Colofon

Dit is weblog De Contrabas. Begonnen op 21 augustus 2005 door Ton van ’t Hof en Chrétien Breukers. Laatste bericht zal worden geplaatst op 21 augustus 2015, of ergens rond die datum. De weblog zal blijven bestaan, om de rijke archieven niet aan de digitale vergetelheid prijs te hoeven geven.

De redactie was in handen van Chrétien Breukers. De reactiemogelijkheid is gesloten, omdat de website niet ten prooi wil vallen aan eindeloze reeksen spam of aan reacties van notoire internettrollen. Mailen over de website kan aan decontrabas[at]hotmail.com

De boeken van Uitgeverij De Contrabas worden geleverd via Liverse, via CB of direct via Liverse. Eind augustus gaat de nieuwe website van uitgeverij De Contrabas, met bestelinformatie, online.

augustus 2015

ma di wo do vr za zo
          1 2
3 4 5 6 7 8 9
10 11 12 13 14 15 16
17 18 19 20 21 22 23
24 25 26 27 28 29 30
31            

Reacties

Feed U kunt deze conversatie volgen door in te schrijven op de reactiefeed van dit bericht.

Johan Ter Horst-Altink

Mijn oma had dat ook wel eens, dat ze brandende ogen had. Er stond altijd een emmertje water in de kamer, voor als het weer eens zo ver was.

RHCdG

Jouw oma had het maar goed, Johan. Maar dit zet meteen al goed in, 'de wijze waarop je in een concertzaal je plaats vindt': in de samenleving dus, waar geen mens ooit zijn plaats vindt - en daar word je dan deelgenoot van een geheim dat alleen op jou betrekking heeft, waar je zelf zonder hulp geen toegang meer toe hebt, en dat aan het eind toch op applaus van iedereen wordt onthaald. Een tot het uiterste gewild brandpunt: de sensatie van de concertzaal is niet om iets over jezelf op het spoor te komen, maar te zien dat je opgaat in de ander (ik zal het eens niet met een hoofdletter schrijven). Ik heb het vroeger al eens gezegd: Leibbrand heeft onmiskenbaar moderne trekjes (ik zal het woord postmodern eens vermijden).

Ten slotte: leuk die 'wankele raaklijn' tussen octaaf en sextet!

Runa De Moudt

Ik ga gewoon mee met RHCdG. Hij zegt het goed. Alleen die ene naald in twee brandende ogen. Ik weet dat het klopt hoor, maar ik struikelde er toch over. :cS

Wilma van den Akker

'De wijze waarop je in een concertzaal je plaats vindt' is een fijne zin, die dwingt tot nauwkeurig lezen. In deze context is de neiging groot 'het plaatsvindt' te lezen.

Wat mij betreft mag dit gedicht levensgroot op een (hèt?) concertgebouw. Het doet mij denken aan onlangs op het Leidsplein, waar de 'schreeuw om cultuur' plaatsvond. En aan het boek 'Zo wordt u gelukkig' van Kees van Kooten waarin hij gedichten van Billy Collins vertaalde.

Hoe verwoord je 'het geluk?' Zo, bijvoorbeeld!

Harry J.M. Kleinhoven

Hup, de bundel in, dit geluk.

Karin Doornik

Die laatste zin laat je wel nadenken. Scherp bedoeld, scherp gevoeld. Een gedicht met een echt plot in de vorm van deze onthutsende eindzin.

De reacties op dit bericht zijn afgesloten.

Uitgeverij De Contrabas

Cookies

De Contrabas maakt gebruik van cookies. Voor meer informatie Zie hier
.

Laatste reacties

Pageviews


Sinds 21 augustus 2005

Categorieën