Twitter

Facebook

Uitgeverij De Contrabas
Uitgeverij De Contrabas

Elders

Hoofdmenu

Gedicht van de week

14 september 2007

Gedicht van de week - Nachoem M. Wijnberg

NIEUW HIER

Ik ga in een dorp wonen, hoog in de bergen, de zee kan niet verder weg zijn.
Ik zeg tegen een meisje, de dochter van de familie bij wie ik een kamer huur, dat zij liever met een postbode of een advocaat zou willen trouwen.
Zij zegt dat zij liever mij heeft en dat ik in een ander huis of in een hotel moet gaan wonen, zodat ik naar haar huis kan lopen op de ochtend van de bruiloft.
Jongens en meisjes, ik ben nieuw hier, vraag maar of er iets is waar ik goed in ben, het is makkelijk te zien waar ik niet goed in ben.
Vraag of ik misschien een hele nacht hetzelfde kan blijven doen, zonder op te houden, behalve om een moment op het balkon te gaan staan.
Als wie aan de beurt is om een antwoord voor te stellen, en als het lukt, mag hij ergens waar niemand anders is de zon zien opkomen, vroeg in de ochtend, wanneer komt anders de zon op?
Als behalve hij iemand anders aan de beurt is gaan zij tegelijk naar hetzelfde hotel in de bergen, zij zien elkaar bij het avondeten en bij het ontbijt.
Als een van hen in de afgelopen nacht argumenten bedacht heeft tegen het laatste voorstel van de ander vertelt hij hem die bij het ontbijt.
Als hij zelf in de afgelopen nacht een nieuw antwoord bedacht heeft vertelt hij dat pas bij het avondeten, hij slaat het ontbijt over en gaat in de bergen wandelen.
Of hij blijft in zijn kamer en schrijft een toneelstuk, over een jongen in een dorp in de bergen die een bewijs vindt voor een wiskundige stelling, tegelijk met andere jongens in andere dorpen.
In ieder dorp leeft wel iemand die zo voorspelbaar is in wat hij doet dat de klokken gelijkgezet worden als hij voorbijloopt.
Weten jullie hoe lang zij bij mij mag blijven, niet lang, ik bind mij aan haar vast en het touw wordt doorgeknipt.
Zo word ik het huis uitgestuurd, ik krijg een stok om mij te helpen met lopen, want ik moet zo ver lopen dat ik het huis niet meer kan zien.
Ik krijg geen brood mee, want dat zou ik toch niet kunnen eten, mijn ogen vol tranen als ik er naar kijk.
Omdat ik niet wil beslissen dat ik het laatste van iets opmaak.
Ik ben niet moeilijk aan het huilen te brengen, dat is niets nieuws voor mij.


Nachoem M. Wijnberg

'Nieuw hier' van Nachoem M. Wijnberg is de 42e bijdrage die in het kader van het project 'Gedicht van de week' op de Contrabas is geplaatst. In totaal zullen 52 dichters, die minstens één bundel bij een reguliere uitgeverij hebben uitgebracht, worden uitgenodigd om een nog niet eerder in digitale of gedrukte vorm gepubliceerd gedicht op de Contrabas te plaatsen. Dit project wordt mogelijk gemaakt door steun van het Lira Fonds.

Nachoem M. Wijnberg (1961) schreef naast romans de volgende dichtbundels: 'De simulatie van de schepping' (1989), 'De voorstelling in de nachtclub' (1991), 'De expeditie naar Cathay' (1991), 'Langzaam en zacht' (1993), 'Is het dan goed' (1994), het met de Herman Gorter-Prijs bekroonde 'Geschenken' (1996), 'Alvast' (1998), 'Vogels' (2001, bekroond met de Paul Snoek Poëzieprijs), 'Uit7' (een bloemlezing uit de vroegere bundels, 2003), 'Eerst dit, dan dat' (2004, hiervoor kreeg hij de Jan Campertprijs) en 'Liedjes' (2006).

