Colofon

Dit is weblog De Contrabas. Begonnen op 21 augustus 2005 door Ton van ’t Hof en Chrétien Breukers. Laatste bericht zal worden geplaatst op 21 augustus 2015, of ergens rond die datum. De weblog zal blijven bestaan, om de rijke archieven niet aan de digitale vergetelheid prijs te hoeven geven.

De redactie was in handen van Chrétien Breukers. De reactiemogelijkheid is gesloten, omdat de website niet ten prooi wil vallen aan eindeloze reeksen spam of aan reacties van notoire internettrollen. Mailen over de website kan aan decontrabas[at]hotmail.com

De boeken van Uitgeverij De Contrabas worden geleverd via Liverse, via CB of direct via Liverse. Eind augustus gaat de nieuwe website van uitgeverij De Contrabas, met bestelinformatie, online.

augustus 2015

ma di wo do vr za zo
          1 2
3 4 5 6 7 8 9
10 11 12 13 14 15 16
17 18 19 20 21 22 23
24 25 26 27 28 29 30
31            

Reacties

Feed U kunt deze conversatie volgen door in te schrijven op de reactiefeed van dit bericht.

Harry J.M. Kleinhoven

Het gedicht doet erg zijn best een dreigende, sinistere sfeer op te roepen. En dat mislukt volkomen. Wat we vooral lezen is een droge opsomming van handelingen en waarnemingen. Vermoedelijk komt het gedicht beter 'binnen' wanneer geschreven in de tegenwoordige tijd. Zoals het nu is (v.t.) werkt het niet of nauwelijks.

D.A. Hoover

Dertien ikken, twintig punten. Wat zegt dat?
Wil het gedicht een kind opvoeren, dat verdwaasd is of wanhopig. Met goede wil zijn de schoten wel te horen. Ook wordt er stram gelopen.
De taal vind ik zuiver, goed overdacht, uit een helder verstand afkomstig.
Het einde, altijd het einde: stond er 'Ik droeg een geweer', dan zou ik geen nee zeggen.

Kees Borgdorff

Ik onderga toch wel een soort spanning in dit gedicht. Dat komt mede door de cadans.
Wie muzikaal is, snapt dat. Daardoor blijft het vers overeind. Jammer van 'Ik weende.'Dat ben ik met Hoover eens.

Lilian Caessens

Ja, eens met Kees. Mij bevalt dit gedicht.

Jacques Santegu

Het sprookjesbos vanuit het perspectief van de jager, die er veelal pas op het einde aan te pas komt.
Dat de jager huilt bij het zien van een biddend gezin, vind ik net wat dit sprookje/gedicht bijzonder maakt.
En waar kan men treffender tot een goddelijk wezen bidden dan in de sprookjes? De jager ziet zijn overbodigheid in.
Mooi!

De reacties op dit bericht zijn afgesloten.

Uitgeverij De Contrabas

Cookies

De Contrabas maakt gebruik van cookies. Voor meer informatie Zie hier
.

Laatste reacties

Pageviews


Sinds 21 augustus 2005

Categorieën