In de Pindos

Oog in oog met de brug van Aziz Agha
zie je karavanen door de bergen gaan.
Zwaar bepakte ezels en kamelen,
hun koopwaar prooi van kleftes
en corrupte armatoli.

De zon spiegelt zich in het water
van de Venétikos
waar vissen hun schaduwen bejagen
en het bos zich met herfstkleuren
wapent tegen de naderende winter.

Tegen de hellingen schuilen half verlaten
dorpen in de mist van hun verleden.
In een kafeneion herleeft een
enkele bejaarde nog de verschrikkingen
van bezetting en burgeroorlog.

Men verhaalt van harde winters
en verwoeste oogsten, waar
wij ons koesteren bij een houtvuur
en een televisie de echo's brengt
van een even ongewenst vandaag.

 

Kees Klok

Comments

[Geplaatst door: Paul van de Wiel]

"waar vissen hun schaduwen bejagen"

"wij ons koesteren bij een houtvuur
en een televisie de echo's brengt
van een even ongewenst vandaag"

Ik hou van de gedichten van Kees Klok.

Paul

[Geplaatst door: Mark van der Schaaf]

De dichter wil graag tonen dat hij de Pindos-geschiedenis kent. Dan is proza passender dat dit gedicht, dat te veel leunt op de Fremdwörter en dat welbeschouwd een vergaarbak is van beschouwingen. Poëzie?

[Geplaatst door: Paul van de Wiel]

Kennis etaleren hoeft een dichter niet vreemd te zijn. Het gaat erom hoe je het opschrijft en dit Gedicht vloeit door zonder haperingen. Slechts de herfstkleuren zijn iets te veel en daar had de dichter wat verder moeten zoeken.
Paul

[Geplaatst door: Mark van der Schaaf]

Kennis etaleren is inderdaad prima. Toch vind ik dat Klok te weinig om de lezer geeft en te veel om zijn eigen kennis. Hij blijft te dicht bij zijn historicus zijn en biedt te weinig (taal)verrassing.

[Geplaatst door: Nic Castle]

Erg prozaïsch gedicht, misschien iets te veel uitgestalde kennis, desalniettemin geen slecht gedicht.

[Geplaatst door: Inge Boulonois]

Een heerlijk Kees Klok-gedicht
waarin ieder woord op zijn plaats valt.
De beeldspraak zou voor mij wat gewaagder mogen.

Boeiend wordt het zo op dit forum: een poetisch landschap varierend in toegankelijkheid.