07 september 2007

Gedicht van de week - Frederik Lucien De Laere

aardverschuiving
van delict naar verdict?

de getijden van de aarde
lezen we in het groenlands ijs
de planeet reist van warm naar koud
in de parabolen zit verscholen
een  eeuwige beweging,
een cyclus als in het woud.

nu het woud brandt
kantelt het klimaat
en wordt het spagaat van deze tijd
is de processierups op de eik
een teken aan de wand
van een nakende precessie?

de strijd om de noordpool:
het is drummen om een deel
van de wegsmeltende kap
de kapsones en capriolen
worden weggemoffeld
als zeehonden
doodgeknuppeld of -geknuffeld

het stormt en de stromen slaan op hol
als de weersmurfmachine
wie heeft aan de hendels geprutst?
het gutst, het vriest, we puffen,
we liggen naakt op een gletsjer
en laten ons fotograferen

wat brengt de toekomst voor tuvalu,
de malediven of de lage landen:
pompen, verzuipen, opvissen
van kolossen door een verre generatie?

zullen we stranden in ons afval
of gaan we cradle-to-cradle
en downcycl’en we
het tot voedsel met het credo
food is waist & waist is food?

zeggen we de CO2-babe vaarwel
en ons geolied libido
en rekenen we op het albedo
(schilderen we alles wit,
te beginnen in lissewege)?

voelen we de doom van venus
en gedragen we ons loom
in de hitte van de dagen
tot de dag des oordeels?

overleven we als noach
op de goddelijke archipel
waar een duif ons hoop brengt
een groene tak
en tsjak
begint alles weer van voren
af aan?


Frederik Lucien De Laere

'aardverschuiving' van Frederik Lucien De Laere is de 41e bijdrage die in het kader van het project 'Gedicht van de week' op de Contrabas is geplaatst. In totaal zullen 52 dichters, die minstens één bundel bij een reguliere uitgeverij hebben uitgebracht, worden uitgenodigd om een nog niet eerder in digitale of gedrukte vorm gepubliceerd gedicht op de Contrabas te plaatsen. Dit project wordt mogelijk gemaakt door steun van het Lira Fonds.

Frederik Lucien De Laere (1971) publiceerde de dichtbundels 'Paniek in het circus' (2003) en 'De martelgang' (2006).

31 augustus 2007

Gedicht van de week - Norbert de Beule

tour   streptopelia turtur turtur

Quando la ricotta e stregata
koeren tortels in hun braadvocht
In de oldtimer van Don Valentino
vechten zes oudbakken broodjes
om een bord met vette jus
Ricardo Ricco maakt een kalvarietocht
in de straten van Verona, de goddelijke
komedie van een wielrenner op dieet
Een quickstepenergetic van bijna tachtig

denkt aan zijn eerste duifje o Julia
Quando la ricotta e stregata
zingen borrelhap en koeientong
In de oldtimer van don Valentino
twisten dertig soorten likeuren
om wie het luidste boert
Nergens emmers of een spuwbak
Riccardo Ricco barst in snikken uit
De quickstepenergetic drinkt een Duvel


                  tour torture ramphomicron microrhynchun

          In het land van rasmussen klimt verdriet
                              grafheuvels op om af te vallen

                                        sneeuw vreet vlokken aan
                                                  om dunner nog

                            rasmus knipt gaten in zijn hoofd
                                      hij fluit tussen de tanden

                        schedeldak wordt bergkam
                    haarspeld scherpt een bocht

in het bevlogen land van raspmussen
is elke bergrit een gedicht


          rspmssn rsmss stript



strpt sneeuw tot
ijzig



Norbert de Beule

'tour   streptopelia turtur turtur' van Norbert de Beule is de 40e bijdrage die in het kader van het project 'Gedicht van de week' op de Contrabas is geplaatst. In totaal zullen 52 dichters, die minstens één bundel bij een reguliere uitgeverij hebben uitgebracht, worden uitgenodigd om een nog niet eerder in digitale of gedrukte vorm gepubliceerd gedicht op de Contrabas te plaatsen. Dit project wordt mogelijk gemaakt door steun van het Lira Fonds.

