Colofon

Dit is weblog De Contrabas. Begonnen op 21 augustus 2005 door Ton van ’t Hof en Chrétien Breukers. Laatste bericht zal worden geplaatst op 21 augustus 2015, of ergens rond die datum. De weblog zal blijven bestaan, om de rijke archieven niet aan de digitale vergetelheid prijs te hoeven geven.

De redactie was in handen van Chrétien Breukers. De reactiemogelijkheid is gesloten, omdat de website niet ten prooi wil vallen aan eindeloze reeksen spam of aan reacties van notoire internettrollen. Mailen over de website kan aan decontrabas[at]hotmail.com

De boeken van Uitgeverij De Contrabas worden geleverd via Liverse, via CB of direct via Liverse. Eind augustus gaat de nieuwe website van uitgeverij De Contrabas, met bestelinformatie, online.

augustus 2015

ma di wo do vr za zo
          1 2
3 4 5 6 7 8 9
10 11 12 13 14 15 16
17 18 19 20 21 22 23
24 25 26 27 28 29 30
31            

Reacties

Feed U kunt deze conversatie volgen door in te schrijven op de reactiefeed van dit bericht.

willem van de woestijne

Mij spreekt dit erg aan, en vind het sterk. Toch denk ik dat het aan kracht wint door het in te korten, en witregels weg te laten:
de schelle stemmen van buurvrouwen
we hoorden van later en van geduld
en hoe de wereld zich zou openen
als we maar eenmaal schrijven konden.

Ik vind -verkouden, gepoch en ziektewet, niet passen bij het sterke gedicht. Die woorden maken het tijdelijk, terwijl de rest bijna abstract tijdloos is.

Het is misschien aanmatigend, maar ik schrijf het omdat ik het gedicht meer dan de moeite waard vind. Bedankt.


Harry J.M. Kleinhoven

@ Willem. Goed opgemerkt. Het gedicht gaat nu redelijk mank aan polderitis, kan daar met de juiste ingrepen inderdaad bovenuit stijgen, wellicht daadwerkelijk universeel worden.

Kees Klok

Ik ga grotendeels met je mee, Willem, alleen 'ziektewet' is essentieel, vind ik. Er wordt hier een tijdsbeeld geschetst, maar dat kan in mijn ogen zeker samengaan met een meer algemene zeggingskracht.

Met 'redelijk mank aan polderitis' kan ik helemaal niets. Op dat soort vaagheden zit ik niet te wachten.

willem van de woestijne

Kees,maar je gaat toch terug in het verleden. Beschrijft hoe toen de wereld zich zou openen. Maar een kind kent het woord ziektewet toch nog niet. Misschien misschien. Hartelijke groet.

Kees Klok

Nee, maar dat is wel essentieel om die mannen te beschrijven die wel zogenaamd ziek waren, maar ondertussen zich ongaans klusten, zoals de postbode, die ik in mijn boek 'En vooral: de gordijnen dicht' beschrijf. En ik wist al jong heel goed wat 'in de ziektewet zitten' betekende. Het is bovendien een terugblik.

Dank overigens voor je nuttige opmerkingen.

Glinsterlach

ik zou de zin: als we maar eenmaal echt schrijven konden weglaten, deze ontkracht het geheel, Hollandse zuinigheid

Kees Borgdorff

@Glinsterlach, de laatste regel geeft juist kracht en hoop aan het geheel: een sterk contrast t.o.v. de daarvoor beschreven hollandse kleinheid. Daarom valt dit poëem
niet uit elkaar. Een voorbeeld van eenheid voor samenstellers van modieuze, hapklare brokken.

De reacties op dit bericht zijn afgesloten.

Uitgeverij De Contrabas

Cookies

De Contrabas maakt gebruik van cookies. Voor meer informatie Zie hier
.

Laatste reacties

Pageviews


Sinds 21 augustus 2005

Categorieën