De harde mystiek van Oek de Jong en de zachte kant van W.F. Hermans" »

10 oktober 2013

Goed gegokt: Alice Munro krijgt Nobelprijs voor de Literatuur

Alice MunroVoor de een loonde stoppen met schrijven niet (Philip Roth), voor de ander (Alice Munro) pakte die beslissing beter uit. Twee schrijvers die, niet meer in de bloei van hun leven maar wel bij hun volle verstand waren toen ze afstand deden van het schrijverschap. 

Toen Philip Roth bekend maakte dat hij gestopt was met schrijven, dacht ik dat voor het Nobelprijscomité het moment aangebroken zou zijn om hem na zoveel jaren als kandidaat te boek gestaan te hebben eindelijk die prijs toe te kennen. Niet dus. 
Vorig jaar ging de Nobelprijs voor Literatuur niet naar Philip Roth maar naar Mo Yan.

Toen Alice Munro niet veel later zei dat ze haar laatste verhalen geschreven had, kwam de mogelijkheid dat zij zou winnen niet bij me op. Maar ze heeft goed gegokt. Zij krijgt de Nobelprijs voor de Literatuur 2013.

Lees meer "Goed gegokt: Alice Munro krijgt Nobelprijs voor de Literatuur" »

02 september 2013

Stelen mag, als het de biografie van Badr Hari is

De biografie van Badr Hari - geschreven door Jens Olde Kalter - verkoopt niet alleen goed, het is ook het meest gestolen boek. Volgens Abdelkader Benali - die zelf komt met een roman over de kickbokser - is dat helemaal niet erg. Het is zelfs een edele zaak.
Als mensen het boek zó graag willen hebben, mensen die bijna nooit een boek lezen, dan mag dat. Hoorde ik hem in het Radio 1 Journaal zeggen tegen Jeroen Wielaert, die hem daags daarvoor op Manuscripta interviewde. 

Ook de directeur van de CPNB - Eppo van Nispen - had aanmerkelijk weinig problemen met het structureel stelen. Vooral geen Badr Hari-achtige bewakers in de winkel posteren, maar iedere gesnapte steler knuffelen en nog een boek aanbieden.

Stelen als het nieuwe leesbevorderen. Ik geef toe: het is een innovatieve gedachte, en het boekenvak heeft behoefte aan innovatieve gedachten om de crisis te boven te komen. Maar ergens klopt er iets niet in de redenering van de schrijver en de boekpromotor.

30 augustus 2013

Mark Cloostermans' oordeel over Marnix Peeters

Onlangs gooide Christophe van Gerrewey een brandbom naar de tweede roman van Marnix Peeters, de roman met de flauwste titel sinds jaren: Natte dozen. Ha ha ha. Die Marnix. Anyway. Deze broedertwist is nog onbeslist, maar vandaag heeft Mark Cloostermans wel gesproken, en geoordeeld, over Natte dozen. In de Standaard. En hij is niet mals. Maar daar heb je critici voor, ook al lijkt dat soms wel eens te worden vergeten door auteurs en uitgevers die bij elk negatief oordeel beginnen te krijsen alsof de Ruiters van de Apocalyps aan de horizon zijn verschenen.

De volledige tekst van zijn recensie is op Cloostermans blog te lezen. Ik citeer: ‘Niettemin. Wat De dag dag we Andy zijn arm afzaagden tot een interessant debuut maakte, was de onwerkelijke sfeer: alle onsmakelijkheden en onmenselijkheden vonden plaats binnen een soort gruwelsprookje, waarvan het werkelijkheidsgehalte de lezer bleef ontglippen. Het intrigeerde. Daar blijft niets van over in Natte dozen. (...) Met zijn genietbare debuutroman bouwde Marnix Peeters krediet op. Na Natte dozen is hij het, wat mij betreft, weer kwijt.’

Het wachten is nu op de reactie van uitgever Harold Polis.

