granaatappel

het was die zomer waarin ik niet wist hoe heerlijk ik was
en Yankele steeds meer ging lijken op zijn hond.

elke ochtend was ze vroeger, het meisje
met de echo in haar ogen. ze bewoog als een marionet,

zwom haar baantjes, verdeelde het water
in voor en in na; er groeiden haren op haar rug

en draden uit haar gewrichten die iemand daarboven leek
te hanteren, keek dwars door je heen. de eerste granaat-

appel viel uit de boom in het gras rond het zwembad. nooit
zag ik perfectie beter gedemonstreerd dan in deze vrucht.

later kwam het moment waarop iemand iets zei
over je wimpers, hoe lang en hoe zacht en wie gaat er mee

zwemmen en we haar op haar honger zagen drijven
de armen wijd open, ze leek iets te zoeken

met die echo-ogen op de bodem van het bad
perfectie in een lelijke schil

ik denk nog aan haar als ik granaatappel proef
honden zie die op Yankele lijken

 

Frouke Arns

Comments

[Geplaatst door: Harry J.M. Kleinhoven]

Een vreselijk, kunst[mat]ig, gezocht gedicht. Ik ken deze trucendoos te goed onderhand. Soms worden in gedichten einderegelkomma's weggelaten omdat ze er al stilzwijgend zouden staan, waarom dan wel een komma achter "marionet" en niet achter "drijven" en "bad" en "proef"? Achter "schil" zou een punt moeten staan (net als er al staat achter "hond"). De onderkasten worden consequent gehanteerd (hoe lelijk vind ik dat), behalve in de naam "Yankele" (wees dan ook daar consequent). Geen eindegedichtpunt, als een soort open einde (en daarmee verdedigbaar)?

Noot aan de redactie: de ondertekening zou, zoals onder alle andere gedichten ook, in cursief moeten staan.

[Geplaatst door: Corina Kuipers]

Alweer
een heel mooi gedicht ! Corina Kuipers

[Geplaatst door: Theo Vanderwacht]

Ik kan niet goed zwemmen, maar op zo'n vrouw/beeld ( voor mij type Esther Williams)zou ik best verliefd kunnen worden. Afgezien van een paar details (maar wie kent die God nog?) zeker een begerenswaardig gedicht.