Ik ben Re.
Diegene die miljoenen-jaren-ziet is mijn naam
en ik beheers miljoenen:
hemelbewoners, aardebewoners, zuiderlingen,
noorderlingen, oosterlingen of westerlingen.
Ik ben Re.
Ik verlicht muur na muur.
Ik ben de weneb-bloem uit Noen
en mijn moeder is Noet.
Ik manifesteer de wetten
van Neith en Maat.
Ik ben Re.
Mijn oog is geopend en ik zie uw zijn:
in haar vormen khu, sahu, ka en ba
verdiept mijn oedjat zich en Ptah,
mijn dienaar, zal u de mond openen.
Ik ben Re.
Ik ben de Heer der Harten.
Ik verwijs naar uw hart.
Gij denkt dat gij meester zijt
over armen en benen
maar ik sta aan de knoppen
van het kloppen in uw borst.
Ik ben Re.
Mijn aanvalskracht is in uw lichaam.
Ik doorspies de vliegende slang
als voorbeeld voor St-Joris
en bevrijd dit land
met de machtige spreuken die ik spreek.
Ik ben Re.
Mijn kennen en kunnen is onbegrensd.
Ik lever de ankh, het leven is in mij
verankerd en ik geef het door
met mijn fabuleuze fallus.
Ik ben Re.
Ik spuit een stroom in de woestijn
en lik met mijn gouden tong
aan lint en driehoek, het land
dooraderd met kracht en licht
begroeid en bebloeid met lotus.
Ik ben Re.
Ik open de poorten na de geboorte
en verwijs naar de Gelukzalige Velden
diegene die in de Twee Landen
mijn stralen ontvangt, mijn handen
verdelen de deeltjes over het lichaam
zonder te branden.
Ik ben Re.
Aan mij behoort gisteren en ik ken morgen.
Ik ben de levengever
maar ik kan de vuurpotten vullen
en het land als little boy
veranderen in een vlammenmeer.
Pas op uw tellen,
en tel uw rammen.
Ik ben Re.
De trots van Heliopolis.
Mijn schijf schijnt, schrijft
alle onbekende graven vol
op de winterwende
de slagzij van de bark
die splinter voor splinter
vertelt van zij die kwamen
van de hemel uit het oosten.
Ik ben Re.
Ik timmer de tamarisk
tot een heetdragende heester
waarin ik, de schepper,
dagelijks gloei
en ’s nachts verfrist
in de sycomore rust.
Ik ben Re-Horachti.
Ik regel het ontspringen aan mijn licht
en zwicht niet voor duistere machten
en klaagvrouwen die mij najagen
op mijn vertrek naar de nacht.
Zet u aan het zonnen. Voel mijn kracht.
Frederik Lucien De Laere

Fantastisch dat u Re bent, en u schijnt vast heel fel aan de hemel, maar gedichten schrijven moet u maar aan derden overlaten.
Geplaatst door: Martijn Benders | 14 juli 2011 om 23:41
Fijn dat "St-Joris" ook nog even genoemd wordt.
Geplaatst door: Harry J.M. Kleinhoven | 15 juli 2011 om 00:20
Exotisch gedicht. Qua taal ben ik verkocht. Alleen de regels "ik sta aan de knoppen/van het kloppen in uw borst", lijken me hier minder fraai. De 'little boy' bijvoorbeeld vind ik dan wel weer een ‘schitterend’ anachronisme.
Straal me niet dood als ik zeg dat ik inhoudelijk niet veel zinnigs kwijt kan over dit gedicht.
Geplaatst door: Jacques Santegu | 15 juli 2011 om 00:46
"Mijn moraal ligt in de kelder te trekken aan zijn ketens."
Jacques Santegu http://www.krakatau.nl/?tag=jacques-santegu
Geplaatst door: Martijn Benders | 15 juli 2011 om 01:07
Dat is erg attent van je, Monseigneur,
maar wie is daar nu mee gediend? Een schertsfiguur misschien?
Geplaatst door: Jacques Santegu | 15 juli 2011 om 01:23
Pruikman, Jacques. Pruikman.
Geplaatst door: Martijn Benders | 15 juli 2011 om 01:28
Inderdaad, Little Boy heeft zijn doel niet bepaald gemist. En nu stop ik met zeveren. Leg liever uit waarom je dit gedicht zo abominabel vindt. Dat zal een hoop interessanter zijn dan deze debiele 'discussie'.
Geplaatst door: Jacques Santegu | 15 juli 2011 om 01:42
Ik ben Re.