Norbert de Beule (1957) publiceerde de dichtbundels 'YELLe!' (2003) en 'EBdiep' (2006) en schreef in 2002 een toneelmonoloog over het leven van de dichter Jotie 't Hooft.

24 augustus 2007

Gedicht van de week - Hendrik Carette

Een niet zo geniale en niet zo geestige dichteres

'De oorzaak van alle ellende is niet zoiets als geld, macht of  schoonheid,
maar simpel dit : de ander ervaart als bitterheid
wat jij en ik juist als grappenmakerij beschouwen. Soms ook omgekeerd.'
        Charlotte Mutsaers, Een eerlijk zeemansgraf

Die zo pientere en pietepeuterige gedichten van Joke van Leeuwen
zijn zo krokant en zo saillant. En kijk haar doorkijkjes laten nog iets
      zien

zoals een oude vrijster of oude juffrouw nog jong en koket kan
      jouwen.
Hemeltje lief, laat haar maar plakken en pluizen, laat haar
      scharrelen

en naar de mussen wuiven, laat haar struinen in de duinen. Laat Joke
joelen en stroelen, maar nee, niet onder die dure Scandinavische
      stoelen.

Laat haar toch priegelen. Ja, laat haar maar haar ding dong doen,
zolang wij maar niet hoeven te behoeven en wij niet zo gauw
      geeuwen.


Hendrik Carette

'Een niet zo geniale en niet zo geestige dichteres' van Hendrik Carette is de 39e bijdrage die in het kader van het project 'Gedicht van de week' op de Contrabas is geplaatst. In totaal zullen 52 dichters, die minstens één bundel bij een reguliere uitgeverij hebben uitgebracht, worden uitgenodigd om een nog niet eerder in digitale of gedrukte vorm gepubliceerd gedicht op de Contrabas te plaatsen. Dit project wordt mogelijk gemaakt door steun van het Lira Fonds.

Hendrik Carette (1946) publiceerde verscheidene dichtbundels, waaronder 'Klacht van een grootgrondbezitter' (1985), 'Een raaf in Raversijde' (1993), 'Pact met Pound' (2000) en 'Gestolen lucht' (2006).

18 augustus 2007

Gedicht van de week - Lucas Hüsgen

WATERVAL

Wij waren toch op zoek naar
de stille waterval... wij liepen daar maar
wat... niet hoorde ik jouw verhaal
van de stille waterval, niet van je kreet,

dat je broer zich simpel verstapte... bij de
stille waterval, waar ook ik naar op zoek was, telkens
opnieuw, in het volgende bos, kriskras
tussen al dat loof de bewegingen bepalen,
alsof loof daar ooit iets mee opschiet,
bewegingen daarmee hun zwaarte verliezen,

telkens
een volgend sluierend water
gezocht tussen loof voor het
volgende bezoek, waar jouw
broer niet

uitglijdt, de stille waterval
luistert naar loof... kan niet best
een eind naar beneden, hoofd
voorover, dan zie jij
niet wie pal naast je stond,

vooroverslaan, zomaar, tientallen
meters, langs rotsen op, om op

het plateau, het

rotsplateau terecht te komen, alsof jij
daar toch opnieuw versluiering mag zien,
tussen loof, langs de rotsen op, ook
je bewegingen erop afmeet, maar
jij past op, ik ook, terwijl hij daar

niet ligt, telkens er altijd weer
iemand anders moet liggen, via
de kortst mogelijke route, geluid
dat ontsluiert meekrijgen, je

hoort het niet, het
blijft stil bij de
stille waterval, die wij
telkens opnieuw zoeken
voordat jij geen kreet meer slaakt
alsof bewegen lichtheid verspeelt.