26 juni 2013

Jane Austen kandidaat voor het bankbiljet van £10

Is dit Jane AustenSinds de euro zijn we in Nederland verlost van de vraag wie of wat er op het bankbiljet mag/moet. In Groot-Brittannië – wel aangesloten bij de Europese Unie, maar betalen doen ze er met ponden – is die discussie inmiddels losgebarsten nu bij het noemen van namen van kandidaten voor de nieuwe biljetten blijkt dat vrouwen ondervertegenwoordigd blijven. Het woord discriminatie is zelfs al gevallen.

Parlementariërs lobbyen voor meer vrouwen omdat ze vinden dat de Bank of England onvoldoende recht doet aan de rol die vrouwen gespeeld hebben in de geschiedenis van het land en de members of the public spreken een woordje mee, al is dat voorlopig alleen door her en der namen te droppen in reactie op berichtgeving in de media.

Als er meer vrouwen op de bankbiljetten komen (nu zijn het er maar twee: de koningin en Elizabeth Fry), vergroot dat de kansen van Jane Austen om straks – een mooi moment zou 2017 zijn, dan is ze tweehonderd jaar dood – een plek op het biljet van £10 te veroveren.

Lees meer "Jane Austen kandidaat voor het bankbiljet van £10" »

04 mei 2013

Harper Lee (87) wil geld zien van literair agent Samuel Pinkus

Harper LeeZe had een buurjongen die later heel beroemd zou worden. Ze was zo vriendelijk om die buurjongen bij te staan tijdens het onderzoek dat hij deed voor een boek dat een genre – the non-fiction novel – in zou luiden. Hij gaf haar niet de credits die ze verdiende. Hij droeg het boek dan wel aan haar op, maar die eer moet ze delen met zijn lover. Ze ontbreekt in het dankwoord.

Zelf schreef ze één roman. Met die ene roman werd ze wereldberoemd. Van To kill a Mockingbird/Spaar de spotvogels werden in totaal dertig miljoen exemplaren verkocht. Harper Lee kreeg er de Pulitzer Prize voor.

Lees meer "Harper Lee (87) wil geld zien van literair agent Samuel Pinkus" »

02 mei 2013

Juli Zeh over Nultijd en de angst voor vrijheid

Juli Zeh - BorderkitchenEerst leest ze zelf de eerste bladzijden van Nullzeit. Auf Deutsch dus. Daarna leest Arjan Peters ongeveer hetzelfde in de vertaling van Hilde Ketelaar. Eigenlijk is dat niet nodig. Er wordt terwijl Juli Zeh leest precies op de goede momenten gelachen. Juli Zeh schiet in de lach bij de zin: ‘Ze was buigzaam als een pluchen knuffel’. Pluchen knuffel klinkt in haar oren lief. Waarna de zaal om haar reactie lacht. Frau Doktor Zeh – ze is meester in de rechten en Diplomschriftsteller - heeft het publiek meteen mee. 

Juli Zeh is te gast bij Borderkitchen. Ze praat met Arjan Peters vooral over haar nieuwe roman Nultijd. Hij stelt hele lange vragen in het Engels, voorgelezen van papier. Zij geeft korte antwoorden en vertelt vervolgens vrolijk verder. Ze zijn niet aan elkaar gewaagd: Juli Zeh troeft Arjan Peters af. Het is alsof zij Jola is en hij Theo, de personages uit Nultijd die elkaar letterlijk en figuurlijk naar het leven staan – zij belaagt hem fysiek, hij haar met woorden, ondanks zijn writer’s block. Juli Zeh vertelt meer dan Arjan Peters wil weten.

