Een hemel vol ongeziene sterren
waaronder je dorp opduikt, winterdiep
Je huis een vrieskist met een puntdak
De voordeur zwaait open,
slaat onschuldig achter je dicht
De gang waarschuwt niet:
Trap je schoenen maar uit voor het laatst!
Eerst nog wat eten, ja…
Hangend boven het fornuis
verschuif je een wankele pan
Waar het vuur vandaan komt
weet je niet, maar plotseling
sta je daar in die jas van vlammen
Sla je op jezelf in onder de hoge
tonen van verschrikking
Hoe kon je denken dat je thuis was?
André van der Veeke

Bijzonder ontnuchterend t.o.v. de vorige bijdrage, 'Sneeuwval'. Hier geen enkele taalmagie, geen subtiel woordspel. Meer een fletse, beschrijvende opening van een hoofdstuk in een dorpsroman. Jammer!
Geplaatst door: Harry J.M. Kleinhoven | 24 januari 2011 om 23:16
Mooiste regel: "Je huis een vrieskist met een puntdak".
Geplaatst door: Harry J.M. Kleinhoven | 24 januari 2011 om 23:43
Waar het vuur vandaan komt
weet je niet, maar plotseling
sta je daar in die jas van vlammen
Sla je op jezelf in onder de hoge
tonen van verschrikking
Harry: als dit geen taalmagie is dan weet ik het niet meer.
Paul
Geplaatst door: Paul van de Wiel | 25 januari 2011 om 11:02
Dit gedicht gaat over een man, die op weg naar huis, enigszins geniet van de rust en de stilte. Thuisgekomen krijgt hij nietsvermoedend [alweer] de volle laag. Liefst heeft hij geen ruzie, dus geeft hij haar gelijk, maakt meerdere knievallen, want hij heeft hier bepaald geen behoefte aan. Innerlijk verhardt het hem. Blijkbaar stopt het niet en voelt hij zich genoodzaakt te vertrekken.
Prima gedicht André.
Geplaatst door: Lilian Caessens | 26 januari 2011 om 04:06
@ Lilian. Dat is wel een heel onschuldige lezing van het gedicht. Ik denk juist dat het allemaal echt gebeurd is, wat er staat is wat er staat. Waarom ik dat denk? Er staat nl.ook dit:
"De gang waarschuwt niet:
Trap je schoenen maar uit voor het laatst!"
Zoiets vind ik niet echt goed te rijmen met jouw interpretatie.
Het schort 'm vooral aan de slotregel, besef ik nu. Die had óf er niet moeten staan of van een heel andere insteek moeten zijn.
PS: Er is een mogelijkheid dat dit gedicht (semi auto)biografisch is. Dat kan de zuivere lezing ervan in de weg staan. En daarmee, door de emotionele betrokkenheid, de weging van het poëtisch gehalte. Ik was me daarvan zeker bewust bij eerste lezing.
Geplaatst door: Harry J.M. Kleinhoven | 26 januari 2011 om 11:40
Harry, jouw reactie zegt mij voldoende. Je hebt m.i. het rondgaan in dit gedicht niet begrepen, ook al zeg je, dat je je bewust was van. In mijn ogen snijdt je kritiek geen hout.
Geplaatst door: Lilian Caessens | 26 januari 2011 om 14:07
@ Lilian. Argumenten, mijn beste, die tellen, niet efemere beweringen.
Geplaatst door: Harry J.M. Kleinhoven | 04 februari 2011 om 14:36