Ik heb de sensatie ontdekt dat ik trouw kan zijn.
Ontdekt dat ik feitelijk al jaren trouw ben.
Zolang ik leef, durf ik nu stellig te beweren.
Ik besef heel goed dat de methode waarmee ik dit ontdekt heb
geen enkele toets der kritiek kan doorstaan.
En toch meen ik ontdekt te hebben dat ik trouw ben. Hondstrouw.
De eigenschap vervult mij met trots.
Ook aan die trots meen ik niets anders dan trouw te zijn geweest.
Net zoals ik ontdekt meen te hebben dat ik trouw ben,
heb ik ontdekt dat luiheid de hoofdreden van mijn trouw is.
Ik heb daarbij ontdekt dat als ik de luiheid,
die dus de hoofdreden van mijn trouw is,
welwillend bejegen, zeg maar als een zegen,
er sprake is van een synergetisch effect: 1 + 1 = 3.
Het betekent dat de luiheid en de trouw elkaar versterken,
en dat die versterking een positieve werking heeft op mijn gemoed.
Als een 3 te ontwaken en je als een 3 uit te rekken en te gapen
is een lust die ik iedereen kan aanbevelen.
Ik heb tevens ontdekt dat ik niet wil weten waaraan ik trouw ben.
Dat is een onderdeel van mijn gebrekkige en discutabele methode.
Ik meen dat het iets heel zuivers is of iets heel onzuivers.
Eén van de twee. Welke maakt me niet uit.
Ik heb ontdekt dat je met luiheid en trouw heel ver kunt komen.
Na verloop van tijd haken de ontrouwen vanzelf af.
Op een gegeven moment is ook iedereen opgehouden met bellen.
Dan komt de fase dat je alleen nog langzame gesprekken voert
in het gras, een hand onder je hoofd. Met jezelf.
Ik meen de opmerkelijke ontdekking te hebben gedaan
dat je niet veel verder kunt komen dan langzame gesprekken voeren
met jezelf
in het gras.
Verificatieteams zie ik met blasfemisch vertrouwen tegemoet.
Hans van Willigenburg

Kijk, dit vind ik nog eens fris bij mekaar gedicht! ;-) En het staat op een mooie plek: de 50e in de rij in dit illuster forum. Happy Newyear!
Geplaatst door: Harry J.M. Kleinhoven | 02 januari 2011 om 08:15
trouw kan zijn vind ik zwak
feitelijk, bla bla
helaas vind ik het onzin ten top
hier wordt je niet wijzer van
het is tegen jezelf gepraat meen ik
ik lees het, en lokt reactie uit
niet kwetsend bedoeld
met de vriendelijke groet,
Diana
Geplaatst door: Diana Hoogenraad | 02 januari 2011 om 11:03
Jan Emmens revisited. Niks mis mee!
Geplaatst door: Hans Smit | 02 januari 2011 om 11:21
Mevrouw Hoogenraad! Ik las uw weblog en ik ben... verpletterd ben ik. Ik ben... onder de indruk. Op welke wijze, dat weet ik nog niet, de indruk is te vers, maar u bent... een diepe geest. "Iedere gedachte heeft zijn kleur met een specifieke karakteristieke geur"... mevrouw Hoogenraad! Etc. Uw, Chrétien Breukers
Geplaatst door: Chrétien Breukers | 02 januari 2011 om 11:31
ja, dat is smullen geblazen. Is die geverfde mevrouw met die witte pet op de kunstenares of het kunstwerk?
Geplaatst door: Hans Smit | 02 januari 2011 om 11:52
Heren heren, u dient hier inhoudelijk en niet ad hominem te reageren...
Geplaatst door: Inge Boulonois | 02 januari 2011 om 12:07
Wij volgen de dame.
Geplaatst door: Chrétien Breukers | 02 januari 2011 om 12:12
Ad feminem, Ad Fundum, Ad Visser.
Geplaatst door: Hans Smit | 02 januari 2011 om 13:18
De discussie lijkt behoorlijk off topic te raken. Terug naar de tekst van HvW. Ik vond het een leuk stuk proza, met nadruk op leuk en proza.
Geplaatst door: Nanne Nauta | 02 januari 2011 om 13:37
Proza, poëzie, ZKV, mooi stukje.
Al eens gelezen op Krak(atau).
Laatste regel: zonde.
Geplaatst door: Bennie Spekken | 02 januari 2011 om 15:46
http://www.krakatau.nl/?p=5467
30 aug 2010
Beste redactie, zijn de toelatingscriteria alweer veranderd?
Geplaatst door: Harry J.M. Kleinhoven | 02 januari 2011 om 16:20
Beste Harry,
De toelatingscriteria zijn geenszins veranderd. Wij gaan ervan uit dat inzenders de opgestelde regels in acht nemen, en zijn dus niet van plan om iemand in twijfel te trekken.
Wel hebben we voor de duidelijheid onze plaatsingsvoorwaarden naar de auteur verstuurd.
Geplaatst door: Jürgen Smit | 02 januari 2011 om 16:38
Een licht en leuk "gestaltet" gedicht.
"Zogenaamd" in de titel is dubbelop; "groeiproces" staat immers al tussen aanhalingstekens...
Wat mij betreft de laatste regel schrappen.
Geplaatst door: Inge Boulonois | 02 januari 2011 om 16:54
@Hans Ik ga meteen die Emmens eens 'checkuh'. (Wel van gehoord. Nooit gelezen. Zelfmoord in 1971, zie ik - ach...)
@Harry Ik zal me nooit meer schuldig maken aan dit ernstige vergrijp. #schaamrood
Geplaatst door: Hans van Willigenburg | 02 januari 2011 om 17:44
Prozaïsch. In tegenstelling tot het vorige gedicht van mijnheer Van Willigenburg op dit forum ("De Uitverkorenen?") erg oninteressant. Niet mijn smaak.
Geplaatst door: Nic Castle | 02 januari 2011 om 19:02
Voor mij is dit het bepaald ook niet.
Geplaatst door: Lilian Caessens | 03 januari 2011 om 12:58