Lees meer "Juli Zeh over Nultijd en de angst voor vrijheid" »

06 april 2013

Hella Haasse wilde toch geen biografie

Hella Haasse foto ANPNog niet zo lang geleden – om precies te zijn op 20 februari jl. – zocht ik met Patricia de Groot en Aleid Truijens tijdens een gesprek waarbij publiek aanwezig was naar Het wereldbeeld van … Hella S. Haasse. Zo tegen kwart voor tien waren we er wel zo’n beetje uit. Het gesprek liep ten einde. Tijd om naar een afronding toe te werken. Ik legde op tafel dat Hella S. Haasse zich expliciet uitgesproken heeft tegen het verschijnen van een biografie. Omdat ze niet wilde dat mensen in haar omgeving die daar nooit om gevraagd hadden meegesleept zouden worden in de openbaarheid. 

Ondanks die bezwaren moest niet uitgesloten worden dat er ooit een biografie zou komen. Werd mij duidelijk uit de antwoorden van mijn gesprekspartners. Ik beschouwde dat als een uitnodiging om door te vragen. Wat zou het profiel van die biograaf moeten zijn. Over welke kwaliteiten zou hij/zij moeten beschikken. Kennis van zaken, affiniteit, bewondering. Daar kwamen we op uit.

Lees meer "Hella Haasse wilde toch geen biografie" »

28 maart 2013

Recensie: De vergelding: een dorp in tijden van oorlog – Jan Brokken

Graven in geboortegrond

De vergelding - Jan BrokkenDe dood van een Duitse soldaat die op 10 oktober 1944 op de Rijsdijk in Rhoon geëlektrocuteerd wordt, heeft voor de plaatselijke bevolking grote gevolgen. Het meest onmiddellijke en directe gevolg is de vergelding: er worden zeven onschuldige mannen geëxecuteerd, hun vrouwen en kinderen worden uit hun huizen verdreven, hun bezittingen verbrand.

Maar door het ontbreken van een eensluidend antwoord op de vraag of sprake was van een noodlottig ongeval of van sabotage – en wie in dat laatste geval schuldig is en dus verantwoordelijk gehouden kan worden – houdt die gebeurtenis uit 1944 het dorp tot op de dag van vandaag bezig. Dat blijkt uit De vergelding: een dorp in tijden van oorlog, de voortreffelijk gedocumenteerde – dankzij het aanhoudend harde werken van Bert G. Euser – en zuiver en zorgvuldig gecomponeerde reconstructie die Jan Brokken maakte.

Lees meer "Recensie: De vergelding: een dorp in tijden van oorlog – Jan Brokken" »

21 maart 2013

Waarom ik mij bijna verslikte in de Kellendonklezing van Peter Buwalda

Peter BuwaldaIk weet niet zeker of ik het goed begrepen heb, maar na het lezen van zijn Frans Kellendonklezing – ik citeer uit de verkorte versie die onder de titel Hoe werd mijn boek een bestseller? afgedrukt werd in NRC Weekend van zaterdag 9 & zondag 10 maart, de versie uitgesproken in Nijmegen heet De wethouders van Juinen – heb ik heel sterk de indruk dat Peter Buwalda een roman aan het schrijven is om mij een plezier te doen. Eigenlijk zou hij liever een ander – een gelaagder, een moeilijker – boek schrijven, maar hij durft niet met mij (en 299.999 anderen) te breken. 

Als ik het goed begrepen heb, greep hij met zijn oorspronkelijke idee voor zijn tweede roman te hoog voor mij. ‘Durfde ik het aan om na een kraker als Bonita Avenue moedwillig het contract met driehonderdduizend lezers te verbreken? Een Proustiaanse western over Elvis en Dvorák. Niet nu, stond er in mijn overeenkomst. Doe dat maar in roman zes, zeven of acht.’

Lees meer "Waarom ik mij bijna verslikte in de Kellendonklezing van Peter Buwalda " »

Uitgeverij De Contrabas

Cookies

De Contrabas maakt gebruik van cookies. Voor meer informatie Zie hier
.

Laatste reacties

Pageviews


Sinds 21 augustus 2005

Categorieën