Mijn dicht is open, maar ik zie de hordes
Klaar om mij te verscheuren
Want het licht moet gedoofd
En mijn chakra's gesloten
Tot het einde der wereld
Zal ik zingen
Geplaatst door: Inkwith Barubador | 15 juli 2011 om 08:27
Uitleggen waarom dit een abominabel gedicht is - dat is iemand vragen om van een drol te bewijzen dat ie stinkt. Dat hoef je dus helemaal niet te bewijzen, je hoeft alleen even een nanoseconde naar je neusgaten te luisteren.
Geplaatst door: Martijn Benders | 15 juli 2011 om 09:19
Als Re inderdaad beheerst, wat hij allemaal zegt te beheersen in dit gedicht, heeft 'ie er een mooi potje van gemaakt.
Geplaatst door: Fra&z. | 15 juli 2011 om 10:50
Walt Whitman meets Frederik?
Geplaatst door: koenraad goudeseune | 15 juli 2011 om 11:23
'Dazzling and tremendous how quick the sunrise would kill me, / If I could not now and always send sunrise out of me'
'Verblindend en ontzagwekkend hoe snel de zonsopgang mij zou doden, / Als ik niet nu en voor altijd de zonsopgang uit kon stralen.'
(Vertaling Tsead Bruinja)
Geplaatst door: koenraad goudeseune | 15 juli 2011 om 11:33
Ik heb heel erg mijn best gedaan, maar na het zevende vers was mijn aandacht helemaal op. Ik dacht dan dat er misschien nog een clue ging komen of zo, en heb dus mijn aandacht bijeengeraapt om de laatste drie verzen nog op te pikken. Niet dus. Ik mis relevantie. Het hele gedicht geeft me de neiging om te gillen "Kan mij wat schelen dat jij Re bent."
Ja, Walt Whitman, maar Walt Whitman had nog wel relevantie als Amerikaanste Amerikaan in Amerika. Wat doet Re hier op het forum van De Contrabas?
Geplaatst door: Runa De Moudt | 15 juli 2011 om 11:42
Als Arjen Duinker honderd miljoen keer zegt dat de zon mooi schijnt is het in orde; als de zonnegod Re hier twaalf keer zegt dat ie is, gaat het forum mauwen. Ik vind het geen slecht gedicht, in elke strofe is er volop muziek en assonantie, herhaling, omkering enz. en het is helemaal opgebouwd rond die machtige heerser die de zon voor de Egyptenaren was. Prima.
Geplaatst door: RHCdG | 15 juli 2011 om 11:52
Wat men er ook van mag vinden, dit gedicht (naar mijn smaak toch iets te veel een megalomaan gedrocht),inspireerde mij met veel plezier niet alleen Leopold's Cheops (wat een subliem taalgebruik)en G.Starink's De weg naar Egypte te herlezen, maar vooral bij 'De heilige Antonius' van Flaubert opnieuw lichtelijk buiten zinnen te geraken.
Geplaatst door: Tedje Wagt | 15 juli 2011 om 12:12
'Als Picasso een blokje schildert mag het wel, maar schildert mijn neefje een blokje dan is het plots geen kunst'.
U luisterde naar de Nationale Omroep Ter Bevordering van de Kritische Kaalslag, met 'Roepie Roepie Rutger' en zijn modernistisch-verlopen bibliotheekpasje.
Geplaatst door: Martijn Benders | 15 juli 2011 om 12:15
Het is een gedicht dat misschien wel werkt op een podium, als de dichter een goed performer is.
RHCdG: Er zit inderdaad wel iets in, misschien zelfs te veel. Mijn aandacht houdt het niet vast, maar dat kan aan mij liggen. :)
Heb jij alle twaalf verzen met dezelfde of stijgende interesse kunnen lezen?
Geplaatst door: Runa De Moudt | 15 juli 2011 om 12:25
@Runa: ik heb elke strofe met plezier gelezen, omdat er in elke strofe op het stuk van de klank met name voldoende te beleven valt. Een stijgende belangstellingslijn wordt door het gedicht zelf min of meer tegen gegaan, doordat het basisgegeven telkens in de eerste regel wordt herhaald; daardoor begin je telkens opnieuw. Toch zit er ook een opbouw in, en de laatste regel vind ik erg mooi.
@Tedje: die megalomanie is uiteraard een aspect van de zonnegod die hier spreekt.
@Martijn: ondanks je gebrek aan talent hou je toch maar mooi de moed erin. Dat vind ik erg te waarderen.
Geplaatst door: RHCdG | 15 juli 2011 om 12:53
Kijk aan, in de omgekeerde wereld ben ik een zwart gat, schijnbaar. Hoe onrustbarend.