Lucas Hüsgen

'Waterval' van Lucas Hüsgen is de 38e bijdrage die in het kader van het project 'Gedicht van de week' op de Contrabas is geplaatst. In totaal zullen 52 dichters, die minstens één bundel bij een reguliere uitgeverij hebben uitgebracht, worden uitgenodigd om een nog niet eerder in digitale of gedrukte vorm gepubliceerd gedicht op de Contrabas te plaatsen. Dit project wordt mogelijk gemaakt door steun van het Lira Fonds.

Lucas Hüsgen (1960) publiceerde naast proza verscheidene dichtbundels, waaronder 'Nevels orgel' (1993), 'Stoa' (1997), 'Deze rouwmoedige schoonheid' en 'Verpoosd in schaduw' (1996).

10 augustus 2007

Gedicht van de week - Tsead Bruinja

met een groot wit nummer op de rug

1.

in zijn glimmende rode wijde american football shirt
spreidt de jongen zijn armen

even lijkt hij zijn vriendin in de deuropening van de trein
de weg te versperren

maar zodra hij begint te zwieren aan de beugels
en zijn gympen van teen naar hak
het perron loslaten

zie ik met hoeveel speelse moeite
hij haar wil laten gaan

2.

we willen praten

ze trekt haar schoenen uit
laat haar tenen kronkelen
door het topje van de panty

we willen schreeuwen

ze ontspant haar tenen
en strekt haar benen
over een krant
op het bankje

alsof bloed weer mag stromen

laten we iets zoeken om te vieren
iets om te zingen

3.

hij oud en warrig
zij slim en dementerend

ze verlaat zichzelf
en hij neemt geen afscheid

zoekt naar nieuwe taal
waarin hij ontdekkingen vermoedt

wil haar niet kunnen bijhouden

het gebeurt in een film over een stel op leeftijd
waarin we de herinneringen van iris murdoch
uitzwaaien tot ze sterft

en hij met haar jurk in zijn handen achterblijft

het is laat en ik loop sniffend naar de keuken
waar morgen de nieuwe wasmachine wordt gebracht

we zijn jong

ik gebruik het minder felle licht
zodat ik mezelf niet zal zien
maar bij het plassen mislukt het

ik zie mijn sippe lippen
en op mijn borst boven het hemd
plakt een flinter oude kaas
die ik at bij de wijn

sas ligt boven naast de wekker
en onze trouwfoto

de nieuwe wasmachine komt morgen
tussen half elf en half één
zegt de website

wie van ons gaat het eerst vraag ik me af
en redden we het met zijn tweeën

hoeveel wasmachines mag dit uitzwaaien duren


Tsead Bruinja

'met een groot wit nummer op de rug' van Tsead Bruinja is de 37e bijdrage die in het kader van het project 'Gedicht van de week' op de Contrabas is geplaatst. In totaal zullen 52 dichters, die minstens één bundel bij een reguliere uitgeverij hebben uitgebracht, worden uitgenodigd om een nog niet eerder in digitale of gedrukte vorm gepubliceerd gedicht op de Contrabas te plaatsen. Dit project wordt mogelijk gemaakt door steun van het Lira Fonds.

Tsead Bruinja (1974) publiceerde in het Fries en Nederlands, waaronder de bundels 'De wizers yn it read' (2000), 'De man dy't rinne moat' (2001), 'Gegrommel fan satyn' (2003), 'Gers dat alfêst laket' (2005), 'Dat het zo hoorde' (2003) en 'Batterij' (2004).

De film 'Iris' van Richard Eyre over het leven van Iris Murdoch wordt a.s. zondag 12 augustus om 23.30 uur op Nederland 2 vertoond als filmkeuze van de zomergast en Vlaamse hoogleraar dr. Christine van Broekhoven.

