Land

Ook ik ben een land. We hebben geen wapen en er wappert hier geen vlag, maar er zijn een hoop littekens die je de weg kunnen wijzen.

We hebben specialiteiten en rare gewoontes. Zo liggen we (in de zomer) boven op de dekens, naakt, en roepen naar muggen: "kom ons maar halen." Ons bloed is het zoetst, we zijn hier opgegroeid tussen aardbeien.

We hebben legendes die zich bijvoorbeeld in zwembaden afspelen in de zomer. Ze hebben alles te maken met meisjes.

Bij onze volksliederen wordt er wel eens gehuild.

We zullen nooit een WK winnen, in wat voor sport dan ook, maar we zijn wereldleider op andere terreinen. Welke verzwijgen we nog even.

Ook ik ben een land. We kennen geen witte vlag en wapperen niet met wapens.

 

Dennis Gaens

Comments

[Geplaatst door: Harry J.M. Kleinhoven]

Land? Land? Waar? Dit? Laat ons zwijgen.

[Geplaatst door: Paul van de Wiel]

Harry, dit gedicht gaat niet over "ons" land. Ik vind het een mooi gedicht van een tot nu toe voor mij onbekende dichter.
Paul

[Geplaatst door: Harry J.M. Kleinhoven]

Grapje: "Bij ONZE volksliedEREN". ;-)

@ Paul. Maar dat wist ik toch...

[Geplaatst door: Runa De Moudt]

Dit gedicht is niet slecht en doet me toch niet zo heel veel. Ik kan er maar niet de vinger op leggen waarom. Misschien is het de inhoud, de beetje verkreukeld want al zo vaak herkauwde metafoor van de mens als (ei)land, de vlag, de wapens, overgoten met een sausje licht versnede cynicus.

Maar het kan ook aan mij liggen. :) Want eigenlijk, vind ik het geen slecht gedicht. Vreemd.

[Geplaatst door: Runa De Moudt]

versnedeN :cS

[Geplaatst door: Harry J.M. Kleinhoven]

@ Runa. Ben het met je eens. Het gedicht geeft me het onbevredigende gevoel van niet voltooid te zijn, de pointe is nooit verschenen. Het leest nu als een mededeling, is daarbij tot het einde toe in de in de eerste regels aangezette tunnelvisie gebleven. Niets er dwars op, terwijl juist dát de noodzakelijkheid van dit gedicht had rechtvaardigen kunnen. En (wellicht) de poëzie gemaakt had.

[Geplaatst door: Nic Castle]

Ook ik ben het met Runa eens. Ik zie niets vernieuwends in dit gedicht, niets wat niet al veel eerder, in veel verschillende talen, is geschreven.