Twitter

Facebook

Elders

Reacties

Feed U kunt deze conversatie volgen door in te schrijven op de reactiefeed van dit bericht.

Paul van de Wiel

Volkomen kletskoek!

Joost van Baalen

Er zitten een paar aardige vondsten in, maar het 'gedicht' rammelt aan alle kanten. De titel is ook erg lelijk. Als ik dit geschreven had, zou ik het zeker niet op het gedichtenforum zetten.

"Volkomen kletskoek" vind ik dan weer een leeghoofdige reactie. Alsof ieder gedicht volkomen kraakhelder moet zijn en van iedere ambiguiteit ontdaan.

Paul van de Wiel

Joost: noem dan eens een zinnige zin of een aardige vondst. Ik denk dat Anouk gewoon uit wil testen in hoeverre wij met die onzin meegaan. Nou niet, dus.

Hans van Willigenburg

Van 'bodem van het meer' naar 'fosfor' naar 'kassajuffrouw' - Anouk stuurt je in ieder geval, met of zonder een restantje logica, stevig op reis.

En ik hield toch al niet van Floortje Dessing... dus dan maar mevr. Smies...;-)

Rinske Kegel

Bij de eerste keer lezen denk ik: abacadabra. Bij de tweede keer kan ik er iets meer mee, lees ik een soort aanklacht tegen deze moderne cybertijd. Het raamwerk van het gedicht ziet er onlogisch uit, de zinnen stokken. Het lijkt wel een knip en plak werk. Dan weer met een hoofdletter en dan weer niet. Heb je dat bewust gedaan? Opeens verschijnt er een personage in het gedicht met een belofte. Dat volg ik niet. Er zitten wel interessante zinnen in, 'jeugd die met fosfor niet is af te breken'. Onzin of geen onzin that's the question...

Rim Sartori

Zo onlogisch, ik kan er niets mee, geen zin spreekt me aan. Ik ben het volkomen eens met Rinske Kegel.

ingrid strobbe

De eerste zin is zo beloftevol, maar ik vind geen gebeurtenis op die bodem. Geen enkele. Klank? Rijm? Iets dat me raakt? Nee, niets.

Chrétien Breukers

Misschien kunnen jullie dit gesprek eens op een meta-niveau voeren? "Geen zin spreekt me aan" - dat is zo dun.

Niels van der Tuuk

Ik vind het juist geen abacadabra, ik kan met de voorzetten die ze doet prima aan de slag om betekenis te geven en iets te beleven. Heel diep en ver kom ik er vervolgens niet mee, juist omdat het me wat te duidelijk is. Ik zou zeggen, laat mij als lezer meer los of neem me meer bij de hand, nu is het nog een beetje de veilige tussenweg.

Arjan Keene

De laatste zin vind ik briljant. Alles daarvoor, titel incluis, zou ik weggooien. Een week naar die regel staren. En dan opnieuw beginnen.

Rim Sartori

Ik vind deze zin interessant!

"Klikgrage kinderen van bindingsgemis"

Chrétien Breukers

Probeer het eens... gewoon spreken over het gedicht... het moet kunnen.

Paul van de Wiel

Ik heb mijn eerder gegeven mening over het gedicht proberen te vergeten en het nogmaals een paar keer gelezen. Het is geen hermetisch gedicht, eerder een symbolisch. Achter elke zin moeten we een betekenis zoeken.
"Ineens bevond ik me op de bodem van het meer"
Ze was zich plotseling bewust van haar alleen zijn. De kennis van het getal één gaf aanleiding tot euforie (blij dat ze alleen was.)
"Deze generatie is het priemgetal" Letterlijk: Deze generatie is deelbaar door zichzelf en door één. Dit is een eenzame generatie?
"Klikgrage kinderen van bindingsgemis." De generatie die graag over haar eenzaamheid praat?
"Is iemand op de hoogte dat het heelal nog single is?" Weten jullie wel dat het heelal ook single (alleen) is? Nou en? (trouwens, het is niet single, het wordt omringd door ontelbare heelallen.)