02 augustus 2007

Gedicht van de week - Peter Theunynck

KLEUREN

GEEL

is het meisje dat klopt en roept aan de plank
haar gezicht in het schijnsel van wegtrekkend licht
de vrouw op haar eindbed die terugvloeit naar het begin
waar de wereld verdampt in het licht van de broedlamp
dansend en driftig de zon boven beesten en kopvoeters
het koren stuivend van drift in de trillende lente

BLAUW

voeg er geel bij en je hebt gras
meng er rood onder en je krijgt stront
de kleur van de grond in de bossen van Fort in de lente
precies in dat stuk dat geen stort is, wondert het onwaarschijnlijkste
blauw, wemelt en wacht op het woord van een don fabulist die van hemel
en aarde eet en vergeet hoe het bulldozergeel van de macht hem verteert

ROOD

rood is de adem van de liefde
het spoor van een lichaam dat lijdt aan zichzelf
rood is een spier waar het ondier de speer in stak: het zingen van duizend
lippen, een lied van verlangen dat leegloopt in het zand van het volk
rood is de dood op poten, snelheid die ruikt naar paard en benzine
naar rubber dat lekt uit de hand van een uit de hand gelopen koning

ZWART

zwart is de harde taal van de stilte
die schreeuwt als een tak in de mist
zwart is de rok van de macht met glanzende knopen
de hoop van een mijnwerkerslamp, het kloppen van goud
in de grond, de kernenergie van de domheid, het mes dat wedt
op geweld, het been dat afsterft terwijl je er vooralsnog op staat


Peter Theunynck

'Kleuren' van Peter Theunynck is de 36e bijdrage die in het kader van het project 'Gedicht van de week' op de Contrabas is geplaatst. In totaal zullen 52 dichters, die minstens één bundel bij een reguliere uitgeverij hebben uitgebracht, worden uitgenodigd om een nog niet eerder in digitale of gedrukte vorm gepubliceerd gedicht op de Contrabas te plaatsen. Dit project wordt mogelijk gemaakt door steun van het Lira Fonds.

Peter Theunynck (1960) publiceerde 'Berichten van de Pan American Airlines & Co' (1997), 'De bomen zijn paars en de hemel' (1999), 'Man in Manhattan (2003) en 'Traangasmaatschappij' (2006).

27 juli 2007

Gedicht van de week - Marwin Vos

net op tijd
het slap kristal
te detecteren
en instructies te geven

in deze tussentoestand
waarin alle deeltjes in beweging zijn
niet neerslaan

hoe iets van vast vloeibaar wordt
een dans
van zachte vaste lichamen

we kunnen op elke gewenste diepte
naar de ordening kijken

het slap kristal
toont
wat verder naar binnen gaande is
lokaal smelten of iets heel anders
wat altijd onzichtbaar gebleven is


Marwin Vos

'net op tijd' van Marwin Vos is de 35e bijdrage die in het kader van het project 'Gedicht van de week' op de Contrabas is geplaatst. In totaal zullen 52 dichters, die minstens één bundel bij een reguliere uitgeverij hebben uitgebracht, worden uitgenodigd om een nog niet eerder in digitale of gedrukte vorm gepubliceerd gedicht op de Contrabas te plaatsen. Dit project wordt mogelijk gemaakt door steun van het Lira Fonds.

Marwin Vos (1962) debuteerde in 2006 met de dichtbundel 'Zij is niet vast, zij is veranderbaar' (BnM).

20 juli 2007

Gedicht van de week - Victor Vroomkoning

REQUIEM VOOR EEN LICHTGEWICHT

In de late herfst werd mij een vers besteld.
De man dwong mij een deadline af: de eerste

nieuwjaarsdag. De stof was, wat er van hem
resten zou. Hij stak wat handgeld in mijn zak.

'Requiem voor een lichtgewicht' gaf ik gauw
een titel want broos en bleek was nu al de bezorger.

Omdat hij niet meer lezen zou, wat ik hem toe
ging dichten, kon een blanco vel volstaan, dacht ik.