Geplaatst door: Martijn Benders | 15 juli 2011 om 13:02
Hm, ik heb het opnieuw geprobeerd, maar het lukt niet. Voor mij is het klankspel alleen niet genoeg.
Geplaatst door: Runa De Moudt | 15 juli 2011 om 13:23
Beste Martijn gedraag je toch een beetje volwassen. Beperk je tot dit gedicht. Laat anderen hun mening en visie. Wat je er allemaal bij sleurt slaat immers nergens op, alleen jouw eigen beperkte visie op de dichtkunst stel je centraal. En dat op een schreeuwerige, verongelijkte toon. Niet mijn kopje thee.
Geplaatst door: tedje wagt | 15 juli 2011 om 13:25
Welk klankspel? Bedoelt u 'Fabuleuze fallus' of 'ik spuit een stroom in de woestijn'? Of is Rutgermans zo onder de indruk van 'khu, sahu, ka en ba' en weet hij niet dat dat gewoon doorsnee Egyptische termen zijn?
Geplaatst door: Martijn Benders | 15 juli 2011 om 13:28
Nou ja, ik typte vannacht al, dat ik het weliswaar teveel van het goede vind, dat ook ik moeite heb mijn aandacht erbij te houden, maar dat het gedicht het niet verdient zo afgebrand te worden vanwege het genietbare, originele taalgebruik. Sommige gedichten kun je maar best vaker lezen. Dit is er zo een. Wel denk ik, dat de dichter ook een kans heeft laten liggen, want het gaat maar door, het gaat maar door. Er moet een reden zijn, waardoor de lezer terugkomt om te herlezen. En die 'noodzaak' voel ik onvoldoende, omdat er te weinig beklijft.
Geplaatst door: Lilian Caessens | 15 juli 2011 om 13:30
Ja, dat dus.
Geplaatst door: Runa De Moudt | 15 juli 2011 om 14:14
Mijn kennis van de oude Egyptische re-ligies was een beetje roestig geworden, maar na een uur of wat wikiën ben ik weer helemaal bij. En het staat inderdaad allemaal in dit gedicht. Ja wat de mensen toch niet allemaal verzinnen als de zon de hele dag schijnt.
Dit soort godsdiensten zie je dan ook doorgaans niet in onze landen. Hier heb je toch meer een voedingsbodem voor donkere, zompige, kraaiengeloven. De invloed van het klimaat op religies wordt volgens mij danig onderschat.
Goed, ik heb me dus nogal vermaakt met dit gedicht. Had wat korter gekund en ook al die namen en opsommingen mogen van mij weg, maar wat blijft is toch een soort wijdlopig gedragen (valse) bewogenheid, die op het eind te grazen wordt genomen door max factor 60. Verrassende en grappige laatste regel kortom.
Ik kan mij bij herlezing niet aan de indruk onttrekken dat dit gedicht gezien moet worden met de tong in de wang.
De dichter staat regelmatig op het podium, zo verneem ik. Daar lijkt me dit gedicht uitermate geschikt voor.
Geplaatst door: buigt | 15 juli 2011 om 14:20
Ja, op een podium kan ik mij dit ook prima voorstellen.
Geplaatst door: Lilian Caessens | 15 juli 2011 om 14:28
En dan een laatste reactie nog. Ik stelde mij de vraag: "had ik dit geschreven willen hebben?" Wel, dan is mijn antwoord "ja". Dus die weegschaal....
Geplaatst door: Lilian Caessens | 15 juli 2011 om 14:32
Ik heb de Zon geraadpleegd. Hij zei:
'Ego-rijke Ré, Egyptisch stipje van Me,
nog steeds last van opsommingsziekte en
Nadallerij?
Nooit oog gehad voor Het Tegendeel?
Kom dan hier eens kijken.
Hier verschrompelt jouw Poëzij!
Geplaatst door: Kees Borgdorff | 15 juli 2011 om 15:22
Niet onbelangrijk misschien is de lezing van Genisis 1 vers 3: 'En God zeide: Daar zij licht. En daar werd licht.' En pas in vers 14 daartoe de atributen schept waaronder de zon: 'En God zeide: Dat er lichten zijn in het uitspansel des hemels, om scheiding te maken tussen den dag en tussen den nacht.'
En daarmee de Babylonische suprematie qua godheden, gekarakteriseerd in de zonnegod, van de kaart veegt.
Geplaatst door: koenraad goudeseune | 15 juli 2011 om 15:33
'Ik beheers miljoenen': 'I am large, I contain multitudes.' Whitman of toeval, dat weet ik niet.
etc.
Ik veronderstel dat Mijnheer De Laere veel plezier had terwijl hij dit schreef?
Geplaatst door: Eliane | 15 juli 2011 om 20:30