Hanny van Alphen

De eenzaamheid der priemgetallen. Ik denk in die richting. De ik, de jeugd, deze generatie. Klikgrage kinderen, ik denk hier niet direct aan praten maar meer aan vingertjes die aan toetsjes blijven kleven.
Flarden van de eenzaamheid doorheen een tijdperk?
De beelden rollen over elkaar heen en ik kan ze niet aan elkaar lijmen.


Anouk Smies

Dit gedicht is denk ik wat generatie gebonden, wellicht ook speelt dat in de duiding mee.

Het gezoek verbaast me alsnog wat. Men moet toch op de hoogte zijn, van deze generatie die alleen uit is op beleven, totaalbeleven liefst, op ervaringen. Die standbeelden van zichzelf bouwt, en aan de computer kleeft, om zoveel mogelijk communicatie te hebben, maar tegelijk lijdt aan angst voor bindingen, voor langdurige relaties?
Het woord single komt het meest voor op datingsites, een kruisje erachter of niet.

Men wil het heelal omarmen. Dat overigens ook nog single is. Misschien omringd door veel andere heelallen, single desalniettemin.

Het perfecte voorbeeld dus van zelfgeabsorbeerd zijn

Paul van de Wiel

Sorry voor in eerste instantie te spontane beoordeling. IK vraag me trouwens af of de maakster er zo maar van uit kan gaan dat veel potentiële lezers De Eenzaamheid van Priemgetallen hebben gelezen.

Anouk Smies

Wat trouwens ook in dit tijdsbeeld hoort is de 'cultuur van de snelle mening'. Of de 'iedereen is een expert'-cultuur.


Misschien zinnig daar een volgend gedicht over te schrijven?
Aan de hartklop van de actualiteit!

Vera

of de cultuur van: ik weet het allemaal het best, ik ben de enige expert

Anouk Smies

Die sluit naadloos aan bij de iedereen is een expert- cultuur.

Iedereen is de enige expert.

Paul van de Wiel

Anouk, je mag me best bedanken voor mijn te snelle mening. Waarschijnlijk alleen daardoor is er zoveel aandacht aan je gedicht besteed.

Peter Knipmeijer

Maar zit Anouk dan ook in 't binnenst van haar ziel ten troon?

Anouk Smies

Beste Paul


Ik dank je voor je latere nuances. Dat vind ik heel oprecht

Anouk

Niels van der Tuuk

Na aansporing van de blogger des sites wil ik ook nog enige inhoud aan mijn bijdrage geven. Ik heb er inmiddels twee nachtjes over kunnen slapen, een eeuwigheid in dit digitale tijdperk natuurlijk, maar toch nog mijn duit in het zakje.

Ik schreef dat ik het gevoel had teveel op een middenweg te zitten met dit gedicht. Dat komt doordat ik de beelden die dit gedicht oproept niet krachtig genoeg aangevuld zie met de taal waarin het geschreven is.

De beelden op zich boeien me, daarvoor mijn complimenten. Zoals eerder geschreven, ze sturen me stevig op reis.

Het doet dat wel in een taal die heel direct naar die beelden verwijst. Het is plastisch door wat er opgeroepen wordt, niet door de manier waarop. Daar is nog veel winst te behalen. De taal mag meer contrasteren of aanvullen.

Kortom, de vorm is wat te mager, de vent (pardon) boeit me. In elk geval zal ik de volgende keer als ik de naam Anouk Smies tegen kom met interesse het geschrevene tot me nemen.

Anouk Smies

Niels van der Tuuk, dit vind ik een prachtige reactie. Best twee nachtjes sluimeren waard

Dank daarvoor

Anouk

Arjan Keene

Anouk,

Ik zal ook proberen een iets inhoudelijker analyse te geven. Je gebruikt veel beelden, en veelal inventieve beelden. Ik zie dat ook aan gedichten van je op Krakatau. Je merkt ook hier aan wellicht te impulsieve reacties dat het kennelijk wel iets oproept.