Maar mijn verbeelding wilde meer. Gaandeweg
begon mijn vers hem aan mij voor te stellen.

De voorziene dag kwam een lijkkoets voorgereden.
De voerman sprak mij aan: 'Bent u zover? Het is uw tijd.'


Victor Vroomkoning

'Requiem voor een lichtgewicht' van Victor Vroomkoning is de 34e bijdrage die in het kader van het project 'Gedicht van de week' op de Contrabas is geplaatst. In totaal zullen 52 dichters, die minstens één bundel bij een reguliere uitgeverij hebben uitgebracht, worden uitgenodigd om een nog niet eerder in digitale of gedrukte vorm gepubliceerd gedicht op de Contrabas te plaatsen. Dit project wordt mogelijk gemaakt door steun van het Lira Fonds.

Victor Vroomkoning (pseudoniem van Walter van de Laar, 1938) publiceerde negen dichtbundels, waaronder 'De einders tegemoet' (1983), 'Klein museum' (1987), 'Echo van een echo' (1990), 'IJsbeerbestaan' (1999), 'Bij verstek' (2002) en 'Stapelen' (2005). Voor deze laatste bundel ontving hij de Publieksprijs 2005. Voorts won hij in 1983 de Pablo Nerudaprijs en in 2006 de Karel de Grote-prijs van de stad Nijmegen.

13 juli 2007

Gedicht van de week - Catharina Blaauwendraad

HET EERSTE GEHEIM

Je had het opgevangen, het was geen
van de aanvaarde woorden die een vader
gebruikt, maar mamma's woordje: Een verzonnen,
haast kindertalig grapje met volwassen

verdieping die je niet met korte leden
kon peilen of bereiken of betreden.
Toch droeg je die benaming als een dier,
gewond of pasgeboren, naar zijn leger.

Ondersteboven legde je het neer
omdat het donker was, omdat je deze
oerlevensvorm niet rechtstreeks aan kon spreken
liet je het graven, groef het zich naar meer.


Catharina Blaauwendraad

'Het eerste geheim' van Catharina Blaauwendraad is de 33e bijdrage die in het kader van het project 'Gedicht van de week' op de Contrabas is geplaatst. In totaal zullen 52 dichters, die minstens één bundel bij een reguliere uitgeverij hebben uitgebracht, worden uitgenodigd om een nog niet eerder in digitale of gedrukte vorm gepubliceerd gedicht op de Contrabas te plaatsen. Dit project wordt mogelijk gemaakt door steun van het Lira Fonds.

Cath (Catharina Johanna) Blaauwendraad (Breda, 1965) debuteerde in 1989 in het literaire kwartaaltijdschrift De Tweede Ronde, waarvoor ze sindsdien als dichter, poëzievertaler en gastredacteur werkzaam is geweest. In 2003 verscheen haar vertaling van de 'Honderd Liefdessonnetten' van Pablo Neruda bij uitgeverij Prometheus; in 2004 verscheen haar debuutbundel 'Niet ik beheers de taal' in de Windroos poëziereeks van uitgeverij Holland, Haarlem. 'Het eerste geheim' is het eerste gedicht van een nieuwe reeks, die als werktitel 'Erotografie' draagt.

Uitgeverij De Contrabas
Das Haus am Salzhof. Pension in Brandenburg a/d Havel, dichtbij Berlijn. Vanaf 10 augustus 2013. Interessant voor schrijvers en dichters.

Cookies

De Contrabas maakt gebruik van cookies. Voor meer informatie Zie hier
.

april 2014

ma di wo do vr za zo
  1 2 3 4 5 6
7 8 9 10 11 12 13
14 15 16 17 18 19 20
21 22 23 24 25 26 27
28 29 30        

Colofon

Redactie: Chrétien Breukers. Reacties onder eigen naam of dichters- pseudoniem zijn zeer welkom. Anonieme of niet ter zake doende reacties worden verwijderd.

Pageviews


Sinds 21 augustus 2005

Categorieën