Ik denk dat die heftige reacties worden opgeroepen door de intrigerende beelden, maar dan in samenhang met het minder logische raamwerk waarin je er mee strooit. Ik was zelf eigenlijk geïrriteerd, maar in die zin dat ik vond dat hier talent werd verkwanseld: alsof fraaie glas-in-lood ramen in een gammel schuurtje werden opgehangen.

Als je de eerste regel leest zie je een meer, maar later blijkt (achteraf eigenlijk) dat je daar 'meer' in de
betekenis van surplus mee bedoelt; bij een generatie die alles heeft, alles wil beleven, maar uiteindelijk - wild surfend door het leven - alleen blijft.

De derde regel werkt bij mij als een instant-cliché, terwijl het dat strikt genomen helemaal niet is. Het opgevoerde personage in de derde strofe komt hier inderdaad (Rinske zei het al geloof ik) uit de lucht vallen, maar wederom: er valt aan die strofe geen enkele logica te verbinden. En dat in de sfeer van getallenleer en priemgetallen; bewijslast willen we ;-) Ik denk dat je hier wellicht verwacht dat persoonlijke associaties ook bij een lezer een plaats krijgen. Dat is doorgaans niet het geval.

Het leidende idee, de thematiek, de beelden van priemgetallen en de laatste regel zijn prachtig. Maar m.i. verdienen ze een gedicht waar veel langer op gezwoegd is, en dat een logisch geheel is. (Een voorbeeld daarvan, vind ik jouw gedicht versnapering'.)

Met groet, Arjan Keene

Anouk Smies

Arjan


Ook jij dank voor deze mooie, uitgebreide reactie

Ik laat hem diep bezinken. Iets erin treft me vast en zeker

Groet
Anouk

Gust

Regels 1-5 zingen. Regels 6-9 doen dat niet. De laatste drie regels doen het dan weer wel. Ik vermei me niet de bewuste regels aan te passen, maar ik had graag het hele gedicht horen zingen. Dit is duidelijk een atypische commentaar hier, maar ik krijg het apezuur van al die beeldenstapelarij die tegenwoordig voor poëzie moet doorgaan. Precies daar lijden de regels in kwestie aan, en dat vind ik jammer: ze zijn niet in overeenstemming met de rest van het gedicht.

Chrétien Breukers

Gust, ben je nu Gust Zonder Naam of ben je Mark Meulemans? Wij weten hier graag met wie we spreken.

Controleer uw reactie

Voorbeeld van uw reactie

Dit is slechts een voorbeeld. Uw reactie is nog niet ingediend.

Bezig...
Uw reactie kon niet worden ingediend. Fout type:
Uw reactie werd gepubliceerd. Nog een reactie achterlaten

De letters en cijfers die u invulde kwamen niet overeen met de afbeelding. Probeer opnieuw.

Als laatste stap voor uw reactie wordt gepubliceerd, gelieve de letters en cijfers in te vullen die die u ziet in de afbeelding hieronder. Dit voorkomt dat automatische programma's reacties achterlaten.

Problemen met het lezen van deze afbeelding? Alternatief bekijken.

Bezig...

Laat een reactie achter

Uitgeverij De Contrabas

Cookies

De Contrabas maakt gebruik van cookies. Voor meer informatie Zie hier
.

december 2014

ma di wo do vr za zo
1 2 3 4 5 6 7
8 9 10 11 12 13 14
15 16 17 18 19 20 21
22 23 24 25 26 27 28
29 30 31        

Colofon

Redactie: Chrétien Breukers. Reacties onder eigen naam of dichters- pseudoniem zijn zeer welkom. Anonieme of niet ter zake doende reacties worden verwijderd.

Pageviews


Sinds 21 augustus 2005

Categorieën